Rak sygnałowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rak sygnałowy
Pacifastacus leniusculus
Dana, 1852
Rak sygnałowy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Podtyp skorupiaki
Gromada pancerzowce
Rząd dziesięcionogi
Rodzina rakowate
Rodzaj Pacifastacus
Gatunek rak sygnałowy

Rak sygnałowy, szwedzki, kalifornijski – jeden z gatunków raków pochodzących z Ameryki Północnej, a obecnie występujących także w Europie, w tym w Polsce. Został sprowadzony w latach sześćdziesiątych do Szwecji, a później do innych krajów europejskich. Powodem jego introdukcji była jego odporność na dżumę raczą, która powodowała wtedy masowe śnięcia rodzimych gatunków raków. Rak sygnałowy jest na nią odporny, jednak jest jej nosicielem, przez co przyczynia się do dalszego spadku liczebności innych gatunków raków (raka szlachetnego i błotnego). Podobnie jak rak pręgowaty jest uznawany za gatunek inwazyjny.

Opis[edytuj]

Pokrojem ciała przypomina inne raki. Różni się od nich przede wszystkim jasnoniebieską lub białą plamą na szczypcach.

Rozmiary[edytuj]

Dorasta do 16 cm, i masy 170 g.

Pokarm[edytuj]

Jest wszystkożerny.

Rozmnażanie i rozwój[edytuj]

Jest bardziej płodny i rozwija się szybciej od rodzimych gatunków raków.

Występowanie[edytuj]

Początkowo występował na zachodnim wybrzeżu Ameryki Północnej. W latach sześćdziesiątych został sprowadzony do Szwecji, a w latach siedemdziesiątych i na początku dziewięćdziesiątych do Polski. Obecnie stabilna populacja raków sygnałowych ma istnieć w Polsce w rzece Wieprzy na Pomorzu Zachodnim[1][2].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy