Stefan Władysław

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stefan Władysław
ilustracja
król Serbii
Okres panowania od 1234
do 1243
Poprzednik Stefan Radosław
Następca Stefan Urosz I
Dane biograficzne
Dynastia Nemanicze
Ojciec Stefan I Koronowany
Matka Eudoksja Angelina
Żona Biełosława
Dzieci Stefan - Desa - córka N. N.

Stefan Władysław lub Władysław – (srb.: Стефан Владислав , Stefan Władisław), syn Stefana I Koronowanego, król serbski w latach 1234-1243.

Życie[edytuj]

Średni syn Stefana I Koronowanego i jego pierwszej żony Eudoksji Angeliny. Małżeństwo Stefana i Eudoksji zostało zawarte w celu potwierdzenia traktatu pokojowego pomiędzy Bizancjum a Serbią w 1190 roku, a rozpadło się po 1198 roku. Pomiędzy tymi dwoma datami należy więc umieścić datę urodzenia Władysława[1].

Po ustąpieniu ojca, władzę w Serbii objął starszy brat Władysława Radosław. Wprowadzone przezeń greckie obyczaje i zależność od teścia władcy Epiru Teodora Angelosa nie przysporzyły mu poparcia wśród Serbów. Po klęsce Teodora Angelosa w 1230 roku w bitwie pod Kłokotnicą, stronnictwo probułgarskie w Serbii wystąpiło przeciw Radosławowi, który abdykował w 1234 roku. Na tron bułgarski wyniesiony został wówczas Stefan Władysław[2]. Jeszcze w tym samym roku został koronowany w Žičy przez swego stryja arcybiskupa Sawę. W latach 1234-1235 wzniósł w Mileševej monaster, do którego w 1236 roku sprowadził z Tyrnowa ciało zmarłego arcybiskupa serbskiego[3]. Wyniesiony na tron przez stronnictwo probułgarskie utracił władzę wraz z załamaniem się potęgi bułgarskiej po śmierci Iwana Asena II (1241). W 1241 roku najazd tatarski dotarł przez Węgry i Chorwację nad Adriatyk. W drodze powrotnej Mongołowie spalili Kotor, Svač, i Drivast, a następnie przez Raszkę zaatakowali Bułgarię, by w 1242 roku powrócić na Ruś. Bułgaria pogrążyła się w walkach o regencję nad małoletnim Michałem I Asenem. W 1243 roku możnowładcy serbscy osadzili na tronie najmłodszego syna Stefana I, Stefana Urosza I. Stefan Urosz I po krótkiej walce pogodził się z Władysławem i oddał mu Zetę i Trebinje, odebrane niezależnie władającemu Zetą synowi Vukana Nemanicza, Jerzemu[2]. Władysław zmarł po 1267 i został pochowany w swojej zadużbinie w Mileševej[3].

Związki rodzinne[edytuj]

Żonaty z Biełosławą, córką cara bułgarskiego Iwana Asena II, miał z nią troje dzieci:

  • syna Stefana,
  • syna Desę
  • i nieznaną z imienia córkę wydaną za bałkańskiego możnowładcę[3].

Przypisy

  1. Ch. Cawley uważa, że następni synowie Stefana Nemanicza: Władysław i jego brat Przedzisław zostali zrodzeni z drugiej, nieznanej z imienia żony tego władcy. Taka możliwość komplikuje próbę ustalenia daty urodzenia Radosława, ponieważ jego ojciec po raz kolejny ożenił się dopiero w 1216 roku.Ch. Cawley: Medieval Lands.
  2. a b T. Wasilewski: Historia Jugosławii. s. 114-115.
  3. a b c Ch. Cawley: Medieval Lands.

Bibliografia[edytuj]