Huciska (polana)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Polana Huciska)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Huciska
Państwo

 Polska

Województwo

 małopolskie

Położenie

województwo małopolskie

Pasmo

Tatry, Karpaty

Wysokość

ok. 980–1050 m n.p.m.

Zagospodarowanie

nieużytek

Położenie na mapie Tatr
Mapa konturowa Tatr, po lewej znajduje się punkt z opisem „Huciska”
Położenie na mapie Karpat
Mapa konturowa Karpat, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Huciska”
Ziemia49°15′34″N 19°49′00″E/49,259444 19,816667

Huciska lub Hutypolana reglowa w Dolinie Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich. Położona jest po wschodniej stronie Chochołowskiego Potoku, na wypłaszczeniu, na wysokości 980–1050 m n.p.m. Nazwa polany pochodzi od istniejącej tutaj w dawnych czasach kopalni i huty rud żelaza[1]. Rozszerzenie doliny tworzące polanę utworzone zostało w miękkich, czerwonych łupkach górnego triasu[2].

W stokach wznoszącej się nad polaną Klinowej Czuby w kopalni zwanej Huciańskie Banie, na przełomie XVIII i XIX wieku z czerwonych wapieni jury reglowej wydobywano rudy kwarcowo-hematytowe z domieszką węglanów i pirytów. Wożono stąd rudę żelaza do huty w Kuźnicach tzw. Drogą pod Reglami. O istnieniu huty świadczy zapisek z 1657 r. W 1793 r. kopalnię odwiedził Baltazar Hacquet. W XIX wieku z uwagi na nierentowność w całych Tatrach zaprzestano wydobycia rud[3].

Polana znajduje się na dość urodzajnych aluwiach naniesionych przez potok spływający z Kamiennego Żlebu. Ciągnie się wzdłuż tego potoku we wschodnim kierunku od drogi biegnącej Doliną Chochołowską. W przeszłości polana była intensywnie użytkowana pastersko, obecnie odbywa się na niej wypas kulturowy[3]. Dawniej istniały na niej również szałasy pasterskie. Niekiedy ukrywali się w nich zbójnicy; w 1809 roku stoczyli potyczkę, w której zwycięsko odparli siły austriackie wzmocnione strażą obywatelską. Istniejący przy drodze krzyż ufundował w 1932 r. Andrzej Wróbel z Cichego. Przed wojną istniało na polanie prywatne schronisko gazdy z Ratułowa, tzw. schronisko Bukowskich. Zostało spalone przez Niemców w styczniu 1945 r. – jego fundamenty czasem mylnie brane są za pozostałości zakładu hutniczego[1].

Do 1997 na polanie znajdował się parking dla samochodów. Decyzją właścicieli terenu – Wspólnoty Leśnej Uprawnionych Ośmiu Wsi – ograniczono wjazd samochodów tylko do Siwej Polany. Obecnie polana Huciska jest końcową stacją kolejki turystycznej „Rakoń”, dowożącej turystów z Siwej Polany. Mieści się też tutaj pośredni punkt wypożyczalni rowerów, którymi można dojechać do leśniczówki TPN. Na polanie znajdują się szałasy i ławki dla turystów[3].

Z rzadkich w Polsce gatunków roślin stwierdzono występowanie turzycy dwupiennej i złoci małej[4].

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny zielony Siwa Polana – Huciska – Polana Chochołowska. Czas przejścia z parkingu na Siwej Polanie do schroniska na Polanie Chochołowskiej: 2:10 h, ↓ 1:45 h[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, ISBN 83-7104-009-1.
  2. Maria Bac-Moszaszwili, Małgorzata Gąsienica Szostak, Tatry Polskie. Przewodnik geologiczny dla turystów, Warszawa: Wydawnictwa Geologiczne, 1992, ISBN 83-220-0276-9.
  3. a b c Józef Nyka, Tatry Polskie. Przewodnik, wyd. 13, Latchorzew: Wydawnictwo Trawers, 2003, ISBN 83-915859-1-3.
  4. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirek, Czerwona księga Karpat Polskich, Warszawa: Instytut Botaniki PAN, 2008, ISBN 978-83-89648-71-6.
  5. Tatry Zachodnie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1: 25 000, Warszawa: Wydawnictwo Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, październik 2009, ISBN 83-87873-36-5.