Patrick Marleau

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Patrick Marleau
Marleau08 retouched.jpg
Pozycja środkowy
Uchwyt kija lewy
Wzrost 188 cm
Masa 100 kg
Klub Kanada Toronto Maple Leafs
Narodowość  Kanada
Urodzony 15 września 1979 w Swift Current
Draft NHL 1 runda, 2 numer, 1997
San Jose Sharks

Patrick Denis Marleau (ur. 15 września 1979 w Swift Current, Saskatchewan) – kanadyjski hokeista, reprezentant Kanady, dwukrotny olimpijczyk.

Lata dzieciństwa[edytuj | edytuj kod]

Patrick dorastał na swoim rodzinnym gospodarstwie w niewielkim Aneroid w prowincji Saskatchewan[1][2]. Urodził się jednak 70 kilometrów na północny wschód od tej miejscowości w Swift Current, ponieważ w Aneroid nie ma szpitala.

Kariera hokejowa[edytuj | edytuj kod]

Hokej juniorski[edytuj | edytuj kod]

Marleau rozpoczął swoją karierę hokejową w klubie Seattle Thunderbirds, który gra w Western Hockey League. W klubie tym zagrał dwa sezony. W jego debiutanckim sezonie strzelił 32 bramki, przy czym zdobył 74 punkty. W play-offach jego drużyna przegrała wtedy z Kamloops Blazers, obrońcami Memorial Cup. W kolejnym sezonie zawodnik został kapitanem drużyny z Seattle. Jego drużyna w sezonie zasadniczym zajęła drugie miejsce w swojej dywizji, a sam zawodnik zdobył 51 goli i 125 punktów, będąc wśród trzech najlepszych zawodników ligi pod względem zdobytych punktów. W playoffach Marleau doprowadził Thunderbirds do pierwszego i jak dotychczas jedynego finału WHL, gdzie jednak przegrali w czterech spotkaniach z Lethbridge Hurricanes. Patrick na koniec sezonu miał szansę zdobyć Four Broncos Memorial Trophy, jednak w głosowaniu przegrał z zawodnikiem Brandon Wheat Kings - Peterem Schaeferem.

San Jose Sharks[edytuj | edytuj kod]

Po dwóch sezonach w juniorskich rozgrywkach 21 czerwca 1997 roku został wybrany numerem dwa w pierwszej rundzie draftu NHL w 1997 roku przez drużynę San Jose Sharks. Jako pierwszy wybrany wtedy został przez Boston Bruins - Joe Thornton. Swój pierwszy mecz w National Hockey League rozegrał 1 października 1997 roku. Przeciwnikiem zespołu Sharks była wtedy drużyna Edmonton Oilers. Do historycznych momentów jego kariery można zaliczyć również zdobycie pierwszego punktu w NHL (11 października) oraz pierwsza bramka w NHL (19 października 1997), którą strzelił w meczu z Phoenix Coyotes[3].

Patrick Marleau w koszuli kapitana zespołu.

W sezonie 2003/2004 został kapitanem zespołu Sharks. Stało się to po tym jak Owen Nolan zakończył grę w drużynie Rekinów. Od tego momentu trzech kolejnych zawodników Mike Ricci, Vincent Damphousse i Alyn McCauley wybierano za kapitana zespołu. Ten ostatni zasugerował ówczesnemu trenerowi rekinów Wilsonowi, aby powierzył tę funkcję Patrickowi[4]. Od tej pory Marleau jest kapitanem zespołu.

Z powodu lokautu w NHL nie zagrał w żadnym meczu tej ligi, jednak już w następnym sezonie powrócił do klubu z San Jose zatwierdzając trzyletni kontrakt z tym klubem opiewającą na kwotę 12,5 miliona dolarów. Sezon 2005/2006 jest jak dotychczas najlepszym sezonem tego zawodnika w NHL. łącznie w całym sezonie zdobył 100 punktów w klasyfikacji kanadyjskiej, strzelając przy tym 43 bramki i 57-krotnie asystując przy bramkach kolegów z drużyny. Sam 19 marca 2006 roku w meczu przeciwko Colorado Avalanche zdobył czterechsetny punkt w karierze[5], zbliżając się tym samym do najlepszego wyniku w historii klubu, czyli zdobytych 451 punktów przez Owena Nolana. Pod koniec sezonu Marleau został zgłoszony jak jeden z trzech kandydatów do Lady Byng Memorial Trophy, nagrody przyznawanej w każdym sezonie najuczciwszemu zawodnikowi ligi. Ostatecznie Patrick nie dostał tego trofeum, które powędrowało do Rosjanina Daciuka.

W sezonie 2006/2007 Marleau poprawił rekordy Nolana. 4 stycznia 2007 roku przeciwko Detroit Red Wings zdobył bramkę oraz trzykrotnie asystował przy strzałach kolegów z zespołu, stając się najlepszym zawodnikiem klubu podwzględem zdobytych punktów[6]. Tydzień później został również najlepszym strzelcem w historii klubu strzelając 207. gola w meczu przeciwko Los Angeles Kings[7]. Marleau w sezonie zasadniczym zdobył 78 punktów w 77 rozegranych meczach, co było drugim osiągnięciem w zespole (lepszy był tylko Joe Thornton, który zdobył 114 punktów). Dobra gra w lidze zaowocowała grą po raz drugi w karierze w meczu gwiazd NHL, gdzie zdobył bramkę. W sierpniu 2007 roku podpisał dwuletni kontrakt z San Jose Sharks. W tym czasie zawodnik ma zarobić 12,6 miliona dolarów, zatrzymując zawodnika do końca sezonu 2009/2010. Po tym sezonie Patrick doszedł do liczby 500 zdobytych punktów w NHL. Wyczyn ten ustanowił 14 listopada 2007 w meczu przeciwko Phoenix Coyotes, jednak jego zdobyć punktowa tego sezonu była najniższa od 2002 roku, zdobywając jedynie 48 punktów w 78 meczach. W 2009 roku jak dotychczas po raz ostatni uczestniczył w meczu gwiazd NHL.

Latem 2009 roku Marleau został pozbawiony miana kapitana zespołu[8]. Trener Todd McLellan w miejsce Kanadyjczyka mianował Roba Blake'a. W czasie sezonu Patrick został wybrany jako asystent kapitana.

Efektem straty miana kapitana był najlepszy sezon w historii startów lidze NHL pod względem strzelonych bramek, których zdobył w 82 spotkaniach sezonu zasadniczego 44. W tym sezonie został pierwszym zawodnikiem „Rekinów”, który zdobył 300 bramek. Barierę tę pokonał w Boxing Day w 2009 w zwycięskim meczu przeciwko Anaheim Ducks. Szesnaście dni później - 12 stycznia zdobył trzydziestą bramkę w sezonie zasadniczym ustanawiając rekord najszybszej zdobyczy tej ilości bramek w organizacji[9]. Na osiągnięcie tego sukcesu wystarczyło mu rozegranie 47 spotkań. W fazie playoff zagrał w czternastu spotkaniach. Zdobył zwycięskie bramki w trzecim i piątym spotkaniu drugiej rundy przeciwko Detroit Red Wings, zaś w trzeciej rundzie w przegranej serii z późniejszym mistrzem Chicago Blackhawks zdobył dla drużyny pięć z siedmiu bramek. Po zakończeniu sezonu 24 czerwca podpisał kolejny kontrakt z San Jose Sharks, według którego w ciągu czterech lat ma zarobić 27,6 miliona dolarów, co daje 6,9 mln dolarów za sezon[10][11].

Podczas sezonu 2010/2011 osiągnął 1000 spotkań w karierze lidze NHL. Miało to miejsce 17 stycznia 2011 roku w wieku 31 lat i 124 dni[12][13]. Wyczynem tym został najmłodszym zawodnikiem ligi, który rozegrał 1000 spotkań w jednym klubie oraz trzecim pod tym względem wśród wszystkich zawodników. Młodsi byli tylko: Dale Hawerchuk (30 lat 306 dni) oraz Vincent Damphousse (31 lat, 110 dni). Podczas rozgrywek playoff był jednym z czołowych zawodników zespołu. Uczestniczył we wszystkich osiemnastu spotkaniach zdobywając 13 punktów (7 bramek, 6 asyst). W kolejnym sezonie był trzecim najskuteczniejszym zawodnikiem sezonu zasadniczego w zespole, jednak podczas playoff nie zdobył ani jednego punktu.

Podczas lokautu w lidze NHL nie uczestniczył w żadnych rozgrywkach ligowych. Wraz z rozpoczęciem sezonu 2012/2013 w dniu 20 stycznia 2013 roku rozpoczął serię czterech meczów ze zdobyciem co najmniej dwóch bramek w spotkaniu (W meczach przeciwko Calgary, Edmonton, Phoenix i Colorado). Passa ta jest wyrównaniem najdłuższej takiej passy w historii NHL[14]. Ostatni raz wyczyn ten miał miejsce w sezonie 1917/1918, kiedy to również Cy Denneny w czterech pierwszych meczach zdobył przynajmniej dwie bramki[15]. Dzięki temu wyczynowi uzyskał tytuł gracza tygodnia w pierwszym tygodniu rozgrywek oraz tytuł drugiego najlepszego zawodnika miesiąca styczeń[16]. Sam jako pierwszy zawodnik w historii drużyny z San Jose uzyskując w pierwszych pięciu meczach przynajmniej jedną bramkę[17]. W styczniu 2014 przedłużył kontrakt z klubem o trzy lata[18].

Toronto Maple Leafs[edytuj | edytuj kod]

Od lipca 2017 zawodnik Toronto Maple Leafs, związany trzyletnim kontraktem[19].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Marleau podczas igrzysk w Vancouver

Zawodnik wielokrotnie uczestniczył w meczach międzynarodowych reprezentacji Kanady.

Uczestniczył w turniejach mistrzostw świata 1999, 2001, 2003, 2005 oraz zimowych igrzysk olimpijskich 2010, 2014.

Po raz pierwszy zagrał na Mistrzostwach Świata w 1999 roku. W rozgrywanym w Norwegii turnieju zagrał w siedmiu spotkaniach zdobywając jedną bramkę (w meczu półfinałowym[20]) oraz dwie asysty (w fazie grupowej oraz w meczu o trzecie miejsce). Ostatecznie zespół Kanady zajął czwarte miejsce na tym czempionacie.

Kolejne starty na mistrzostwach świata zawodnik odbywał co dwa lata. W 2001 roku rozegrał siedem spotkań. Jednakże tym razem odpadł w ćwierćfinale przegrywając z Amerykanami. Zawodnik otworzył wynik tego spotkania. Ostatecznie Kanada przegrała to spotkanie po dogrywce[21].

Kolejne dwa starty na mistrzostwach zakończyły się zdobyciem medali. W 2003 roku podczas turnieju w Finlandii Marleau zdobył jedynie cztery punkty do klasyfikacji kanadyjskiej, wszystkie po asystach w tym dwie podczas półfinałowego spotkania z Czechami[22]. Kanada w finale pokonała Szwecję po dogrywce, dzięki czemu Marleau zdobył swój pierwszy i jak dotąd jedyny złoty krążek mistrzostw świata. Dwa lata później zdobył srebrny medal przegrywając w finałowym spotkaniu z Czechami. Był to jak dotychczas ostatni start na mistrzostwach świata tego zawodnika.

Jednak nie tylko w mistrzostwach świata Marleau uczestniczył. W 2004 roku był członkiem zwycięskiej drużyny podczas Pucharu Świata. Po tym ostatnim sukcesie został powołany na obóz drużyny narodowej przygotowujący drużynę do Igrzysk Olimpijskich w Turynie[23]. Ostatecznie został pominięty w składzie na tę imprezę. W dniach 24 - 27 sierpnia 2009 uczestniczył w podobnym obozie drużyny przygotowującej się do Igrzysk Olimpijskich w Vancouver[24]. Jednakże tym razem został włączony do drużyny narodowej na tę imprezę. 30 grudnia 2010 roku został powołany przez trenera Mike'a Babcocka[25][26]. Podczas turnieju rozegrał siedem spotkań podczas, których strzelił dwie bramki, a przy trzech asystował. Osiągnięciami tymi przyczynił się do zwycięstwa reprezentacji Kanady w turnieju olimpijskim.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacyjne

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

  • Najlepszy zawodnik San Jose Sharks w liczbie strzelonych goli - 387 (po sezonie 2011/2012)
  • Najlepszy zawodnik San Jose Sharks w liczbie zdobytych punktów - 830 (po sezonie 2011/2012)
  • Najszybciej strzelone 10 bramek dla San Jose Sharks w sezonie - po 13 meczach (po sezonie 2010/2011)
  • Najszybciej strzelone 30 bramek dla San Jose Sharks w sezonie - po 47 meczach (po sezonie 2010/2011)
  • Najmłodszy zawodnik w historii NHL, który rozegrał 1000 spotkań w jednym zespole - 31 lat 124 dni
  • Trzeci najszybszy zawodnik, który rozegrał 1000 spotkań w historii NHL - 31 lat 124 dni

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

    Sezon zasadniczy   Playoff
Sezon Drużyna Liga M G A Pkt MIN M G A Pkt MIN
1995/1996 Seattle Thunderbirds WHL 72 32 42 74 22 5 3 4 7 4
1996/1997 Seattle Thunderbirds WHL 71 51 74 125 37 15 7 16 23 12
1997/1998 San Jose Sharks NHL 74 13 19 32 14 5 0 1 1 0
1998/1999 San Jose Sharks NHL 81 21 24 45 24 6 2 1 3 4
1999/2000 San Jose Sharks NHL 81 17 23 40 36 5 1 1 2 2
2000/2001 San Jose Sharks NHL 81 25 27 52 22 6 2 0 2 4
2001/2002 San Jose Sharks NHL 79 21 23 44 40 12 6 5 11 6
2002/2003 San Jose Sharks NHL 82 28 29 57 33
2003/2004 San Jose Sharks NHL 80 28 29 57 24 17 8 4 12 6
2004/2005 Nie grał z powodu Lokaut w NHL
2005/2006 San Jose Sharks NHL 82 34 52 86 26 11 9 5 14 8
2006/2007 San Jose Sharks NHL 77 32 46 78 33 11 3 3 6 2
2007/2008 San Jose Sharks NHL 78 19 29 48 33 13 4 4 8 2
2008/2009 San Jose Sharks NHL 76 38 33 71 18 6 2 1 3 8
2009/2010 San Jose Sharks NHL 82 44 39 83 22 14 8 5 13 8
2010/2011 San Jose Sharks NHL 82 37 36 73 16 18 7 6 13 9
2011/2012 San Jose Sharks NHL 82 30 34 64 26 5 0 0 0 4
2012/2013 San Jose Sharks NHL 48 17 14 31 24 11 5 3 8 2
2013/2014 San Jose Sharks NHL 82 33 37 70 18 7 3 4 7 2
2014/2015 San Jose Sharks NHL 82 19 38 57 12
2015/2016 San Jose Sharks NHL 82 25 23 48 10 24 5 8 13 8
2016/2017 San Jose Sharks NHL 82 27 19 46 28 6 3 1 4 0
NHL razem 1493 508 574 1082 459 177 68 52 120 75
WHL razem 143 83 116 199 59 20 10 20 30 16

GP = mecze, G = gole, A = asysty, Pkt = Punktacja kanadyjska, MIN = minuty spędzone na ławce kar

Międzynarodowe[edytuj | edytuj kod]

Rok Drużyna Turniej Zajęte miejsce M G A Pkt MIN
1999 Kanada MŚ 1999 4. 7 1 2 3 0
2001 Kanada MŚ 2001 5. 7 2 3 5 4
2003 Kanada MŚ 2003 1st 9 0 4 4 4
2004 Kanada PŚ 2004 1st - - - - -
2005 Kanada MŚ 2005 2nd 9 2 2 4 4
2010 Kanada ZIO 2010 1st 7 2 3 5 0
2014 Kanada ZIO 2014 1st 6 0 4 4 2
Mecze seniorskie 39 7 14 21 12

GP = mecze, G = gole, A = asysty, Pkt = Punktacja kanadyjska, MIN = minuty spędzone na ławce kar

Inne[edytuj | edytuj kod]

Marleau wraz z byłym zawodnikiem NHL - Trentem McCleary'm w 2001 roku założył Trent McCleary - Patrick Marleau Sport and Recreation Foundation. Organizacja ta wspiera finansowo biedne dzieci i młodzież o potencjale sportowym w wieku od 6 do 18 lat, aby mogły one rozwijać swoje umiejętności. Od 2007 roku fundację wpiera również Travis Moen w wyniku czego organizacja zmieniła nazwę na Trent McCleary - Patrick Marleau - Travis Moen Sports and Recreation Foundation.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Razem z Zjuzinem i Sturmem

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nicholas J. Cotsonika: Why Sharks-Kings might be the most meaningful outdoor game to date (ang.). Yahoo! Sports, 2015-02-21. [dostęp 2016-10-30].
  2. Ross McKeon: Ramping Up For A Long Ride (ang.). nhl.com, 2007-11-09. [dostęp 2016-10-30].
  3. Statystyki zawodnika z sezonu 1997/1998
  4. Larry Wigge: Marleau epitomizes what it means to be a captain (ang.). nhl.com, 2009-04-19. [dostęp 2016-10-30].
  5. Senators Shut Out Devils and Regain First Place Wiadomość z New York Times z dnia 20.03.2006
  6. Sharks rebound to the nines Wiadomość z San Francisco Chronicle z dnia 5.01.2007
  7. Record-setter boosts Sharks Wiadomość z San Francisco Chronicle z dnia 12.01.2007
  8. David Pollak: “As of now, nobody’s our captain,” says Coach Todd McLellan — plus training camp dates (ang.). mercurynews.com. [dostęp 17 sierpnia 2009].
  9. San Jose Sharks Staff: Sharks In First Place at Halfway Point - San Jose Sharks - News (ang.). sharks.nhl.com. [dostęp 13 stycznia 2010].
  10. San Jose Sharks Staff: 2010 NHL Unrestricted Free Agents by Position (ang.). sportscity.com.
  11. David Pollak: New four-year contracts in place for Patrick Marleau and Joe Pavelski (ang.). mercurynews.com. [dostęp 24 czerwca 2010].
  12. David Pollak: New four-year contracts in place for Patrick Marleau and Joe Pavelski (ang.). mercurynews.com. [dostęp 17 stycznia 2011].
  13. IAR/PAP: Uczcić golem tysiąc spotkań w lidze NHL (pol.). polskieradio.pl. [dostęp 18 stycznia 2011].
  14. David Pollak: San Jose Sharks stay perfect with 4-1 win over Vancouver Canucks (ang.). mercurynews.com. [dostęp 27 stycznia 2013].
  15. John Kreiser: Sizzling Marleau off to historic start in record time (ang.). nhl.com. [dostęp 28 stycznia 2013].
  16. Anderson, Marleau, Vanek are January's 'Three Stars' (ang.). nhl.com. [dostęp 1 lutego 2013].
  17. Marleau Named NHL 'First Star' of the Week (ang.). nhl.com. [dostęp 28 stycznia 2013].
  18. Thornton & Marleau Agree to Three-Year Extensions | NHL.com, sharks.nhl.com [dostęp 2017-11-25] (ang.).
  19. Leafs PR sur Twitter : "The #Leafs announced today the signing of F Patrick Marleau to a 3-year contract. The annual average value of the contract is $6.25 million.", twitter.com [dostęp 2017-11-25] (fr.).
  20. Marc Branchu: République Tchèque - Canada (13 mai 1999) (fr.). hockey365.celeonet.fr.
  21. Marc Branchu: Canada - États-Unis (10 mai 2001) (fr.). hockey365.celeonet.fr.
  22. Marc Branchu: Canada - République Tchèque (9 mai 2003) (fr.). hockey365.celeonet.fr.
  23. 36 kanadyjskich hokeistów w kadrze olimpijskiej
  24. Hockey Canada invites 46 players to Canada’s National Men’s Tean Orientation Camp In Calgary From August 24-27
  25. Jarosław Grabowski: Yzerman podał kadrę Kanady (pol.). hokej.net. [dostęp 30 grudnia 2010].
  26. Canadian Olympic Hockey Team: 2010 Roster Released (ang.). huffingtonpost.com. [dostęp 30 grudnia 2010].
  27. Mitchell Is PlayStation ROTY (ang.). sharks.nhl.com, 2008-04-01. [dostęp 2016-10-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-06-16)].
  28. Brocade "Sharks Player of the Year", sharks.nhl.com. [dostęp 30 października 2016].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]