Polana Huciska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krzyż i szałas na polanie Huciska
Szałas na polanie Huciska
Polana Huciska

Huciska lub Hutypolana reglowa w Dolinie Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich. Położona jest po wschodniej stronie Chochołowskiego Potoku, na wypłaszczeniu, na wysokości 980–1050 m n.p.m. Nazwa polany pochodzi od istniejącej tutaj w dawnych czasach kopalni i huty rud żelaza[1]. Rozszerzenie doliny tworzące polanę utworzone zostało w miękkich, czerwonych łupkach górnego triasu[2].

W stokach wznoszącej się nad polaną Klinowej Czuby w kopalni zwanej Huciańskie Banie, na przełomie XVIII i XIX wieku z czerwonych wapieni jury reglowej wydobywano rudy kwarcowo-hematytowe z domieszką węglanów i pirytów. Wożono stąd rudę żelaza do huty w Kuźnicach tzw. Drogą pod Reglami. O istnieniu huty świadczy zapisek z 1657. W 1793 kopalnię odwiedził Baltazar Hacquet. W XIX wieku z uwagi na nierentowność w całych Tatrach zaprzestano wydobycia rud[3].

Polana znajduje się na dość urodzajnych aluwiach naniesionych przez potok spływający z Kamiennego Żlebu. Ciągnie się wzdłuż tego potoku we wschodnim kierunku od drogi biegnącej Doliną Chochołowską. W przeszłości polana była intensywnie użytkowana pastersko, obecnie odbywa się na niej wypas kulturowy[3]. Dawniej istniały na niej również szałasy pasterskie. W 1809 r. ukrywali się w nich zbójnicy. W czasie potyczki obywatelskiej straży z bandą zbójników poległ witowski wójt, a jeden zbójnik został ranny. Istniejący przy drodze krzyż ufundował w 1932 Andrzej Wróbel z Cichego. Przed wojną istniało na polanie prywatne schronisko gazdy z Ratułowa, tzw. schronisko Bukowskich. Zostało spalone przez Niemców w styczniu 1945 r. – jego fundamenty czasem mylnie brane są za pozostałości zakładu hutniczego[1].

Do 1997 na polanie znajdował się parking dla samochodów. Decyzją właścicieli terenu – Wspólnoty Leśnej Uprawnionych Ośmiu Wsi – ograniczono wjazd samochodów tylko do Siwej Polany. Obecnie polana Huciska jest końcową stacją kolejki turystycznej „Rakoń”, dowożącej turystów z Siwej Polany. Mieści się też tutaj pośredni punkt wypożyczalni rowerów, którymi można dojechać do leśniczówki TPN. Na polanie znajdują się szałasy i ławki dla turystów[3].

Z rzadkich w Polsce gatunków roślin stwierdzono występowanie turzycy dwupiennej i złoci małej[4].

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny zielony – zielony szlak z Siwej Polany przez Huciska na Polanę Chochołowską. Czas przejścia z parkingu na Siwej Polanie do schroniska na Polanie Chochołowskiej: 2:10 h, ↓ 1:45 h[5].

Przypisy

  1. a b Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Maria Bac-Moszaszwili, Małgorzata Gąsienica Szostak: Tatry Polskie. Przewodnik geologiczny dla turystów. Warszawa: Wydawnictwa Geologiczne, 1992. ISBN 83-220-0276-9.
  3. a b c Józef Nyka: Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XIII. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2006. ISBN 83-915859-1-3.
  4. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.
  5. Tatry Zachodnie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2009/10. ISBN 83-87873-36-5.