Piotr I Karadziordziewić
| Król Serbii | |
| Okres | |
|---|---|
| Koronacja |
21 września 1904 |
| Poprzednik | |
| Król Serbów, Chorwatów i Słoweńców | |
| Okres | |
| Następca | |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | |
| Data urodzenia | |
| Data śmierci | |
| Ojciec | |
| Matka | |
| Rodzeństwo |
Poleksja, Kleopatra, Aleksy, Svetozar, Helena, Andrzej, Elżbieta, Jerzy, Arsen |
| Żona | |
| Dzieci |
Helena, Milena, Jerzy, Aleksander, Andrzej |
| Odznaczenia | |
Piotr I Karadziordziewić (cyr. Петар I Карађорђевић, lat. Petar I Karađorđević; ur. 29 czerwca 1844 w Belgradzie, zm. 16 sierpnia 1921 tamże) – ostatni król Serbii w latach 1903–1918 i pierwszy władca Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców w latach 1918–1921[1][2].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się jako piąte dziecko księcia Aleksandra z dynastii Karadziordziewiciów i księżnej Persidy. Edukację rozpoczął w Belgradzie, gdzie skończył szkołę podstawową i gimnazjum, a następnie kontynuował naukę w Szwajcarii, w Instytucie Venel-Olivier w Genewie, po czym wstąpił do Collège Sainte-Barbe w Paryżu i słynnej Akademii Wojskowej Saint-Cyr, którą ukończył w 1864 roku. Walczył po stronie Francuzów w wojnie francusko-pruskiej (1870–1871), w czasie której został schwytany. Uciekł jednak z pruskiej niewoli, przepływając przez lodowatą Loarę. Za zasługi dla Francji został odznaczony Legią Honorową[3].
Kiedy w 1875 roku wybuchło powstanie w Hercegowinie i Bośniackiej Krajinie przeciwko Turkom, dołączył jako ochotnik pod pseudonimem Petar Mrkonjić. Z tego powodu do dziś miasteczko w południowo-zachodniej części Republiki Serbskiej, ku pamięci króla, nosi nazwę Mrkonjić Grad, a w gabinecie burmistrza wisi jego portret[4].
W 1883 roku poślubił czarnogórską księżniczkę Zorkę, najstarszą córkę czarnogórskiego księcia Nikoli. Piotr i Zorka mieli pięcioro dzieci, w tym trzech synów: Jerzego, Aleksandra i Andrzeja, a także dwie córki: Helenę i Milenę, która przeżyła zaledwie dziewięć dni[1].

Po śmierci ojca Aleksandra w 1885 roku, Piotr został głową dynastii Karadziordziewiciów, o którą toczył drobny spór ze swoim bratankiem Aleksandrem. Po zamachu majowym w 1903 roku, który obalił dynastię Obrenowiciów, został wybrany na króla Serbii. Jako władca opowiadał się za konstytucyjnym porządkiem kraju i był znany ze swojej liberalnej polityki[5].
Był naczelnym dowódcą armii serbskiej w wojnach bałkańskich. Ze względu na podeszły wiek, 24 czerwca 1914 roku przekazał władzę swojemu synowi, następcy tronu Aleksandrowi, którego ustanowił regentem. Podczas I wojny światowej wycofał się ze swoją armią przez Albanię. Wrócił do kraju po wyzwoleniu Serbii przez wojska aliantów w 1918 roku. Po utworzeniu Królestwa SHS 1 grudnia 1918 roku został królem Serbów, Chorwatów i Słoweńców, piastując tę funkcję do śmierci 16 sierpnia 1921 roku[1][2].
Jako król Serbii wsławił się rozległymi reformami konstytucji, wojska, systemu edukacji i rolnictwa oraz autor ostatecznego zwycięstwa nad państwami centralnymi. Został zapamiętany przez Serbów jako Piotr I Wybawiciel (sr. Краљ Петар I Ослободилац) lub Stary Król (sr. Стари краљ)[6].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Петар I Карађорђевић. Српска енциклопедија. [dostęp 2025-10-22]. (serb.).
- ↑ a b Peter I, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2025-10-22] (ang.).
- ↑ Њ.В. Краљ Петар Први. Удружење Краљевина Србија. [dostęp 2025-10-22]. (serb.).
- ↑ Начелник општине Мркоњић Град. mrkonjic-grad.rs. [dostęp 2025-10-22]. (serb.).
- ↑ Седам чињеница о краљу Петру I Карађорђевићу. Глас Српске, 28.09.2020. [dostęp 2025-10-22]. (serb.).
- ↑ Kralj Petar I. Kuća kralja Petra, 12.05.2014. [dostęp 2025-10-22]. (serb.).
- Karadziordziewicie
- Władcy Serbii i Jugosławii
- Odznaczeni Orderem Annuncjaty
- Odznaczeni Orderem Orła Białego (Serbia)
- Odznaczeni Orderem Gwiazdy Jerzego Czarnego
- Odznaczeni Orderem Korony Włoch
- Odznaczeni Orderem Świętego Andrzeja (Imperium Rosyjskie)
- Odznaczeni Orderem Świętych Maurycego i Łazarza
- Odznaczeni Orderem Świętego Piotra
- Odznaczeni Orderem św. Sawy
- Odznaczeni Orderem Świętego Księcia Łazarza
- Ludzie urodzeni w Belgradzie
- Urodzeni w 1844
- Zmarli w 1921