Teatr Polski we Wrocławiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Teatr Polski we Wrocławiu
Ilustracja
Teatr Polski we Wrocławiu (2009)
Typ teatru teatr dramatyczny
Kierownictwo
artystyczne
Cezary Morawski
Data powstania 11 stycznia 1949
Państwo  Polska
Lokalizacja ul. Gabrieli Zapolskiej 3
50-032 Wrocław
Położenie na mapie Wrocławia
Mapa lokalizacyjna Wrocławia
Teatr Polski we Wrocławiu
Teatr Polski we Wrocławiu
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Teatr Polski we Wrocławiu
Teatr Polski we Wrocławiu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Teatr Polski we Wrocławiu
Teatr Polski we Wrocławiu
Ziemia 51°06′04″N 17°01′35″E/51,101200 17,026400
Strona internetowa teatru
Strona w bazie e-teatr.pl
Scena na Świebodzkim

Teatr Polski we Wrocławiuteatr we Wrocławiu, wojewódzka instytucja kultury, założony w 1949 jako Państwowy Teatr Dolnośląski we Wrocławiu[1]; od 1969 nosi obecną nazwę[2]; od 2016 dyrektorem teatru jest Cezary Morawski[3].

Składa się z trzech scen: Sceny Kameralnej (przy ul. Świdnickiej 28), Sceny na Świebodzkim (pl. Orląt Lwowskich 20c) oraz Sceny im. Jerzego Grzegorzewskiego – mieszczącej się w głównej siedzibie Teatru Polskiego, przy ul. Gabrieli Zapolskiej 3.

Budynek[edytuj]

Czas powstania obecnego gmachu Teatru Polskiego przypada na okres związany z działalnością Theodora Loewego, który przybył do Wrocławia w 1892 r. i objął stanowisko kierownika literackiego Teatru Miejskiego (mieszczącego się wtedy w gmachu obecnej Opery Wrocławskiej). W sezonie teatralnym 1892/93 przejął on od miasta w dzierżawę Teatr Miejski następnie Teatr Talia oraz Teatr Lobego (ówczesne teatry prywatne). W 1909 wszystkie trzy działały pod jego kierownictwem.

W kontrze do monopolu teatralnego Loewego, w 1906 z inicjatywy wrocławskiego kupca – Paula Auerbacha – został wzniesiony, wg projektów berlińskiego architekta Waltera Hentschela przy współudziale wrocławianina Hermanna Wahlicha, gmach operetki przy Theaterstrasse 3 (obecnie ul. G. Zapolskiej) noszący nazwę Schauspielhaus. Był to budynek nowoczesny pod względem funkcjonalnym i technicznym. Zastosowano konstrukcję żelbetową, która posłużyła potem przy budowie Hali Ludowej (Jahrhunderthalle) w 1913 r.

Elewacja w duchu późnej secesji utrzymana była w kolorach biało żółtozłotym, wnętrze w kolorze biało-czerwonym ze złotymi ornamentami. Działalność nowo wzniesionego teatru nie trwała jednak długo. W 1911 kierownictwo artystyczne i tego teatru przejął Loewe i kierował nim do 1927.

Schauspielhaus był na początku lat 30. XX w. najmłodszą, ale i największą pod względem liczby miejsc sceną wrocławską, liczył 1736 miejsc siedzących. Od swojego powstania pełnił funkcje teatru muzycznego, na którego scenie wystawiano przede wszystkim operetkę. W kwietniu 1936 został on zamknięty poddany renowacji i niewielkiej przebudowie. Wraz z rozpoczęciem sezonu teatralnego 1936/37 Schauspielhaus stał się jedynym miejscem uprawiania sztuki dramatycznej we Wrocławiu. Pod koniec II wojny światowej Schauspielhaus został częściowo zburzony.

Obecnie budynek teatru, funkcjonuje pod nową nazwą Teatr Polski. Odbudowano go w 1950 r., a 20 grudnia 1950 odbyła się pierwsza premiera w Teatrze przy ul. Zapolskiej 3. Na inaugurację przygotowano sztukę w trzech aktach pt. „Tysiąc walecznych” Jana Rojewskiego, architekta z wykształcenia. Był to tzw. produkcyjniak o tematyce budowlanej. Wrocławska publiczność zetknęła się w ten sposób z nową, nieznaną jej dotąd dramaturgią współczesną. Teatr służył aktorom, reżyserom i widzom do 1994 r. W nocy z 18 na 19 stycznia 1994 wybuchł pożar i całkowicie zniszczył widownię Teatru. Odbudowany został według projektu Wiktora Jackiewicza. Teatr wznowił działalność 20 maja 1996 premierą Improwizacji wrocławskich w reżyserii Andrzeja Wajdy.

Zespół artystyczny w sezonie 2015/2016[edytuj]

Przypisy

  1. Zarządzenie Ministra Kultury i Sztuki z dnia 11 stycznia 1949 r. wydane w porozumieniu z Ministrem Skarbu i Prezesem Centralnego Urzędu Planowania o utworzeniu państwowego przedsiębiorstwa pod nazwą: „Państwowy Teatr Dolnośląski we Wrocławiu” (M.P. z 1949 r. Nr 3, poz. 32).
  2. Uchwała nr 184/912/69 Prezydium Rady Narodowej m. Wrocławia z dnia 28 kwietnia 1969 r. w sprawie zmiany nazwy Przedsiębiorstwa Państwowego „Państwowe Teatry Dramatyczne we Wrocławiu” na Przedsiębiorstwo Państwowe „Teatr Polski we Wrocławiu”.
  3. RMFR. FM. RMFR., Cezary Morawski oficjalnie powołany na dyrektora Teatru Polskiego we Wrocławiu. „Nie jestem kilerem” [dostęp 2016-08-30].

Bibliografia[edytuj]

  • Tomasz Majewski, Teatry dramatyczne Wrocławia w okresie rządów narodowosocjalistycznych 1933-1944, Oficyna Wydawnicza ATUT Wrocławskie Wydawnictwo Oświatowe, Wrocław 2003
  • Bożena Grzegorczyk, Architektura i budownictwo teatralne we Wrocławiu od około 1770 roku do schyłku XIX wieku, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2000