Patrycja Dołowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Patrycja Dołowy
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

1978
Boston

Narodowość

polska

Dziedzina sztuki

literatura, fotografia

Nagrody

Nagroda im. Karola Sabatha, 2011

Strona internetowa

Patrycja Dołowy (ur. w 1978 w Bostonie) – polska pisarka, fotografka, artystka multimedialna, autorka sztuk teatralnych, esejów, artykułów, popularyzatorka nauki i sztuki, działaczka społeczno-kulturalna, dyrektor JCC Warszawa[1], członkini zarządu Fundacji BioEdukacji[2], wykładowczyni na Wydziale Artes Liberales Uniwersytetu Warszawskiego[3], członkini prezydium Rady Upowszechniania Nauki Polskiej Akademii Nauk[4] w latach 2015-2020 prezeska Polskiego Stowarzyszenia Dziennikarzy Naukowych Naukowi.pl[5], doktor nauk przyrodniczych[5].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w 1978 roku w Bostonie, w stanie Massachusetts, w Stanach Zjednoczonych. Mieszka w Warszawie. W 2002 roku ukończyła studia na Uniwersytecie Warszawskim, w 2005 roku – na Akademii Fotografii Artystycznej Wrocławskich Szkół Fotograficznych. Jej praca dyplomowa pt.: Lilith odchodzi… pod kierunkiem dra Piotra Komorowskiego, otrzymała wyróżnienie. W 2007 roku uzyskała stopień doktora nauk przyrodniczych[1] z zakresu mikrobiologii[2]. W 2015 r. ukończyła podyplomową Szkołę Treningu i Warsztatu Psychologicznego INTRA. Brała udział w licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce i za granicą. W 2012, 2017 i 2020 roku była stypendystką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego[6], w 2018 roku stypendystka Asylum Arts, 2019 - 2022 - stypendystka Tarbut Fellowship[7]. W 2022 roku została uhonorowana medalem "Powstanie w Getcie Warszawskim" przyznawanym przez Stowarzyszenie Żydów Kombatantów oraz Stowarzyszenie Żydowski Instytut Historyczny za obronę godności każdego człowieka oraz walkę z przejawami ksenofobii, nacjonalizmu i antysemityzmu[8].

Działalność społeczna i kulturalna[edytuj | edytuj kod]

Patrycja Dołowy zaangażowana jest w działalność społeczną i społeczno-kulturalną. Od 2022 roku dyrektorka JCC Warszawa. Jest członkinią prezydium Rady Upowszechniania Nauki Polskiej Akademii Nauk[4], była działaczką, a od 2010 roku wiceprezeską Fundacji MaMa, od 2015 do 2020 roku prezeską Polskiego Stowarzyszenia Dziennikarzy Naukowych Naukowi.pl[5], od 2017 roku do 2021 roku prezeską Fundacji Przestrzenie[9], od 2018 do 2022 roku kierownik BioCentrum Edukacji Naukowej i prezeską Fundacji BioEdukacji[2]. Prowadzi warsztaty aktywizujące dla kobiet, warsztaty z analizy i interpretacji fotografii, popularnonaukowe, storytellingu, a także warsztaty dla dzieci i młodzieży. Współpracowała m.in. z Centrum Kultury Jidysz, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN[10]. Pełniła funkcję wicenaczelnej „Academii[2].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Patrycja Dołowy zaczynała od subiektywnej fotografii inscenizowanej, używając klasycznych technik. Klisze barwiła, malowała, wydrapywała, gniotła. Swoje sesje nazywała seansami. Tworzyła cykle fotograficzne oraz prace multimedialne z miastem w tle. Jest autorką m.in. projektów artystycznych „Sztuka Matek[11], „Widoczki: Pamięć miasta/Pamięć ciała[6], „Alternatywne historie”, „Ślady” (z Julią Fiedorczuk)[12]. Obecnie działa na pograniczu dyscyplin artystycznych łącząc obrazy ze słowami, tekstami, muzyką i działaniami performatywnymi. Zajmuje się problematyką trudnej pamięci. W swojej pracy bazuje m.in. na historii mówionej i świadectwach, przeprowadziła dziesiątki wywiadów ze świadkami historii, wysłuchała setek opowieści[10]. Prace i teksty publikuje w pismach artystycznych i kulturalnych, w prasie i w magazynach wielkonakładowych. Jej twórczość ukazywała się w czasopismach artystycznych i kulturalnych: „Format”, „Tytuł Roboczy Otwarty Magazyn Sztuki”, „Niezbędnik Kulturalny”, „Furia”, „Op.cit.”, a także w pismach wielkonakładowych, m.in. w: „Exclusiv”, „Gaga”, „Kobieta i Życie”, „Wysokie Obcasy”. Publikowała też m.in. w „Focus”, „Kontakt”, „Polityka”, „Krytyka Polityczna”, „Pismo”. Współpracowała z czasopismami „ACADEMIA”, „Przekrój[13], „Zdanie”[14].

Autorka książek „Skarby. Poszukiwacze i strażnicy żydowskiej pamięci” (wyd. Czarne, 2022)[15], „Wrócę, gdy będziesz spała. Rozmowy z dziećmi Holocaustu” (wyd. Czarne, 2019)[16]. Współautorka książek: „Kwestia charakteru. Bojowniczki z getta warszawskiego” (wyd. Czarne, 2023, pod red. Sylwii Chutnik i Moniki Sznajderman)[17], "Proszę mówić dalej. Historia społeczna Muzeum Sztuki w Łodzi" (wyd. MSŁ, 2022, z Olgą Drendą, Olgą Gitkiewicz, Martą Madejską i Marcinem Wichą, red. Marta Madejska, Agnieszka Pindera, Natalia Słaboń)[18], „Przecież ich nie zostawię. O żydowskich opiekunkach w czasie wojny” (wyd. Czarne, 2018, pod. red. Magdaleny Kicińskiej i Moniki Sznajderman), „25 rozmów na 25-lecie” (Fundacja na rzecz Nauki Polskiej, 2016, z Anną Mateją, Aleksandrą Stanisławską i Olafem Szewczykiem), „Miasto oczami kobiet” (Fundacja MaMa, 2012, z Justyną Biernacką), albumu „Efemeryki/Ephemerics” (Warszawa, 2005), rozdziałów w publikacjach zbiorowych (m.in. w: „Co to znaczy być matką w Polsce”, Fundacja MaMa, 2009, w: „Przewodniczka po Krakowie Emancypantek. Tom III”, Fundacja Przestrzeń Kobiet, 2011)[19], sztuk teatralnych („Wanda”, z Sylwią Chutnik, 2013, reż. Paweł Passini, premiera Narodowy Stary Teatr w Krakowie, opublikowana w „Polska Dramatyczna. Antologia 3” pod red. W. Balucha, 2014, kilkakrotnie nagradzanych: „Hideout/Kryjówka”, 2014[20], premiera neTTheatre, Centrum Kultury w Lublinie, „Dziady. Twierdza Brześć”, 2015, premiera Akademicki Teatr Dramatyczny w Brześciu[21], „Matki”, 2016[22], premiera Teatr Żydowski w Warszawie, wszystkie w reżyserii Pawła Passiniego, dramaturgii do „Piotrusia Pana” na podstawie powieści J.M. Barrie'go, 2016[23], premiera Nowy Teatr w Warszawie, reż. Łukasz Kos, „Turyści” na podstawie „Much” J.P. Sartre’a[23], 2017, premiera Centrum Lubelska 30/32, w reż. Dawida Żakowskiego, „Hindełe, Siostra Sztukmistrza”, 2017 premiera Teatr im. L. Osterwy w Lublinie, reż. Paweł Passini, „Paulina. She's not alone” z Michelle Levy[24], premiera Muzeum Galicja w Krakowie, 2019, „Paulina” z Michelle Levy, reż. Kathleen Amshoff, premiera Teatr Kana, Festiwal Teatralny Spoiwa Kultury, 2020[25]). Współtwórczyni przedstawień „Polifonie” (2015) i „Polifonie: Dźwięki ulicy Zamenhofa” (2016) dla Muzeum POLIN (z Marią Porzyc) i performanców (m.in. „Widoczki: Pamięć miasta/pamięć ciała”, rozpoczęty w 2011 r., „Kiosk”, 2012, „Szafa pamięci”, 2013 z Żukiem Piwkowskim, „Kostka pamięci”, 2014, z Justyną Biernacką, „Linia żeńska”, 2015, z Sylwią Chutnik, „Kapsuła czasu”, 2015, z Justyną Biernacką, „Memorysound”[26], 2017, „Widoczki w pudełku”[27], premiera na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym Retroperspektywy w Łodzi, 2020). Autorka libretta do koncertu „Dziewczęca Orkiestra z Birkenau”[28] (premiera Muzeum POLIN w ramach POLIN Music Festival, 2020)

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. About 4 [online], JCC Warszawa [dostęp 2022-10-10] (pol.).
  2. a b Zespół – Biocentrum Edukacji Naukowej [online] [dostęp 2019-03-17] (pol.).
  3. http://al.uw.edu.pl/kadra-naukowa/
  4. a b Redaktor Strony Komitetu, Skład [online], www.run.pan.pl [dostęp 2017-12-03] [zarchiwizowane z adresu 2017-12-04] (pol.).
  5. a b c Zarząd » [online], www.naukowi.pl [dostęp 2017-12-03] [zarchiwizowane z adresu 2017-12-04] (pol.).
  6. a b Widoczki [online], www.widoczki.patrycjadolowy.pl [dostęp 2017-12-03].
  7. https://tarbutfellows.org/
  8. Wręczenie Medali “Powstanie w Getcie Warszawskim” - Stowarzyszenie Żydowski Instytut Historyczny w Polsce [online], 23 maja 2022 [dostęp 2023-02-18] (pol.).
  9. Centralny Plac Kobiet: czy w przestrzeni miasta jest miejsce na nasze potrzeby?. Warsztaty z cyklu “Plac Defilad jest kobietą” – Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie [online], artmuseum.pl [dostęp 2017-12-03] (pol.).
  10. a b c Spotkanie z Patrycją Dołowy | Jidyszland [online], jidyszland.pl [dostęp 2017-12-03] (pol.).
  11. l, Wystawy Sztuki Kobiet – Wystawa [online], wystawykobiet.amu.edu.pl [dostęp 2017-12-03] [zarchiwizowane z adresu 2017-12-04] (pol.).
  12. Pochwała wspólnoty. „Zapisane w ciele” w Aptece Sztuki, „SZUM”, 22 lutego 2015 [dostęp 2017-12-03] (pol.).
  13. a b Patrycja Dołowy » [online], www.naukowi.pl [dostęp 2017-12-03] [zarchiwizowane z adresu 2017-12-04] (pol.).
  14. Nowy kontakt z redakcją „Zdania” [online], Stowarzyszenie Kuźnica, 1 lipca 2020 [dostęp 2023-02-18] (pol.).
  15. https://czarne.com.pl/katalog/ksiazki/skarby
  16. Wrócę, gdy będziesz spała [online], czarne.com.pl [dostęp 2019-03-17].
  17. Kwestia charakteru [online], czarne.com.pl [dostęp 2023-02-18].
  18. CG2, Proszę mówić dalej. Historia społeczna Muzeum Sztuki w Łodzi [online], Muzeum Sztuki w Łodzi [dostęp 2023-02-18] (pol.).
  19. Prelegenci 2016 | KONGRES INICJATYW EUROPY WSCHODNIEJ [online], kongres.lublin.eu [dostęp 2017-12-03] [zarchiwizowane z adresu 2017-12-04] (pol.).
  20. Patrycja Dołowy, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby). [dostęp 2017-12-03].
  21. Grzebiemy w „Dziadach” jak w białoruskiej ziemi [wywiad] | Artykuł | Culture.pl, „Culture.pl” [dostęp 2017-12-03] (pol.).
  22. Matki – Premiera, „Teatr Żydowski” [dostęp 2017-12-03].
  23. a b Patrycja Dołowy – prezentacja | TerazTeatr [online], www.terazteatr.pl [dostęp 2017-12-03] (pol.).
  24. https://pl.sheisalone.org/
  25. Teatr KANA - Paulina [online], www.kana.art.pl [dostęp 2023-02-18].
  26. Memorysound [online], A new space for Jewish Art and Ideas in Poland [dostęp 2017-12-03] [zarchiwizowane z adresu 2017-12-04] (ang.).
  27. Patrycja Dołowy na Retroperspektywach | Kalejdoskop kulturalny regionu łódzkiego [online], www.e-kalejdoskop.pl [dostęp 2023-02-18].
  28. Dziewczęca Orkiestra z Birkenau | Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN w Warszawie [online], polin.pl [dostęp 2023-02-18].
  29. Warszawska Premiera Literacka
  30. Wręczenie Medali “Powstanie w Getcie Warszawskim” - Stowarzyszenie Żydowski Instytut Historyczny w Polsce [online], 23 maja 2022 [dostęp 2023-02-18] (pol.).