Radość (emocja)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Radość życia
Radość jako porozumienie na najwyższych szczeblach władzy.

Radośćstan emocjonalny, który wyraża w świadomości uczucie całkowitego spełnienia. Jest synonimem szczęścia w rozumieniu potocznym towarzyszącym zabawie, zadowoleniu lub satysfakcji z przeżywanych doznań, wykonywanych czynności lub przywoływanych w pamięci wspomnień. Jest uczuciem towarzyszącym przy wykonywaniu pracy fizycznej jak i umysłowej, działaniom twórczym lub rekreacyjnym, rozwiązywaniu zadań o umiarkowanym stopniu trudności. Odczuwanie radości jest przymiotem wszystkich istot żywych obdarzonych układem sympatycznym.

Św. Tomasz z Akwinu o radości[edytuj]

Tomasz mówił, że jest pięć sposobów na radość, czyli walkę ze smutkiem[1]. Jest to tzw. pięć dróg radości:

  1. Sprawić sobie jakąś przyjemność.
  2. Wypłakać się.
  3. Rozmowa z przyjacielem.
  4. Kontemplacja prawdy. Tomasz mówi: "Nie ma nic przyjemniejszego od kontemplowania prawdy".
  5. Kąpiel i sen[2].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy