Przysięga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przysięga Bronisława Komorowskiego przed Zgromadzeniem Narodowym, 6 sierpnia 2010
Ten artykuł dotyczy uroczystej wypowiedzi. Zobacz też: inne znaczenie tego słowa.

Przysięga – uroczysta wypowiedź o ustalonym uprzednio tekście (np. rota przysięgi). Złożenie przysięgi stanowi gwarancję przestrzegania umowy, dotrzymania zobowiązania, wywiązania się z powinności. Przysięga to również uroczystość złożenia przysięgi wojskowej.

Niekiedy niedotrzymanie przysięgi może pociągać za sobą konsekwencje honorowe np. utratę godności lub zaufania, bądź religijne, jeżeli przysięga obwarowana jest np. ekskomuniką.

Składanie przysięgi w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Złożenie przysięgi wojskowej wymagane jest od przyszłych żołnierzy, zaś policyjnej od przyszłych policjantów. W niektórych zawodach obowiązuje złożenie przysięgi w formie przyrzeczenia:

Natomiast w harcerstwie obowiązuje Przyrzeczenie Harcerskie składana przy otrzymywaniu krzyża harcerskiego.

Ponadto, obejmując urząd lub funkcję, przysięgę składają m. in. Prezydent RP, Prezes Rady Ministrów i pozostali członkowie Rady Ministrów. Natomiast objęcie niektórych stanowisk wymaga złożenia ślubowania.

Przysięga policyjna[edytuj | edytuj kod]

Przysięga policyjna zawarta jest w Ustawie o Policji:

Art. 27. Rota ślubowania

1. Przed podjęciem służby policjant składa ślubowanie według następującej roty: "Ja, obywatel Rzeczypospolitej Polskiej, świadom podejmowanych obowiązków policjanta, ślubuję: służyć wiernie Narodowi, chronić ustanowiony Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej porządek prawny, strzec bezpieczeństwa Państwa i jego obywateli, nawet z narażeniem życia. Wykonując powierzone mi zadania, ślubuję pilnie przestrzegać prawa, dochować wierności konstytucyjnym organom Rzeczypospolitej Polskiej, przestrzegać dyscypliny służbowej oraz wykonywać rozkazy i polecenia przełożonych. Ślubuję strzec tajemnic związanych ze służbą, honoru, godności i dobrego imienia służby oraz przestrzegać zasad etyki zawodowej."

Art. 58. Obowiązki policjanta

1. Policjant jest obowiązany dochować obowiązków wynikających z roty złożonego ślubowania.

2. Policjant obowiązany jest odmówić wykonania rozkazu lub polecenia przełożonego, a także polecenia prokuratora, organu administracji państwowej lub samorządu terytorialnego, jeśli wykonanie rozkazu lub polecenia łączyłoby się z popełnieniem przestępstwa.

3. O odmowie wykonania rozkazu lub polecenia, o których mowa w ust. 2, policjant powinien zameldować Komendantowi Głównemu Policji z pominięciem drogi służbowej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lidia Drabik (et al.): Słownik języka polskiego PWN. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996. ISBN 978-83-01-14627-6.