Piotr I Karadziordziewić

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piotr I Karadziordziewić
Król Serbów, Chorwatów i Słoweńców.
Ilustracja
ilustracja herbu
podpis
Król Serbii
Okres

od 1903
do 1918

Poprzednik

Aleksander Obrenowić

Król Serbów, Chorwatów i Słoweńców
Okres

od 1918
do 1921

Następca

Aleksander I Karadziordziewić

Dane biograficzne
Dynastia

Karadziordziewiciów

Data urodzenia

29 czerwca 1844

Data śmierci

16 sierpnia 1921

Ojciec

Aleksander Karadziordziewić (1806–1885)

Matka

Persida Serbska

Żona

Zorka Czarnogórska

Odznaczenia
Wielka Wstęga Orderu Gwiazdy Jerzego Czarnego Krzyż Wielki Orderu Orła Białego (Serbia) Krzyż Wielki Orderu Świętego Sawy Order św. Andrzeja (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Piotra (Czarnogóra) Najwyższy Order Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (Order Annuncjaty) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Królestwo Włoch) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Korony Włoch

Piotr I Karadziordziewić (cyr. Петар I Карађорђевић, lat. Petar I Karađorđević) (ur. 29 czerwca 1844 w Belgradzie, zm. 16 sierpnia 1921). Urodził się jako piąte dziecko księcia Aleksandra i księżnej Persidy. Pierwszy monarcha konstytucyjny Serbii. Doszedł do władzy w wyniku puczu wojskowego w 1903, który obalił dynastię Obrenowić.

Edukację rozpoczął w Belgradzie, gdzie skończył szkołę podstawową i gimnazjum. Potem kontynuował ją w szkołach wyższych w Genewie i Paryżu. Walczył po stronie Francuzów w wojnie francusko-pruskiej 1870–1871, a w 1875 przyłączył się do bośniackiego powstania przeciwko imperium osmańskiemu. Podczas wojen bałkańskich dowodził zwycięską serbską armią. Wynikiem wojen bałkańskich było wzmocnienie pozycji Serbii i osłabienie imperium osmańskiego. W wyniku trudów wojny podupadł na zdrowiu i zrezygnował tymczasowo z pełnienia urzędu na rzecz swojego syna Aleksandra I., który został regentem. Niebawem Austro-Węgry wypowiedziały wojnę Serbii, rozpoczynając tym samym I wojnę światową. W grudniu 1918 powrócił do kraju, aby objąć tron nowo utworzonego Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców, później nazywanego Jugosławią. Po jego śmierci na tron wstąpił jego syn Aleksander.

Jako król Serbii wsławił się reformami konstytucji, wojska, systemu edukacji, rolnictwa i został zapamiętany jako król Piotr I Wybawiciel (cyr. Краљ Петар I Ослободилац).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]