Paweł Branović

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paweł Branović
książę Serbii
ilustracja
Władca Serbii
Okres od 917
do 920
Poprzednik Piotr Gojniković
Następca Zachariasz Pribislavović
Dane biograficzne
Dynastia Wyszesławice
Ojciec Bran

Paweł Branović (serb.: Павле Брановић, Pawle Branović) – książę serbski panujący od 917 do 920 roku.

Paweł był synem Brana, średniego syna Muncimira. W 917 roku car Symeon niespodziewanie najechał Serbię, strącił z tronu Piotra Gojnikovicia i osadził swego kandydata Pawła Branovicia. Cesarz bizantyński Roman I Lekapen poparł wtedy innego kandydata Zachariasza Pribislavovicia. Paweł pokonał go, po czym sam przeszedł na stronę Bizancjum, które mniej było wówczas dla Serbii groźne, niż okrążająca ją od wschodu i północy Bułgaria. W rezultacie wolty Pawła car Symeon zrzucił go w 920 roku z tronu i osadził na nim niedawnego kandydata bizantyńskiego Zachariasza Pribislavovicia.[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. T. Wasilewski: Historia Jugosławii. s. 64.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]