Potyczka pod Barłogami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Potyczka pod Barłogami
II wojna światowa
Ilustracja
Barłogi - po potyczce i niemieckiej pacyfikacji
Czas

9 lipca 1943

Miejsce

Barłogi i teren wokół miejscowości

Terytorium

Polska pod okupacją III Rzeszy (Generalne Gubernatorstwo)

Przyczyna

pacyfikacja wsi Barłogi

Strony konfliktu
Orl.jpg Gwardia Ludowa
POL Krzyż Batalionów Chłopskich.svg Bataliony Chłopskie
 III Rzesza
Dowódcy
Zygmunt Kozak
Siły
oddziały partyzanckie Batalionów Chłopskich i Gwardii Ludowej. oddziały żandarmerii niemieckiej i granatowej policji.
Straty
3 zabitych 7 zabitych
brak współrzędnych

Potyczka pod Barłogami – potyczka partyzancka stoczona 9 lipca 1943 przez oddziały Batalionów Chłopskich i Gwardii Ludowej z niemiecką ekspedycją karną pacyfikującą wieś Barłogi[1].

Przebieg bitwy[edytuj | edytuj kod]

Po odkryciu niemieckiego planu pacyfikacji wsi Barłogi, dowództwo kwaterujących w pobliżu oddziałów Batalionów Chłopskich i Gwardii Ludowej podjęło decyzje o przeciwdziałaniu pacyfikacji. Z zasadzki zaatakowano niemiecką ekspedycję karną. Doszło do walk w czasie których poległo 3 żołnierzy Batalionów Chłopskich.

W czasie walk ludność wsi zdążyła się ewakuować. Z powodu zbyt szczupłych sił partyzanci zmuszeni zostali do odwrotu. Wieś została spalona. Straty w ekspedycji karnej oceniano na 7 zabitych.

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

W Barłogach w okresie Polski Ludowej umieszczono płytę z napisem upamiętniającym partyzanckie walki[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bolesław Dolata, Tadeusz Jurga: Walki zbrojne na ziemiach polskich 1939-1945. Warszawa: MON, 1977.
  • Przewodnik po upamiętnionych miejscach walk i męczeństwa lata wojny 1939-1945. Warszawa: Wydawnictwo Sport i Turystyka, 1988.