Podemos (hiszpańska partia polityczna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podemos
Logotipo Podemos.svg
Państwo  Hiszpania
Lider Pablo Iglesias
Data założenia 2014
Ideologia polityczna socjaldemokracja, socjalizm demokratyczny, demokracja bezpośrednia
Członkostwo
międzynarodowe
GUE/NGL
Obecni eurodeputowani 5
http://www.podemos.info
Hiszpania
Godło Hiszpanii
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Hiszpanii
Portal Portal Hiszpania

Podemoslewicowa partia polityczna działająca w Hiszpanii, utworzona w marcu 2014 roku.

Historia[edytuj]

Partia powstała 17 stycznia 2014 roku[1], a została zarejestrowana w marcu[2]. Jej nazwa znaczy po hiszpańsku Możemy[3] lub Damy radę; wbrew pojawiającym się w mediach doniesieniom[2] nie nawiązuje ona do sloganu wyborczego Baracka Obamy, lecz do hasła latynoamerykańskich związkowców z lat 70.[4] Podemos początkowo dążyło do utworzenia jednolitej listy wyborczej ugrupowań lewicowych innych niż dominująca PSOE. Zjednoczona Lewica, która była największą z takich partii stanowczo jednak odrzuciła możliwość sojuszu. Współpracę z Podemos podjęła natomiast trockicstowska Lewica Antykapitalistyczna[1].

Celem wyłonienia kandydatów do Parlamentu Europejskiego partia zorganizowała prawybory, w których mogły startować osoby wskazane przez „okręgi” lokalne lub tematyczne. Kandydaci zobowiązali się po ewentualnym wyborze pobierać pensję w wysokości trzykrotnej płacy minimalnej, a resztę wynagrodzenia przekazywać partii lub organizacjom społecznym o podobnym charakterze[1]. W prawyborach otwartych dla każdego chętnego zagłosowało ok. 33 tys. ludzi[5]. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w maju tego samego roku partia zdobyła 1,2 miliona głosów (8%) i uzyskała 5 z 54 mandatów przypadających Hiszpanii w Parlamencie Europejskim[2]. Jeden ze zdobytych mandatów przypadł przedstawicielce Lewicy Antykapitalistycznej[1]. Zaraz po wyborach eurodeputowani zdecydowali o przekazywaniu większości swojego uposażenia na rzecz partii, a jeden z eurodeputowanych zrzekł się go w całości[6]. Zjednoczona Lewica po wyborach zaczęła rozważać współpracę z Podemos, gdyż nowe ugrupowanie nie odebrało jej elektoratu. Ugrupowania prawicowe zarzuciły natomiast partii antysystemowość i chęć obalenia podstaw ustrojowych państwa[1].

Ideologia[edytuj]

Partia wywodzi się z ruchu Oburzonych, ale unika jednoznacznego powiązania z ruchem, nie chcąc go zawłaszczać[3]. Podemos jest krytyczna w stosunku do partii głównego nurtu, które uważa za strażników status quo. Podemos nawiązuje do tradycji przedwojennej Republiki Hiszpańskiej. W sferze gospodarczej sprzeciwia się rosnącym nierównościom społecznym[2], postuluje znalezienie nowego modelu redystrybucji bogactwa, wprowadzenia budżetów partycypacyjnych, zwiększenia roli demokracji bezpośredniej i konsultacji społecznych, skuteczniejszej walki z korupcją, zagwarantowania praw imigrantom, wprowadzenia pensji socjalnej dla każdego obywatela, ustanowienia płacy maksymalnej, obniżenia wieku emerytalnego do 60 roku życia, większej przejrzystości finansów dużych przedsiębiorstw i ostrzejszych kar za przestępstwa podatkowe[3]. W zakresie polityki międzynarodowej jest proeuropejska[2], ale wyraża niezadowolenie z funkcjonowania Unii Europejskiej[7] przez co klasyfikowana jest jako partia eurosceptyczna[8][9]. Partia deklaruje przynależność w Parlamencie Europejskim do grupy Zjednoczona Lewica Europejska – Nordycka Zielona Lewica[1]. Pod względem ideowym partia określana jest jako reprezentująca nurt socjalizmu demokratycznego, socjaldemokracji alterglobalizmu i na rzecz demokracji bezpośredniej[10][11][12][13].

Przypisy

  1. a b c d e f Hiszpanie Mogą (pol.). 2014-05-28. [dostęp 2014-05-28].
  2. a b c d e Maciej Stasiński: Hiszpania: w lewo zwrot. W: Gazeta Wyborcza [on-line]. Agora SA, 2014-05-28. [dostęp 2014-05-28].
  3. a b c Cztery miesiące istnienia i sukces. Zwolennicy Iglesiasa „wolą utopię niż niespełnione obietnice” (pol.). W: TVN24.pl [on-line]. TVN S.A., 2014-05-27. [dostęp 2014-05-28].
  4. The Next Syriza? As Greece Rejects Austerity, Meet the Activist Who Could Become Spain’s New PM (ang.). 2015-02-12. [dostęp 2015-09-06].
  5. Ashifa Kassam: Podemos hopes to cement rise of citizen politics in Spain after election success (ang.). Guardian News and Media Limited, 2014-05-27. [dostęp 2014-05-28].
  6. Hiszpańscy eurodeputowani obniżają swoje wynagrodzenia (pol.). W: Gazeta Prawna [on-line]. INFOR BIZNES Sp. z o o, 2014-05-27. [dostęp 2014-05-28].
  7. Tom Burridge: Spain’s 'we can’ party proves it can (ang.). BBC, 2014-05-26. [dostęp 2014-05-28].
  8. "In Europe, not all populist parties are the same". Al Jazeera America.
  9. "Euroscepticism or Europhobia: Voice vs. Exit?" (PDF). Notre Europe.
  10. Parties and Elections in Europe: The database about parliamentary elections and political parties in Europe
  11. Parties and Elections in Europe: The database about parliamentary elections and political parties in Europe, by Wolfram NordsieckPodemos: el rápido viaje ideológico hasta la socialdemocracia
  12. Pablo Iglesias: "No nos hemos moderado. Estamos cómodos en la socialdemocracia"
  13. La alternativa socialdemócrata es Podemos

Linki zewnętrzne[edytuj]