Krater (naczynie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Krater (od starogreckiego czasownika κεράννυμι, oznaczający „Ja mieszam”) – starożytne greckie naczynie ceramiczne lub metalowe, służące do mieszania wina z wodą.

Było bogato zdobione, miało niską stopkę, pojemny brzusiec, wysoki i szeroki wylew, dwa uchwyty umieszczone symetrycznie po bokach naczynia. Wyróżnia się cztery typy kraterów: kolumienkowe, wolutowe, kielichowate i dzwonowate. Pierwsze dwa typy wzięły swoje nazwy od kształtu uchwytów, trzeci od kształtu wylewu, a czwarty od kształtu brzuśca.

Typy kraterów[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]