Piotr Adamczewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piotr Adamczewski
Ilustracja
Piotr Adamczewski (2011)
Data i miejsce urodzenia 19 maja 1942
Warszawa
Data i miejsce śmierci 12 marca 2016
Warszawa
Zawód dziennikarz, krytyk kulinarny
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Piotr Adamczewski (ur. 19 maja 1942 w Warszawie[1], zm. 12 marca 2016[2] tamże) – polski dziennikarz, redaktor i krytyk kulinarny, związany m.in. z tygodnikiem „Polityka”, autor książek kulinarnych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim[2] (zakończone w 1966 absolutorium bez magisterium). W latach 1964–1970 pracował w „Sztandarze Młodych”, kolejno jako reporter, zastępca kierownika działu, sekretarz redakcji nocnej, w latach 1971–1975 był sekretarzem redakcji tygodnika „Kulisy” (dodatku do „Expressu Wieczornego”), od 1975 do końca 1980 w tej samej roli pracował w tygodniku „Kultura”. Od 1971 do 1981 należał do PZPR[3]. W 1981[3] został sekretarzem redakcji tygodnika „Polityka”, zastępując Dariusza Fikusa[3][4]. Odszedł z tego pisma wraz z grupą innych pracowników, wkrótce po ogłoszeniu stanu wojennego[4]. W 1982 przez pewien czas pracował jako inspicjent w Teatrze Narodowym w Warszawie. Jeszcze w tym samym roku został sekretarzem redakcji tygodnika „Radar”. Funkcję tę pełnił do 1984, kiedy to powrócił do „Polityki”, w 1986 ponownie objął stanowisko sekretarza redakcji tego pisma[3]. W latach 90. został, razem z Andrzejem Garlickim, krytykiem kulinarnym pisma, prowadząc w nim rubrykę „Za stołem”. Przy tekstach związanych z kulinariami współpracował również z Krzysztofem Mroziewiczem, Michałem Radgowskim oraz swoją żoną Barbarą Adamczewską[4]. W kolejnych latach związał się także z radiem Tok FM, w którym prowadził z Marcinem Wojciechowskim program Kuchnie świata[5], a następnie autorską audycję kulinarną Na apetyt... Adamczewski![6]. Występował jako ekspert kulinarny w programach Pytanie na śniadanie, Kawa czy herbata?, a także w stacjach TVN i TV4[2].

Ukończył szkołę sommelierów w Bordeaux[2]. Jako reporter podróżował po większości kontynentów, zbierając z podróży materiały do swoich książek[2][7][8].

Był autorem takich pozycji książkowych jak Wielki świat od kuchni, Smakosz wędrowny, Męskie gotowanie, Krwawa historia smaków, Rok na talerzu oraz Wielka księga drinków i koktajli. Współautor dziesięciu przewodników po restauracjach Warszawy i okolic pt. Za stołem[9]. Wraz z Markiem Kalbarczykiem stworzyli książkę kucharską dla niewidomych pt. Smak na koniuszkach palców[10][11]. W latach 2006–2016 regularnie prowadził blog „Gotuj się” poświęcony przepisom i anegdotom kulinarnym, przeczytanym książkom czy wspomnieniom z podróży[8].

W 1980 wystąpił w dramacie obyczajowo-psychologicznym Bez miłości, w reżyserii Barbary Sass jako redaktor działu społecznego tygodnika „Kultura i My”[1].

W 1997 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[12].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był żonaty z Barbarą Adamczewską – dziennikarką[3] i autorką książek kulinarnych[7]. Mieli jedno dziecko[7] – córkę Agatę[13].

Zmarł w Warszawie 12 marca 2016[2]. 18 marca 2016 w Domu Pogrzebowym na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach odbyła się uroczystość pogrzebowa, zaś sam pogrzeb miał miejsce na Cmentarzu Bródnowskim[4].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Biesiadowanie po polsku. 1000 pomysłów na udane przyjęcie: przepisy kulinarne, toasty i życzenia, savoir-vivre, zabawy towarzyskie, piosenki (współautor)[14]
  • Jak smakuje pępek Wenus. Świat widziany zza stołu[15]
  • Jest ser[16]
  • Krwawa historia smaku[14]
  • Kuchnia w kawalerce i apartamencie (wspólnie z Barbarą Adamczewską)[17]
  • Kuchnia toskańska Piotra Adamczewskiego[18]
  • Męskie gotowanie[19]
  • Pyszny obiad w pół godziny. 200 przepisów na szczęście[20]
  • Rodaku, czy ci nie żal, czyli z polską kuchnią w walizce (wspólnie z Barbarą Adamczewską)[7]
  • Rok na stole[19]
  • Rok na talerzu[16]
  • Smak na koniuszkach palców (wspólnie z Markiem Kalbarczykiem)[10]
  • Smakosz wędrowny[19]
  • Tańce wokół stołu czyli polskie tradycje kulinarne[21]
  • Wędrówka po stołach Europy (wspólnie z Barbarą Adamczewską)[7]
  • Wielka księga drinków i koktajli[19]
  • Wielki świat od kuchni[19]
  • Za stołem (przewodniki po restauracjach – współautor)[19]
  • Zatańczyć z I sekretarzem[14]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Piotr Adamczewski w bazie filmpolski.pl. [dostęp 2015-04-09].
  2. a b c d e f Zmarł Piotr Adamczewski, dziennikarz i krytyk kulinarny „Polityki”. wirtualnemedia.pl, 12 marca 2016. [dostęp 2016-03-13].
  3. a b c d e Elżbieta Ciborska: Leksykon polskiego dziennikarstwa. Warszawa: Dom Wydawniczy Elipsa, 2000, s. 22. ISBN 83-7151-330-5.
  4. a b c d Dobry duch. Piotr Adamczewski – człowiek z pasją. polityka.pl, 15 marca 2016. [dostęp 2016-03-17].
  5. Wojciechowski: pożegnanie z TOK FM. mediafm.net, 3 marca 2007. [dostęp 2016-03-13].
  6. Na apetyt... Adamczewski!. tokfm.pl. [dostęp 2016-03-13].
  7. a b c d e Piotr Adamczewski. seromaniacy.pl. [dostęp 2016-03-13].
  8. a b Zmarł Piotr Adamczewski, były sekretarz redakcji i krytyk kulinarny POLITYKI. polityka.pl, 13 marca 2016. [dostęp 2016-03-13].
  9. Piotr Adamczewski. tokfm.pl. [dostęp 2015-04-09].
  10. a b Smak na koniuszkach palców. polityka.pl, 16 stycznia 2012. [dostęp 2016-03-13].
  11. Smak na koniuszkach palców. stylemiasta.pl, 7 lutego 2012. [dostęp 2016-03-13].
  12. M.P. z 1997 r. Nr 29, poz. 269
  13. Skąd tyle uczucia do Agaty. polityka.pl, 29 kwietnia 2011. [dostęp 2016-03-14].
  14. a b c Adamczewski, Piotr. Katalog Biblioteki Narodowek. [dostęp 2016-03-13].
  15. Jak smakuje pępek Wenus. polityka.pl. [dostęp 2016-03-13].
  16. a b Jest ser!. sztukater.pl. [dostęp 2016-03-13].
  17. Piotr Adamczewski. latarnik.com.pl. [dostęp 2016-03-13].
  18. Kuchnia toskańska. polityka.pl, 3 marca 2016. [dostęp 2016-03-17].
  19. a b c d e f O autorze. polityka.pl. [dostęp 2016-03-13].
  20. Gotowanie nie musi być pracochłonną męką. polskieradio.pl, 28 października 2013. [dostęp 2016-03-14].
  21. Tańce wokół stołu, czyli polskie tradycje kulinarne. onet.pl. [dostęp 2016-03-17].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]