Reprezentacja Kanady w hokeju na lodzie mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kanada
Kanada
Przydomek ang. Team Canada
fr. Équipe Canada
(Drużyna Kanady)
Związek Hockey Canada
Sponsor Techniczny Nike
Menedżer generalny Steve Yzerman
Trener Bill Peters
Asystent trenera Dave Cameron
Michael Yeo
Skrót IIHF CAN
Zawodnicy
Najwięcej występów Brad Schlegel (304)
Najwięcej punktów Cliff Ronning (156)
Najwięcej bramek Brad Schlegel
Kit body canada.png
Stroje
domowe
Kit body canada.png
Stroje
wyjazdowe
Kit body canada.png
Trzeci
strój
Mecze
Pierwszy mecz
 Kanada 8:1 Szwajcaria 
(Les Avants, Szwajcaria; Styczeń 10, 1910)
Najwyższe zwycięstwo
 Kanada 47:0 Dania 
(Sztokholm, Szwecja; Luty 12, 1949)
Najwyższa porażka
 Kanada 1:11 ZSRR 
(Wiedeń, Austria; Kwiecień 24, 1977)
Medale
Igrzyska olimpijskie
Gold medal.svg 1920, 1924, 1928, 1932, 1948, 1952, 2002, 2010, 2014
Silver medal.svg 1936, 1960, 1992, 1994
Bronze medal.svg 1956, 1968
Mistrzostwa świata
Gold medal world centered-2.svg 1930, 1931, 1934, 1935, 1937, 1938, 1939, 1950, 1951, 1955, 1958, 1959, 1961, 1994, 1997, 2003, 2004, 2007, 2015, 2016
Silver medal world centered-2.svg 1933, 1949, 1954, 1962, 1985, 1989, 1991, 1996, 2005, 2008, 2009
Bronze medal world centered-2.svg 1966, 1967, 1978, 1982, 1983, 1986, 1995

Reprezentacja Kanady w hokeju na lodzie mężczyzn – zespół hokeja na lodzie, reprezentujący Kanadę w meczach i sportowych imprezach międzynarodowych, powoływany przez selekcjonera, w którym mogą występować zawodnicy posiadający obywatelstwo kanadyjskie. Za jego funkcjonowanie odpowiedzialny jest Hockey Canada.

Kanada to najbardziej utytułowana reprezentacja narodowa w hokeju na lodzie na świecie. Reprezentacja ta dziewięciokrotnie triumfowała na igrzyskach olimpijskich (1920, 1924, 1928, 1932, 1948, 1952, 2002, 2010, 2014), 26 razy triumfowała w mistrzostwach świata, czterokrotnie zwyciężyła w turnieju Canada Cup, dwukrotnie triumfowała w Pucharze Świata (2004, 2016).

Historia[edytuj]

Inauguracyjne, oficjalne spotkanie międzypaństwowe kadra narodowa rozegrała dnia 10 stycznia 1910 roku na Patinoire du Grand-Hôtel w szwajcarskim Les Avants podczas odbywających się tam mistrzostw Europy, przegrywając 8:1 z reprezentacji Szwajcarii. Drużyna była reprezentowana przez drużynę z Uniwersytetu Oksfordzkiego - Oxford Canadians, którzy reprezentowali Kanadę również podczas odbywających się w Brukseli mistrzostw LIGH 1912. Dnia 26 kwietnia 1920 roku, Hockey Canada została przyjęta do Międzynarodowej Federacji Hokeja na Lodzie (wówczas LIHG, obecnie IIHF).

W latach 1920-1963 drużyna była reprezentowana na międzynarodowych imprezach przez zawodników drużyn amatorskich (zazwyczaj zwycięzców turnieju Allan Cup). Ostatni raz drużyna Kanady składająca się z zawodników drużyn amatorskich mistrzostwo świata zdobyła podczas edycji 1961 w Szwajcarii, gdy drużyna składała się z zawodników Trail Smoke Eaters.

Po mistrzostwach świata 1963 w Sztokholmie, o. David Bauer założył drużynę narodową jaką stałą instytucję, która po raz pierwszy pod tym statusem wystartowała podczas turnieju olimpijskiego 1964 w Innsbrucku.

W 1970 roku, drużyna Kanady wycofała się imprez organizowanych przez IIHF po tym jak, odmówiono drużynie pozwolenia na korzystanie pół-profesjonalnych zawodników podczas mistrzostw świata, jednak w 1977 roku po serii negocjacji w prezydentem IIHF - Güntherem Sabetzkim wróciła do międzynarodowego hokeja. Podczas negocjacji ustalono, że drużyna Kanady jeszcze podczas mistrzostwach świata 1977 w Wiedniu może skorzystać z zawodników drużyn ligi NHL, które odpadły z rywalizacji o Puchar Stanleya, jednak w zamian Kanada miała co cztery lata organizować turniej pt. Canada Cup, mający się odbywać na terenie Ameryki Północnej z udziałem reprezentacji Kanady, Stanów Zjednoczonych oraz czterech najsilniejszych europejskich reprezentacji z profesjonalnymi zawodnikami w składzie.

W 1983 roku Hockey Canada utworzyła program pt. "Program of Excellence", który miał na celu przygotowanie co cztery lata reprezentację Kanady do zimowych igrzysk olimpijskich. Reprezentacja Kanady przez cały sezon grała mecze z najlepszymi drużynami narodowymi i klubowymi, co było najlepszą perspektywą dla ligi NHL. W 1986 roku MKOl przegłosował uchwałę pozwalającą na udział, począwszy od 1988 roku zawodowych sportowców w igrzyskach olimpijskich. W reprezentacji Kanady na turnieju olimpijskim 1988 w Calgary wystąpili zawodnicy z doświadczeniem w lidze NHL, jak i obecnie, mający odpowiednie zapiski w umowach. Program "Program of Excellence" został zamknięty w 1998 roku, kiedy to władze ligi NHL zezwolił swoim zawodnikom na start w turnieju olimpijskim 1998 w Nagano.

W 1994 roku na mistrzostwach świata 1994 we Włoszech, reprezentacja Kanady po 33 latach ponownie została mistrzem świata. Od tej pory reprezentacja Kanady wygrywała ten turniej sześciokrotnie (1997, 2003, 2004, 2007, 2015 i 2016). W 2002 roku na turnieju olimpijskim 2002 w Salt Lake City reprezentacja Kanady po zwycięstwie w finale 5:2 z reprezentacją Stanów Zjednoczonych sięgnęła po pierwszy od 50 lat złoty medal igrzysk olimpijskich. Na turnieju olimpijskim 2010 w Vancouver zdobyła złoty medal, pokonując 3:2 w finale po bramce Sidneya Crosby'ego w dogrywce reprezentacją Stanów Zjednoczonych[1], a trener Mike Babcock został pierwszym trenerem, który dołączył do elitarnego klubu pt. "Triple Gold Club".

W 2014 roku na turnieju olimpijskim 2014 w Soczi, reprezentacja Kanady po zwycięstwie 3:0 w finale z reprezentacją Szwecji obroniła mistrzostwo olimpijskie, będąc tym samym pierwszą od 1988 roku hokejową drużyną, która dokonała tego wyczynu (turnieju olimpijskim 1988 w Calgary reprezentacja ZSRR obroniła tytuł z Sarajewa 1984). Po tym sukcesie dyrektor generalny, Steve Yzerman ustąpił ze stanowiska.

Na mistrzostwach świata 2015 w Czechach reprezentacja Kanady prowadzona przez dyrektora generalnego Jima Nilla oraz trenera Todda McLellana z kapitanem Sidneyem Crosbym w składzie, zdominowała turniej, wygrywając wszystkie 10 meczów, strzelając w nich 66 bramek oraz tracąc tylko 15 bramek, a w finale pokonała aż 6:1 obrońców tytułu - reprezentację Rosji, za co Hockey Canada dostała w bonusie 1 milion franków szwajcarskich[2]. Kanadyjczycy zdominowali turniej również w klasyfikacjach indywidualnych: Jason Spezza, Jordan Eberle i Taylor Hall zajęli trzy pierwsze miejsca w klasyfikacji kanadyjskiej, a Tyler Seguin zdobył najwięcej bramek na turnieju (9 bramek). Dzięki zwycięstwu w turnieju Kanada po 5 latach wróciła na 1. miejsce w rankingu IIHF[3].

Osiągnięcia[edytuj]

Reprezentacja Kanady po zwycięstwie na Mistrzostwach Świata 2007 w Moskwie.

Igrzyska Olimpijskie[edytuj]

Mistrzostwa Świata[edytuj]

  • 1930Złoty medal
  • 1931Złoty medal
  • 1933 – Srebrny medal
  • 1934Złoty medal
  • 1935Złoty medal
  • 1937Złoty medal
  • 1938Złoty medal
  • 1939Złoty medal
  • 1947 – Nie uczestniczyli
  • 1949 – Srebrny medal
  • 1950Złoty medal
  • 1951Złoty medal
  • 1953 – Nie uczestniczyli
  • 1954 – Srebrny medal
  • 1955Złoty medal
  • 1957 – Nie uczestniczyli
  • 1958Złoty medal
  • 1959Złoty medal
  • 1961Złoty medal
  • 1962 – Srebrny medal
  • 1963 – 4. miejsce
  • 1965 – 4. miejsce
  • 1966 – Brązowy medal
  • 1967 – Brązowy medal
  • 1969 – 4. miejsce
  • 1970 – Nie uczestniczyli
  • 1971 – Nie uczestniczyli
  • 1972 – Nie uczestniczyli
  • 1973 – Nie uczestniczyli
  • 1974 – Nie uczestniczyli
  • 1975 – Nie uczestniczyli
  • 1976 – Nie uczestniczyli
  • 1977 – 4. miejsce
  • 1978 – Brązowy medal
  • 1979 – 4. miejsce
  • 1981 – 4. miejsce
  • 1982 – Brązowy medal
  • 1983 – Brązowy medal
  • 1985 – Srebrny medal
  • 1986 – Brązowy medal
  • 1987 – 4. miejsce
  • 1989 – Srebrny medal
  • 1990 – 4. miejsce
  • 1991 – Srebrny medal
  • 1992 – 7. miejsce
  • 1993 – 4. miejsce
  • 1994Złoty medal
  • 1995 – Brązowy medal
  • 1996 – Srebrny medal
  • 1997Złoty medal
  • 1998 – 6. miejsce
  • 1999 – 4. miejsce
  • 2000 – 4. miejsce
  • 2001 – 5. miejsce
  • 2002 – 6. miejsce
  • 2003Złoty medal
  • 2004Złoty medal
  • 2005 – Srebrny medal
  • 2006 – 4. miejsce
  • 2007Złoty medal
  • 2008 – Srebrny medal
  • 2009 – Srebrny medal
  • 2010 – 7. miejsce
  • 2011 – 5. miejsce
  • 2012 – 5. miejsce
  • 2013 – 5. miejsce
  • 2014 – 5. miejsce
  • 2015Złoty medal
  • 2016Złoty medal

Canada Cup[edytuj]

  • 19761. miejsce
  • 1981 – 2. miejsce
  • 19841. miejsce
  • 19871. miejsce
  • 19911. miejsce

Puchar Świata[edytuj]

  • 1996 – 2. miejsce
  • 20041. miejsce
  • 20161. miejsce

Summit Series[edytuj]

Puchar Spenglera[edytuj]

Team Canada składający się zawodników kanadyjskich zwyciężał 16 razy w edycjach turnieju (1984, 1986, 1987, 1992, 1995, 1996, 1997, 1998, 2002, 2003, 2007, 2012, 2015, 2016), a dziewięciokrotnie dotarła do finału: 1985, 1988, 1990, 2000, 2001, 2005, 2006, 2008, 2010).

Kapitanowie reprezentacji Kanady[edytuj]

Igrzyska Olimpijskie[edytuj]

Mistrzostwa Świata[edytuj]

Canada Cup[edytuj]

Puchar Świata[edytuj]

Trenerzy reprezentacji Kanady[edytuj]

Scotty Bowman
Mike Babcock

Igrzyska Olimpijskie[edytuj]

Mistrzostwa Świata[edytuj]

Canada Cup[edytuj]

Puchar Świata[edytuj]

Summit Series[edytuj]

Przypisy

  1. Canada win thrilling final gold of Winter Olympics [data dostępu: 2010-02-28] (ang.)
  2. Will Canada hit jackpot? [data dostępu: 2015-05-16] (ang.)
  3. Canada wins first hockey worlds gold since 2007 [data dostępu: 2015-05-18] (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj]