Radlin II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy dzielnicy Wodzisławia Śląskiego. Zobacz też: miejscowości o tej samej nazwie.
Herb Wodzisławia Śląskiego Radlin II
Dzielnica Wodzisławia Śląskiego
Ilustracja
Kościół parafialny pw. św. Marii Magdaleny w Radlinie II
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Powiat wodzisławski
Miasto Wodzisław Śląski
W granicach Wodzisławia Śląskiego 1975
Zarządzający Irena Szostek
Powierzchnia 8,2 km²
Populacja (2006)
• liczba ludności

5,5 tys.
Nr kierunkowy 032
Kod pocztowy 44-313
Tablice rejestracyjne SWD
Położenie na mapie Wodzisławia Śląskiego
Położenie na mapie
50°01′31,08″N 18°27′10,08″E/50,025300 18,452800
Strona internetowa
Portal Portal Polska

Radlin II – dzielnica Wodzisławia Śląskiego o charakterze podmiejskim, historyczna część Radlina – Radlin właściwy. Po zmianach administracyjnych pozostała jako część Wodzisławia Śl.

Przez dzielnicę przebiega fragment drogi krajowej nr 78 oraz linii kolejowej nr 158 z przystankiem Wodzisław Śląski Radlin. W dzielnicy ma swój początek rzeka Leśnica. W dzielnicy od 1907 roku działa jednostka „OSP Radlin II”, znajdują się tu również dwa kościoły rzymskokatolickie pw. Św. Marii Magdaleny (Dolniok) i Św. Izydora (Górniok).

W skład dzielnicy wchodzą dawne miejscowości: Radlin Górny, Radlin Dolny, Szarowiec połączone w XIX wieku w wieś Radlin. Dzielnica liczy około 5500 mieszkańców. Obecne miasto Radlin nosi nazwę „Radlin” mimo tego że leży na terenie dawnych wsi Biertułtowy, Głożyny i Obszary będących dawniej dzielnicami Radlina (dziś nazywanego Radlinem II).

W latach 1922-1939 i 1945-1954 był siedzibą gminy Radlin.

W Radlinie, w 1903 roku, urodził się Bolesław Kominek, polski duchowny katolicki, kardynał.

Historia Radlina[edytuj | edytuj kod]

Radlin jest miejscowością starą, ale niewiele zachowało się o nim wzmianek w kronikach bądź też w aktach urzędowych. Nazwę swą prawdopodobnie wywodzi od słowa „radło” w znaczeniu pługa, lub jego części, co wskazuje na rolniczy charakter miejscowości. Z okresu najazdów Tatarów w 1241 r. Zachowało się podanie, według którego chłopi Radlińscy uwolnili oblężonego przez Tatarów w zamku wodzisławskim księcia, za co ten przyjął swych wybawców do stanu szlacheckiego. Pierwsza wzmianka o Radlinie pochodzi z roku 1365 i zamieszczona jest w starym akcie sprzedaży nieznanego bliżej Konrada von Radlin. Był on właścicielem całego lub części Radlina, a po nim miejscowość przeszła w ręce Plankuara, później Sednitzkiego. Od roku 1602 właścicielem był Jerzy Charwat Plawetzki z Plawecz, zaś Radlin Górny bez Szonowic należał do właściciela Wodzisławia, wchodząc w skład Wodzisławskiego Państwa Stanowego. Do Radlina należały również Obszary wraz z tzw. Pogwizdowem. Pierwsza wzmianka o nich pochodzi z roku 1696. Występują pod nazwą Romanshof, od imienia obszarnika pruskiego Romana, który był właścicielem dość rozległych terenów.

Radlin rozwijał się dość wolno. W 1783 r. Mieszkało w nim 51 siedlaków, 13 zagrodników i liczył tylko 279 mieszkańców. Radlin Dolny długo należał do dóbr rycerskich, a w 1804 r. Przeszedł w ręce właścicieli Wodzisławia, gdyż hrabia wodzisławski zakupił cały Radlin Dolny i część Górnego tzw. Szonowiec.

Dłuższą notkę o tej miejscowości spotykamy w dokumentach pochodzących z końca XIX wieku, dokładniej mówiąc w zapiskach historyka ziemi raciborsko-wodzisławskiej Franiczka Henke, który podaje, że Radlin jest jedną z największych wsi powiatu rybnickiego i składa się z Radlina Górnego i Dolnego oraz z Obszar. Henke podaje, że w Radlinie Górnym było 51 gospodarstw rolnych, zaś w wyniku parcelacji liczba ich wzrosła do 70, ale ich powierzchnia użytkowa poważnie się zmniejszyła. Poza tym było tu 89 chałupników, 2 wodne młyny, 183 domy zamieszkane przez 2190 mieszkańców, w tym 11 ewangelików i 2 żydów. Resztę stanowili katolicy. Same obszary liczyły 107 mieszkańców, w tym 8 ewangelików.

Główne centrum życia mieściło się w Radlinie Dolnym, tu znajdowała się szkoła podstawowa i kościół – filia parafii Wodzisław, gdzie proboszczem był ks. Reszka. Do roku 1870 nie było na tych terenach obowiązku uczęszczania do szkoły. Zainteresowani mieszkańcy, np. z Obszar, wysyłali swe dzieci do szkoły mieszczącej się w Radlinie Dolnym. W 1904 r. wydzielono z parafii wodzisławskiej parafię w Radlinie. W 1929 r. wybudowano nowy murowany kościół św Marii Magdaleny w Radlinie. W latach 30. XX wieku do Radlina włączono Biertułtowy.

W 1975 r. Radlin włączono do Wodzisławia Śląskiego. W 1997 r. od Wodzisławia odłączyły się Biertułtowy, Głożyny i Obszary i utworzyły miasto Radlin. Historyczny Radlin w wyniku decyzji mieszkańców pozostał jednak dzielnicą Wodzisławia.

Ulice[edytuj | edytuj kod]

  • Bojowników
  • Bolesława Chrobrego
  • Dąbrowskiego
  • Dębowa
  • Gołębia
  • Głożyńska
  • ks. Kominka
  • Krupińskiego
  • Kokoszycka
  • Kosynierów
  • Letnia
  • Owocowa
  • Pogodna
  • Popiela
  • Radlińska
  • Radlińskie Chałupki
  • rondo Św. Floriana
  • Rybnicka
  • Skłodowskiej-Curie
  • Ustronna
  • Wańkowicza
  • Więźniów Politycznych
  • Wysoka
  • Zbożowa
  • Ziemowita
  • Ziołowa
  • Zuchów
  • Żniwna
  • Żwirowa

W Radlinie II urodził się Bolesław Kominek arcybiskup wrocławski.

W Radlinie II mieszka Tomasz Sikora, zdobywca srebrnego medalu podczas zimowych Igrzysk Olimpijskich w Turynie.

W Radlinie II urodził się i mieszka Artur Nosiadek – podróżnik, autor filmów i zdjęć o ludziach, przyrodzie i architekturze krajów całego świata.

Z Radlina II pochodzi Ewa Mrukwa-Kominek - okulista, profesor medycyny.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Panorama RADLINII.jpg

Mapy[edytuj | edytuj kod]

Zumi.pl