Bitwa pod Wojdą

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa pod Wojdą
II wojna światowa, Powstanie zamojskie
Czas 30 grudnia 1942
Miejsce Wojda
Terytorium Zamojszczyzna
Przyczyna wysiedlenia Zamojszczyzny
Wynik zwycięstwo partyzantów
Strony konfliktu
 Polskie Państwo Podziemne
 ZSRR
 III Rzesza
Dowódcy
Jerzy Mara-Meÿer
Wasyl Wołodin
Erhard Biskady
Siły
130 polskich partyzantów,
37 radzieckich partyzantów
ok. 350 żołnierzy
Straty
6 zabitych partyzantów BCh, 2 zabitych partyzantów radzieckich 20 zabitych, 30 rannych
brak współrzędnych

Bitwa pod Wojdą – bitwa partyzancka stoczona z niemieckim batalionem do zadań specjalnych[1] 30 grudnia 1942 r. przez połączone siły I Kompanii Kadrowej Batalionów Chłopskich pod dowództwem por. Jerzego Mara-Meÿera ps. "Vis" oraz partyzantów radzieckich kpt. Wasyla Wołodina.

Bitwa zapoczątkowała wiele akcji partyzanckich przeprowadzonych w celu obrony ludności Zamojszczyzny.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bolesław Dolata, Tadeusz Jurga: Walki zbrojne na ziemiach polskich 1939-1945. Wybrane miejsca bitew, walk i akcji bojowych. Warszawa: 1971, s. 589-590.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]