Kostopol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kostopol
Ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód rówieński
Prawa miejskie 1923
Burmistrz Jewhenij Denisiuk
Powierzchnia 63,73 km²
Populacja (2001)
• liczba ludności
• gęstość

30 467
473,32 os./km²
Nr kierunkowy +380-3657
Kod pocztowy 35000–35008
Położenie na mapie obwodu rówieńskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu rówieńskiego
Kostopol
Kostopol
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Kostopol
Kostopol
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Kostopol
Kostopol
Ziemia 50°53′00″N 26°26′35″E/50,883333 26,443056
Strona internetowa
Portal Portal Ukraina
Przedwojenny herb

Kostopol[1] (ukr. Костопіль) – miasto na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, siedziba rejonu kostopolskiego, do 1945[2] w Polsce, w województwie wołyńskim, siedziba powiatu kostopolskiego i gminy Kostopol.

Historia[edytuj]

Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z lat 1648-1658. Wydobywano tu rudę żelaza. W XVIII wieku kuchmistrz wielki koronny Rzeczypospolitej Leonard Worcell zmienił nazwę osady na Kostopol i w 1792 roku uzyskał dla niej przywileje miejskie od króla Stanisława Augusta.

W II Rzeczypospolitej prawa miejskie otrzymał 1 stycznia 1923 r[3]. Od 1925 r. stolica powiatu kostopolskiego. W tym czasie, do II wojny światowej, w mieście liczebnie dominowała ludność żydowska[4][5].

W 1939 roku zajęty przez Armię Czerwoną. Po ataku III Rzeszy na ZSRR okupowany przez Wehrmacht od 1 lipca 1941 roku. Wkrótce po opanowaniu miasta przez Niemców ukraińscy nacjonaliści dokonali w Kostopolu pogromu Żydów, w którym zabito kilka osób.

15 lipca 1941 roku grupa marszowa OUN-B wraz z Niemcami zamordowała około 150 osób z miejscowej inteligencji, w tym około 100 Żydów i 50 Polaków[4].

Ludność żydowska została poddana przez Niemców i podległą im policję ukraińską rozmaitym szykanom i zamknięta w getcie. 16 sierpnia 1941 roku rozstrzelano 480 Żydów a 10 listopada 1941 roku około 1,5 tysiąca. 26 sierpnia 1942 roku Niemcy z pomocą policji ukraińskiej zlikwidowali getto rozstrzeliwując około 2,5 tys. Żydów w lesie 6 km od Kostopola[6].

 Osobny artykuł: Getto w Kostopolu.

22 lutego 1943 roku Niemcy aresztowali komendanta obwodu AK Kostopol ppor. Władysława Grabowskiego „Dęba” wraz z ok. 50 innymi Polakami, których później rozstrzelano[4].

Od marca 1943 roku Kostopol był schronieniem polskich uchodźców z rzezi wołyńskiej. W mieście stacjonował 202 Batalion Schutzmannschaft, który ochraniał ludność i walczył z UPA. Niemcy systematycznie wywozili uchodźców na roboty przymusowe w III Rzeszy[4].

14 stycznia 1944 roku Armia Czerwona wraz z partyzantką sowiecką ponownie zdobyła Kostopol.

W 1934 roku w Kostopolu urodził się Bogdan Chorążuk – polski poeta, malarz, grafik i autor tekstów.

Galeria[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. Zarządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 28 lutego 1937 r. o ustaleniu urzędowych nazw miast (M.P. z 1937 r. Nr 69, poz. 104).
  2. Ustawa z dnia 31 grudnia 1945 r. o ratyfikacji podpisanej w Moskwie dnia 16 sierpnia 1945 r. umowy między Rzecząpospolitą Polską a Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich o polsko-radzieckiej granicy państwowej (Dz. U. z 1946 r. Nr 2, poz. 5).
  3. Dz. U. z 1922 r. Nr 82, poz. 733
  4. a b c d Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945, Warszawa 2000, ISBN 83-87689-34-3, s. 318-319.
  5. Gmina żydowska w Kostopolu (pol.). ŻIH. [dostęp 2012-10-09].
  6. Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, ISBN 978-5-8243-1296-6 s. 468.