Kostopol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kostopol
Костопіль
ilustracja
Herb Flaga
Herb flaga Kostopola
Państwo

 Ukraina

Obwód

 rówieński

Prawa miejskie

1923

Burmistrz

Jewhenij Denisiuk

Powierzchnia

63,73 km²

Populacja (2018)
• liczba ludności


31 463[1]

Nr kierunkowy

+380-3657

Kod pocztowy

35000–35008

Położenie na mapie obwodu rówieńskiego
Mapa konturowa obwodu rówieńskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kostopol”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Kostopol”
Ziemia50°53′00″N 26°26′35″E/50,883333 26,443056
Strona internetowa
Portal Ukraina

Kostopol (ukr. Костопіль, Kostopil) – miasto na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, w rejonie rówieńskim. Do 2020 siedziba rejonu kostopolskiego. Leży na Wołyniu.

Znajduje się tu stacja kolejowa Kostopol, położona na linii RówneBaranowiczeWilno.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Przedwojenny herb

Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z lat 1648–1658. Wydobywano tu rudę żelaza. W XVIII wieku kuchmistrz wielki koronny Rzeczypospolitej Leonard Worcell zmienił nazwę osady na Kostopol i w 1792 roku uzyskał dla niej przywileje miejskie od króla Stanisława Augusta.

Dworzec kolejowy w dwudziestoleciu międzywojennym

W II Rzeczypospolitej prawa miejskie otrzymał 1 stycznia 1923 r[2]. Od 1925 r. stolica powiatu kostopolskiego. W tym czasie, do II wojny światowej, w mieście liczebnie dominowała ludność żydowska[3][4].

W okresie międzywojennym funkcjonowała tu szkoła powszechna[5].

W 1939 roku zajęty przez Armię Czerwoną. Po ataku III Rzeszy na ZSRR okupowany przez Wehrmacht od 1 lipca 1941 roku. Wkrótce po opanowaniu miasta przez Niemców ukraińscy nacjonaliści dokonali w Kostopolu pogromu Żydów, w którym zabito kilka osób.

15 lipca 1941 roku grupa marszowa OUN-B wraz z Niemcami zamordowała około 150 osób z miejscowej inteligencji, w tym około 100 Żydów i 50 Polaków[3].

Ludność żydowska została poddana przez Niemców i podległą im policję ukraińską rozmaitym szykanom i zamknięta w getcie. 16 sierpnia 1941 roku rozstrzelano 480 Żydów a 10 listopada 1941 roku około 1,5 tysiąca. 26 sierpnia 1942 roku Niemcy z pomocą policji ukraińskiej zlikwidowali getto rozstrzeliwując około 2,5 tys. Żydów w lesie 6 km od Kostopola[6].

 Osobny artykuł: Getto w Kostopolu.

22 lutego 1943 roku Niemcy aresztowali komendanta obwodu AK Kostopol ppor. Władysława Grabowskiego „Dęba” wraz z ok. 50 innymi Polakami, których później rozstrzelano[3].

Od marca 1943 roku Kostopol był schronieniem polskich uchodźców z rzezi wołyńskiej. W mieście stacjonował 202 Batalion Schutzmannschaft, który ochraniał ludność i walczył z UPA. Niemcy systematycznie wywozili uchodźców na roboty przymusowe w III Rzeszy[3].

14 stycznia 1944 roku Armia Czerwona wraz z partyzantką sowiecką ponownie zdobyła Kostopol.

Urodzeni w Kostopolu[edytuj | edytuj kod]

Sport[edytuj | edytuj kod]

Do 1939 roku w mieście funkcjonował klub piłkarski Czarni Kostopol.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2018 року. Державна служба статистики України. Київ, 2018. стор.61.
  2. Dz.U. z 1922 r. nr 82, poz. 733.
  3. a b c d Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945, Warszawa: von borowiecky, 2000, s. 318–319, ISBN 83-87689-34-3, OCLC 749680885.
  4. Gmina żydowska w Kostopolu. ŻIH. [dostęp 2012-10-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-05)]. (pol.).
  5. „Dziennik Urzędowy Kuratorium Okręgu Szkolnego Wołyńskiego” (R. 7, nr 4), kwiecień 1930, s. 115.
  6. Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, ISBN 978-5-8243-1296-6, s. 468.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]