Piotr Patalong

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piotr Patalong
Ilustracja
gen. dyw. Patalong (po prawej)
generał dywizji generał dywizji
Data i miejsce urodzenia 24 grudnia 1962
Katowice
Przebieg służby
Lata służby 1981-
Siły zbrojne POL Wojska Specjalne.svg Wojska Specjalne
Stanowiska Inspektor Wojsk Specjalnych DG RSZ
Dowódca Wojsk Specjalnych
Dowódca JW 2305
Dowódca 1 PSK
Dowódca 18 Bielski bdsz
Główne wojny i bitwy UNPROFOR, SFOR, Stabilizacja Iraku,
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Zasługi za Dzielność (od 1992) Brązowy Krzyż Zasługi Gwiazda Iraku Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Medal Pro Patria Odznaka "Honoris Gratia" Medal Pamiątkowy Wielonarodowej Dywizji Centrum-Południe w Iraku Medal Dowództwa Operacji Specjalnych USA Medal NATO za służbę w Jugosławii

Piotr Adam Patalong (ur. 24 grudnia 1962 w Katowicach) – żołnierz, generał dywizji[1] SZ RP

Życiorys[edytuj]

Ukończył katowickie liceum ogólnokształcące. Po uzyskaniu matury kontynuował naukę jako podchorąży w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych im. gen. Tadeusza Kościuszki we Wrocławiu, którą ukończył w 1985[2] i został mianowany na pierwszy stopień oficerskipodporucznika. Początkowo zawodową służbę wojskową pełnił w 12 Szczecińskiej Dywizji Zmechanizowanej im. Bolesława Krzywoustego na stanowisku dowódcy grupy specjalnej w 16 Batalionie Rozpoznawczym, następnie był dowódcą plutonu specjalnego, potem dowódcą zespołu kadrowego w 56 Kompanii Specjalnej[2].

W latach 1992–1993 pełnił funkcję oficera operacyjnego na misji UNPROFOR w b. SFR Jugosławii. W 1994 został skierowany na Akademię Obrony Narodowej w Warszawie, został po tych studiach podyplomowych oficerem dyplomowanym, obejmując w 1996 r. w 6 Brygadzie Desantowo-Szturmowej stanowisko starszego oficera wydziału rozpoznawczego[2].

W okresie 19961997 pełnił funkcję Zastępcy Dowódcy Polskiego Kontyngentu Wojskowego BiH pełniącego służbę na w SFOR w Bośni i Hercegowinie. W latach 1997-2002 pełnił służbę w 25 Dywizji Kawalerii Powietrznej, gdzie obejmował kolejno stanowiska: zastępca szefa szkolenia 25DKPow., szef szkolenia 1 Pułku Kawalerii Powietrznej, dowódca 7 batalionu Kawalerii Powietrznej[2].

W 2004 był dowódcą 1 Batalionowej Grupy Bojowej stacjonującej w Al-Hilla Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Iraku. W 2005 był dowódcą 1 Pułku Specjalnego Komandosów w Lublińcu, w czerwcu 2006 został dowódcą GROM, gdzie nim był do 25 marca 2008[2].

Z dniem 25 marca 2008 został po raz drugi w swojej karierze wyznaczony na stanowisko Dowódcy 18 BbDSz w Bielsku-Białej. Płk dypl. Patalong pełnił służbę Dowódcy JW 1328 do października 2008. Po czym rozpoczął służbę w Dowództwie Wojsk Specjalnych, gdzie najpierw pełnił obowiązki szefa sztabu w Dowództwie Wojsk Specjalnych, a od 15 sierpnia 2010 roku - Dowódcy Wojsk Specjalnych[2].

Ukończył wiele wojskowych kursów i szkoleń, m.in. kurs Pathfinder, kurs Ranger, kurs instruktorsko-spadochronowy w USA, a także kurs operacyjny w Nederlandse Defensie Academie w Holandii. Ukończył Wyższy Kurs Doskonalenia Oficerów (spadochronowy). Ponadto w 2005 roku Studium Operacyjno-Strategiczne na Akademii Obrony Narodowej. W roku 2009 r. ukończył studia podyplomowe polityki obronnej w Royal College of Defence Studies w Londynie[2].

15 sierpnia 2010 prezydent Bronisław Komorowski wyznaczył go na stanowisko Dowódcy Wojsk Specjalnych. 9 listopada 2010 został awansowany do stopnia generała brygady przez Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego[3]. W styczniu 2014 roku został wyznaczony na stanowisko Inspektora Wojsk Specjalnych[2]. W dniu 15 sierpnia 2014 Prezydent RP awansował go na stopień generała dywizji[4]. 7 września 2016 został odwołany ze stanowiska szefa Inspektoratu Wojsk Specjalnych w Dowództwie Generalnym RSZ przez ministra obrony narodowej Antoniego Macierewicza[5]. Z dniem 19 września 2016 został przeniesiony do rezerwy kadrowej[2].

Kariera zawodowa[edytuj]

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]