Kostopol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kostopol
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód rówieński
Prawa miejskie 1923
Burmistrz Jewhenij Denisiuk
Powierzchnia 63,73 km²
Populacja (2016)
• liczba ludności

31 681
Nr kierunkowy +380-3657
Kod pocztowy 35000–35008
Położenie na mapie obwodu rówieńskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu rówieńskiego
Kostopol
Kostopol
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Kostopol
Kostopol
Ziemia50°53′00″N 26°26′35″E/50,883333 26,443056
Strona internetowa
Portal Portal Ukraina

Kostopol (ukr. Костопіль, Kostopil) – miasto na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, siedziba rejonu kostopolskiego. Liczy ok. 31,7 tys. mieszkańców[1].

Historia[edytuj]

Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z lat 1648-1658. Wydobywano tu rudę żelaza. W XVIII wieku kuchmistrz wielki koronny Rzeczypospolitej Leonard Worcell zmienił nazwę osady na Kostopol i w 1792 roku uzyskał dla niej przywileje miejskie od króla Stanisława Augusta.

Przedwojenny herb

W II Rzeczypospolitej prawa miejskie otrzymał 1 stycznia 1923 r[2]. Od 1925 r. stolica powiatu kostopolskiego. W tym czasie, do II wojny światowej, w mieście liczebnie dominowała ludność żydowska[3][4].

W 1939 roku zajęty przez Armię Czerwoną. Po ataku III Rzeszy na ZSRR okupowany przez Wehrmacht od 1 lipca 1941 roku. Wkrótce po opanowaniu miasta przez Niemców ukraińscy nacjonaliści dokonali w Kostopolu pogromu Żydów, w którym zabito kilka osób.

15 lipca 1941 roku grupa marszowa OUN-B wraz z Niemcami zamordowała około 150 osób z miejscowej inteligencji, w tym około 100 Żydów i 50 Polaków[3].

Ludność żydowska została poddana przez Niemców i podległą im policję ukraińską rozmaitym szykanom i zamknięta w getcie. 16 sierpnia 1941 roku rozstrzelano 480 Żydów a 10 listopada 1941 roku około 1,5 tysiąca. 26 sierpnia 1942 roku Niemcy z pomocą policji ukraińskiej zlikwidowali getto rozstrzeliwując około 2,5 tys. Żydów w lesie 6 km od Kostopola[5].

 Osobny artykuł: Getto w Kostopolu.

22 lutego 1943 roku Niemcy aresztowali komendanta obwodu AK Kostopol ppor. Władysława Grabowskiego „Dęba” wraz z ok. 50 innymi Polakami, których później rozstrzelano[3].

Od marca 1943 roku Kostopol był schronieniem polskich uchodźców z rzezi wołyńskiej. W mieście stacjonował 202 Batalion Schutzmannschaft, który ochraniał ludność i walczył z UPA. Niemcy systematycznie wywozili uchodźców na roboty przymusowe w III Rzeszy[3].

14 stycznia 1944 roku Armia Czerwona wraz z partyzantką sowiecką ponownie zdobyła Kostopol.

Urodzeni w Kostopolu[edytuj]

Galeria[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. [1]
  2. Dz.U. 1922 nr 82 poz. 733
  3. a b c d Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945, Warszawa 2000, ISBN 83-87689-34-3, s. 318-319.
  4. Gmina żydowska w Kostopolu (pol.). ŻIH. [dostęp 2012-10-09].
  5. Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, ISBN 978-5-8243-1296-6 s. 468.