Czasław Klonimirović

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Czasław Klonimirović
książę Serbii
Władca Serbii
Okres od 933
do 950
Poprzednik Zachariasz Pribislavović
Następca ostatni władca Serbii
Dane biograficzne
Dynastia Wyszesławice
Ojciec Klonimir

Czasław Klonimirović (serb.: Часлав Клонимировић, Časlav Klonimirović) – książę serbski panujący od 933[1] do 950 roku.

Czasław był synem Klonimira. Osadzony na tronie serbskim przez cara Symeona Zachariasz Pribislavović po odejściu Bułgarów nawiązał kontakty z Bizancjum i przerzucił się na stronę odległego cesarstwa walczącego z Bułgarią. Armia bułgarska wysłana przeciw Serbom została pokonana. W 924 roku do Serbii wkroczyła więc kolejna wielka armia bułgarska, wiodąc kolejnego kandydata Czasława Klonimirovicia. Zachariasz zbiegł do Chorwacji. Bułgarzy uwięzili żupanów serbskich, którzy przybyli przywitać nowego władcę, spustoszyli kraj i wcielili go do Bułgarii[2].

W 933 roku po śmierci cara Symeona Czasław zbiegł z niewoli bułgarskiej i przy pomocy Bizancjum i Chorwatów odbudował państwo serbskie w dotychczasowych granicach, przywracając również zwierzchnictwo serbskie nad serbskimi państwami Primorja, wyjątkiem Zahumla, w którym nadal władał Michał Wyszewic. Czasław panował w Serbii ponad 20 lat. Wedle Popa Duklanina zginął broniąc ziem serbskich przed najazdem węgierskim. Około 950 roku Węgrzy wzięli go do niewoli i rzucili w nurt granicznej Sawy. Na Czasławie wygasła dynastia serbskich Wyszesławiców. Nikt nie sięgnął po władzę książęcą i państwo rozpadło się na szereg żupanii. Na południu spod zwierzchnictwa serbskiego wyswobodzili się Duklanie, Trawunia, a nawet terytorium Konawli[3].

W latach 976–1018 żupani serbscy uznawali zwierzchnictwo carów bułgarskich rezydujących w Prespie i Ochrydzie. Po upadku państwa bułgarskiego znaleźli się w granicach bizantyńskiego temu Serbii z siedzibą w Sirmium. Z czasem na terenach byłego państwa serbskiego do większego znaczenia doszły zwłaszcza dwa ośrodki: Raszka i Bośnia[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Runciman, A history of the First Bulgarian Empire, p. 185, http://www.promacedonia.org/en/sr/sr_3_1.htm#185
  2. T. Wasilewski: Historia Jugosławii. s. 65-66.
  3. T. Wasilewski: Historia Jugosławii. s. 66-67.
  4. T. Wasilewski: Historia Jugosławii. s. 68.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]