Ragtime

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Drugie wydanie "Maple Leaf Rag". To jeden z najbardziej znanych utworów tej formy muzycznej

Ragtime - forma muzyczna wywodząca się z formy tanecznej. Metrum parzyste 2/4 (z wyjątkami), tempo umiarkowane, rytm złożony i kunsztowny, silnie synkopowany (stąd nazwa pochodząca od angielskich słów ragged time - poszarpane metrum[1]), z jednostajnym, zazwyczaj ósemkowym akompaniamentem w partii basowej (faktura homofoniczna).

Ragtime do poziomu sztuki wyniósł afroamerykański pianista Scott Joplin. Ragtime standardowo był grany na solowym instrumencie klawiszowym (pianino, fortepian, pianola) i z tymi instrumentami najczęściej jest utożsamiany, jednak Big Bandy w takich ośrodkach jak Nowy Orlean i Nowy Jork, powstały właśnie na tej formie muzycznej.

Wybrane ragtime'y[edytuj]

  • Scott Joplin - The Ragtime Dance na fortepian, Ragtime Waltz na fortepian, School of Ragtime, Maple Leaf Rag, The Entertainer i wiele innych.
  • Igor Strawinski - Ragtime na 11 instrumentów 1918
Pierwszy hit Jamesa Scotta, "Frog Legs Rag" (1906)
James Scott, "Grace and Beauty" (1909)
Scott Joplin, "Maple Leaf Rag" (1899)

Przypisy

  1. Joachim Ernst Berendt: Wszystko o jazzie. Od Nowego Orleanu do jazz-rocka.. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1991, s. 20. ISBN 83-224-0411-5.

Zobacz też[edytuj]