Piotr Iwaszutin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Piotr Iwanowicz Iwaszutin (ros. Пётр Ива́нович Ивашу́тин; ur. 6 września 1909 w Brześciu, zm. 4 czerwca 2002 w Moskwie) - generał armii Sił Zbrojnych ZSRR, szef Głównego Zarządu Wywiadowczego (wywiadu wojskowego), Bohater Związku Radzieckiego (1985).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość spędził w obwodzie czernihowskim, 1926-1930 pracował na kolei i w zakładach mechanicznych w Iwanowie-Wozniesieńsku. Od 1930 w WKP(b), od 1931 w Armii Czerwonej, 1933 ukończył wojskową szkołę lotniczą w Stalingradzie. 1933-1936 pilot-instruktor 107 Brygady Lotniczej Moskiewskiego Okręgu Wojskowego, 1937 dowódca ciężkich bombowców TB-3, 1937-1939 studiował w Wojskowo-Powietrznej Akademii im. Żukowskiego.

Od stycznia 1939 w organach kontrwywiadu Armii Czerwonej. Szef Wydziału Specjalnego 23 Korpusu Strzeleckiego. Uczestnik wojny z Finlandią 1939-1940. V - X 1941 zastępca szefa Wydziału 3 Wojsk Frontu Zakaukaskiego, od XII 1941 zastępca szefa Wydziału Specjalnego NKWD Frontu Krymskiego, a od VI 1942 Frontu Północnokaukaskiego. 16 IV 1942 awansowany na majora, a 14 II 1943 na pułkownika. Od III 1943 szef kontrwywiadu Smiersz 47 Armii, od 29 IV 1943 szef kontrwywiadu Smiersz Frontu Południowo-Zachodniego, a od października 1943 3 Frontu Ukraińskiego. 26 V 1943 mianowany generałem majorem, a 25 września 1944 generałem porucznikiem.

Od lipca 1945 szef Smiersza Południowej Grupy Wojsk, od listopada 1947 szef wywiadu Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech, XI 1949 - I 1952 szef kontrwywiadu MBP Leningradzkiego Okręgu Wojskowego. I - VIII 1952 zastępca szefa 3 Głównego Zarządu MBP, IX 1952 - III 1953 minister bezpieczeństwa państwowego Ukraińskiej SRR, a III - VI 1953 zastępca ministra. Od VII 1953 zastępca szefa 3 Departamentu (kontrwywiadu wojskowego) Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ZSRR, od III 1954 szef Piątego Zarządu (kontrwywiadu gospodarczego) KGB ZSRR. 1954-1956 zastępca przewodniczącego KGB ZSRR, 1956-1963 I zastępca przewodniczącego KGB ZSRR. Od 18 II 1963 generał pułkownik.

W latach 1963-1987 szef Głównego Zarządu Wywiadowczego Sztabu Generalnego, oraz (1963 —1986) zastępca Szefa Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR. 1987-1991 w Grupie Generalnych Inspektorów Ministerstwa Obrony ZSRR.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]