Radoniów
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
wieś | |
Kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Wysokość |
350–390[2] m n.p.m. |
Liczba ludności (III 2011) |
287[3] |
Strefa numeracyjna |
75 |
Kod pocztowy |
59-623[4] |
Tablice rejestracyjne |
DLW |
SIMC |
0190727 |
Położenie na mapie gminy Lubomierz ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu lwóweckiego ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
Radoniów (niem. Ottendorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lwóweckim, w gminie Lubomierz.
Położenie
[edytuj | edytuj kod]Radoniów to wieś o długości około 1,2 km, leżąca w środkowo-wschodniej części Pogórza Izerskiego, w centralnej części Wzniesień Radoniowskich, na południowo-zachodnich zboczach Głębca, nad bezimiennym potokiem będącym lewym dopływem Młyńskiej Strugi, na wysokości około 350–390 m n.p.m.[2]
Podział administracyjny
[edytuj | edytuj kod]W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.
Historia górnictwa
[edytuj | edytuj kod]W latach 1953–1963 na terenie wsi prowadzono wydobycie rudy uranowej[2]. Kopalnia uranu znajdowała się na północny wschód od zabudowań wsi[2]. Obecnie na jej terenie znajdują się szczątki urządzeń kopalnianych oraz hałdy skały płonnej[2].
Zabytki
[edytuj | edytuj kod]Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są[5]:
- neogotycki kościół filialny pw. Podwyższenia Krzyża Świętego, z lat 1881–1884,
- mur ogradzający.
Inne zabytki[2]:
- pomnik pamięci ofiar I wojny światowej,
- przydrożna figurka Matki Boskiej.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 9 stycznia 2024, identyfikator PRNG: 114015
- ↑ a b c d e f Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 2: Pogórze Izerskie. Cz. 2: M-Ż. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, s. 262–266. ISBN 83-85773-61-4.
- ↑ GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1084 [zarchiwizowane 2022-10-26] .
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 117. [dostęp 2012-09-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-03-27)].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 2: Pogórze Izerskie (M-Ż). Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, ISBN 83-85773-61-4.