Piotr Skiba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nie mylić z: współczesnym malarzem Piotrem Skibą.
Piotr Skiba
Ilustracja
Piotr Skiba (2018)
Imię i nazwisko Leszek Piotr Skiba
Data i miejsce urodzenia 4 maja 1954
Kalisz
Zawód aktor, scenograf, kostiumograf
Lata aktywności od 1977 roku
Zespół artystyczny
Teatr im. C. K. Norwida w Jeleniej Górze
(1977–1980)
Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie
(1980–1998)
Teatr Dramatyczny w Warszawie
(1998–2012)
Teatr Polski we Wrocławiu
(2013–2016)

Piotr Skiba, właściwie Leszek Piotr Skiba (ur. 4 maja 1954 w Kaliszu) – polski aktor teatralny i filmowy, scenograf, a także twórca kostiumów do spektakli Krystiana Lupy[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi (1978), gdzie studiował na roku m. in. z Bożeną Stryjkówną, Elżbietą Piwek, Bogusławą Pawelec, Jackiem Komanem, Andrzejem Szczytko, Jacentym Jędrusikiem i Mariuszem Wojciechowskim. 2 lipca 1977 miał miejsce jego debiut teatralny w roli syna, w Życiu człowieka Leonida Andriejewa w reżyserii Krystiana Lupy na scenie Teatru im. C. K. Norwida w Jeleniej Górze, wystąpił tam także w roli Tarkwiniusza w Nadobnisiach i koczkodanach, czyli Zielonej Pigułce w reżyserii Lupy[2].

Był aktorem: Teatru im. Cypriana Kamila Norwida w Jeleniej Górze (1977-80), Narodowego Starego Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie (1980-1998), Teatru Dramatycznego im. Gustawa Holoubka w Warszawie (1998-2012) oraz Teatru Polskiego we Wrocławiu (2013-2016)[3]. Ponadto współpracował z Teatrem Groteska w Krakowie (1991), Teatrem Bagatela im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego w Krakowie (1996), Teatrem Rozmaitości w Warszawie (2012) oraz Nowym Teatrem w Warszawie (2017).

Wystąpił w ponad stu rolach teatralnych w spektaklach takich reżyserów jak Henryk Tomaszewski, Grzegorz Mrówczyński, Jerzy Jarocki, Tadeusz Bradecki, Andrzej Wajda, Agnieszka Glińska, Henryk Baranowski, Paweł Miśkiewicz i Kazimierz Kutz. Do jego najbardziej znanych ról teatralnych należą kreacje w spektaklach opartych na twórczości Thomasa Bernharda, między innymi Ludwik Voss w Rodzeństwie (1996), Franz Josef Murau w Auslöschung / Wymazywaniu (2001), Wydawca w Na szczytach panuje cisza (2006) oraz Thomas w Wycince Holzfällen (2014)[4].

Jako twórca kostiumów współpracował z Krystianem Lupą przy realizacjach w Odeon Heroda Attyka w Atenach (2004), Dusseldorfes Schauspielhaus (2005), American Repertory Theatre (2005), Theater in der Wien (2006), Teatro de la Abadía Madryt (2010), Teatrem Vidy-Lausanne (2011), Teatrem Łaźnia Nowa w Krakowie (2015) oraz Litewskim Narodowym Teatrem Dramatycznym w Wilnie (2015)[5]. Wystąpił w kilkudziesięciu rolach w spektaklach Teatru Telewizji[6].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 1981 - Srebrna Iglica
  • 2008 - Kraków - I Międzynarodowy Festiwal Teatrów BOSKA KOMEDIA - nagroda w kategorii „najlepszy aktor” za rolę Andy’ego Warhola w przedstawieniu „Factory 2” w reż. Krystiana Lupy - „w uznaniu pełnego wczucia się w ikonę popu, Andy’ego Warhola i równie subtelne co głębokie przedstawienia go"
  • 2009 - Gdynia - 34. Festiwal Polskich Filmów Fabularnych - Konkurs Młodego Kina - wyróżnienie honorowe za rolę w filmie „Echo” w reżyserii Magnusa von Horna[7]
  • 2009 - Kraków - II Międzynarodowy Festiwal Teatralny Boska Komedia - Boski Komediant za najlepszą rolę męską - za rolę w przedstawieniu „Persona. Merlin” z Teatru Dramatycznego w Warszawie - „za ukazanie patologii pasożytniczego entourage'u"
  • 2014 - Kraków - VII Międzynarodowy Festiwal Teatralny Boska Komedia - najlepszy aktor w „Wycinka, HOLZFÄLLEN”, za rolę satyrycznego obserwatora zarażającego pasją zarówno aktorów, jak i widzów[8]
  • 2015 - Warszawa - XXXV Warszawskie Spotkania Teatralne - najlepszy aktor według serwisu Teatr dla Was[9].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Teatr w Polsce - polski wortal teatralny, e-teatr.pl [dostęp 2016-06-23].
  2. Piotr Skiba | Twórca | Culture.pl [dostęp 2016-06-23].
  3. Wyborcza.pl, wroclaw.wyborcza.pl [dostęp 2016-11-02].
  4. Łukasz Maciejewski: Koniec świata wartości. Łódź: Wydawnictwo Biblioteki PWSFTviT, 2017, s. 151-158. ISBN 978-83-65501-04-2.
  5. Encyklopedia, Leszek Piotr Skiba, Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2016-08-12].
  6. Teatr w Polsce - polski wortal teatralny, e-teatr.pl [dostęp 2016-06-23].
  7. FilmPolski.pl [dostęp 2016-06-23].
  8. Kraków. „Wycinka” najlepszym spektaklem Boskiej Komedii, e-teatr.pl [dostęp 2016-06-23].
  9. Teatr w Polsce - polski wortal teatralny, e-teatr.pl [dostęp 2018-05-20].