Potyczka pod Skrobaczowem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Potyczka pod Skrobaczowem
II wojna światowa
Czas 17 lipca 1944
Miejsce Skrobaczów
Terytorium Generalne Gubernatorstwo
Wynik zwycięstwo oddziałów NSZ
Strony konfliktu
POL Krzyż Batalionów Chłopskich.svg Bataliony Chłopskie
Orl.jpg Armia Ludowa
Brygada Świętokrzyska (odznaka powojenna).jpg Narodowe Siły Zbrojne
Dowódcy
Kazimierz Orczykowski i kpt. Zygmunt Bieszczanin ppłk Stanisław Nakoniecznikoff-Klukowski
Siły
oddział Batalionów Chłopskich i oddział Armii Ludowej, około 100 ludzi oddziały 204 pułku Narodowych Sił Zbrojnych, około 500 ludzi.
Straty
4 zabitych, 8 rannych, 33 wziętych do niewoli 1 zabity, 2 rannych
brak współrzędnych

Potyczka pod Skrobaczowem – bratobójcza bitwa partyzancka stoczona 17 lipca 1944 pod Skrobaczowem między oddziałami Narodowych Sił Zbrojnych a oddziałami Batalionów Chłopskich i Armii Ludowej.

Przebieg starcia[edytuj | edytuj kod]

Kwaterujące w lesie pod Skrobaczowem oddziały Batalionów Chłopskich i Armii Ludowej 17 lipca 1944 zostały zaatakowane przez 204 pułk NSZ (miesiąc później wchodzący w skład Brygady Świętokrzyskiej). Pomimo dużej przewagi będącej po stronie NSZ oddział AL dowodzony przez Zygmunta Bieszczanina wydostał się z okrążenia, natomiast oddział BCh dowodzony przez zastępcę dowódcy Kazimierza Orczykowskiego, wraz z taborem wpadł w ręce NSZ. Bechowcy po chłoście zostali zwolnieni, natomiast dowódca oddziału został zwolniony dopiero w dniu następnym. Po przesłuchaniu, zwrócono mu nawet zabraną broń i konia[1].

W walce zginęło 5 partyzantów. W oddziale AL było 4 zabitych i 8 rannych, natomiast w oddziale NSZ był 1 zabity i 2 rannych. Dowódca oddziału BCh i 33 jego ludzi dostało się do niewoli NSZ[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bogdan Hillebrandt 1967 ↓, s. 370.
  2. Wojciech Muszyński: Najbardziej wyklęci z wyklętych. rp.pl, 2012-09-20. s. 1. [dostęp 2014-08-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bogdan Hillebrandt: Partyzantka na Kielecczyźnie 1939-1945. Warszawa: MON, 1967.