Śmiech

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Śmiech
Ilustracja z książki Darwina, The Expression of the Emotions in Man and Animals (1872)

Śmiech, uśmiech – w fizjologii wyraz twarzy, w psychiatrii i psychologiiafekt, który jest ekspresją emocji i nastrojów; powstaje przez napięcie mięśni przede wszystkim w okolicach kącików ust, lecz również wokół oczu. Śmiech jest u ludzi jednym z przejawów radości lub szczęścia, może być jednak również niekontrolowanym przejawem strachu.

Badania[przez kogo?] wykazały, że śmiech jest naturalną reakcją na pewne rodzaje stymulacji, niezależne od danej kultury[potrzebny przypis]. Nie jest to reakcja wyuczona, gdyż dzieci niewidome od urodzenia również się śmieją[1].

U zwierząt uśmiech jest często oznaką groźby (pokazywanie zębów) lub uległości. U człowieka jest to reakcja na lęk, zastępująca agresję lub ucieczkę (możliwości wykorzystania tych opcji są znacznie ograniczone ze względu na normy społeczne).

Uśmiech wiąże się z tym, że mózg wydziela endorfinę, która zmniejsza ból fizyczny i cierpienie psychiczne i zwiększa poczucie zadowolenia, co jest reakcją obronną organizmu w sytuacji, gdy organizm odbierze bodziec, który zinterpretuje jako zagrożenie i się go zlęknie[potrzebny przypis].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b Katarzyna Szczygioł na podstawie książki pt. ”Psychologia dziecka” Dr. P. Morand de Jouffrey 1995: Psychologia dziecka; Poczęcie/Niemowlęctwo 0-1. W: Prezeptacja ppt (slajd 14) [on-line]. www.ekonomik.opole.pl. [dostęp 2016-03-29].

Linki zewnętrzne[edytuj]