Potyczka pod Skroniowem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Potyczka pod Skroniowem
front wschodni, II wojna światowa
Czas 21 lipca 1944
Miejsce Skroniów i teren wokół miejscowości
Terytorium Generalne Gubernatorstwo
Wynik zwycięstwo oddziałów BCh i AK
Strony konfliktu
Polskie Państwo Podziemne Armia Krajowa
POL Krzyż Batalionów Chłopskich.svg Bataliony Chłopskie
 III Rzesza
Dowódcy
Stanisław Gryń
Kacper Niemirski
Siły
oddział Batalionów Chłopskich w sile 30 ludzi i oddziały Armii Krajowej oddział Wehrmachtu.
Straty
1 zabity, 2 rannych 7 zabitych, kilku rannych,

Potyczka pod Skroniowem – potyczka partyzancka stoczona 21 lipca 1944 w Skroniowie przez oddziały partyzanckie Batalionów Chłopskich i Armii Krajowej przeciw oddziałom Wehrmachtu.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Plan rozbrojenia bez walki oddziału Wehrmachtu kwaterującego w Skroniowie nie powiódł się, w związku z czym doszło do starcia zbrojnego. Potyczkę rozpoczęły oddziały Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich. Oddziałami AK dowodził Kacper Niemirski a całością Stanisław Gryń ps. Nałęcz.

W trakcie ataku niespodziewanie nadjechał pociąg z żołnierzami niemieckimi, którzy wsparli oddział walczący we wsi. Było to dla partyzantów zaskoczeniem ponieważ w ostatnich dniach czerwca zniszczyli urządzenia bloków kolejowych oraz rozkręcili szyny kolejowe na dość znacznym odcinku[1]. W czasie wymiany ognia poległ podchorąży Adolf Prusek a ranni zostali, Stanisław Gryń dowódca oddziału BCh i Tadeusz Radwan. Straty w Wehrmachcie szacowane były na 7 zabitych i kilku rannych[2].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bogdan Hillebrandt: Partyzantka na Kielecczyźnie 1939-1945. Warszawa: WIH, 1967.
  • Janusz Gmitruk, Piotr Matusak, Jan Nowak: Kalendarium działalności bojowej Batalionów Chłopskich 1940-1945. Warszawa: LSW, 1983.