Pyzy (danie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kartacze
Pampuchy

Pyzy – w kuchni polskiej, słowo używane najczęściej w liczbie mnogiej oznacza jeden z elementów potrawy, zwykle obiadowej: duże kluski, o kształtach zbliżonych do kulistych lub owalnych[1], sporządzane w sposób charakterystyczny dla rejonu Polski.

Pyzy ziemniaczane[edytuj]

Przygotowywane z ziemniaków (gotowanych lub tartych surowych)[2], opcjonalnie z dodatkiem mąki, jaj i soli, gotowane we wrzątku. Nadziewane farszem mięsnym, twarogowym[1] lub grzybowym, albo też podawane bez farszu, okraszone smażonym boczkiem lub słoniną i podsmażoną cebulą. Potrawami w typie pyz ziemniaczanych są m.in. kartacze, goły[3], knedle ziemniaczane i kluski śląskie.

Pyzy drożdżowe[edytuj]

Przyrządzane z mąki, jaj, drożdży, mleka, masła, cukru i soli[4]. Gotowane na parze (zob. pampuchy) lub w wodzie[4]. W literaturze spotyka się także propozycje upieczenia pyzy w piecu[4].

Przypisy

  1. a b Pyzy borowiackie. W: Lista produktów tradycyjnych (woj. pomorskie) [on-line]. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
  2. Pyzy borowiackie. W: Lista produktów tradycyjnych (woj. pomorskie) [on-line]. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi.  Cytat: „Pyzy borowiackie różnią się tym od pyz przygotowywanych w innych regionach, że do ich sporządzania wykorzystuje się ziemniaki surowe bez dodatku gotowanych”
  3. Świętokrzyskie pyzy. www.wolnakuchnia.pl, 2013-02-19. [dostęp 2013-05-22].
  4. a b c Rozdział XVII. Potrawy mączne i z jaj (podpunkt "390. Pyzy"). W: Maria Śleżańska: Kucharz wielkopolski: praktyczne przepisy gotowania smacznych a tanich potraw, smażenia konfitur, pieczenia ciast, przyrządzania lodów, kremów, galaret, deserów, konserwów i wędlin oraz różne sekreta domowe. Poznań: J. Leitgeber, 1892, s. 160-161.