Ramandu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ramandu – postać fikcyjna, stworzona przez C.S. Lewisa w cyklu „Opowieści z Narnii”. Pojawia się w trzeciej części zatytułowanej Podróż „Wędrowca do Świtu”.

Emerytowana gwiazda. Ma postać starca w srebrnym odzieniu. Po odejściu z nieba Aslan umieścił go na wyspie, gdzie miał mieszkać aż do chwili, gdy odzyska młodość i wtedy znowu uniesie się na niebo i stanie się gwiazdą. Każdego ranka ptaki przynosiły mu jagody, a każda z nich ujmowała mu kilka lat. Miał piękną córkę, z którą mieszkał na wyspie. Czuwali oni nad czterema śpiącymi baronami z Narnii. Kiedy przybył tam okręt „Wędrowiec do Świtu” z królem Kaspianem X i jego przyjaciółmi Ramandu opowiedział im historię baronów i ich wiecznego snu, a także, jak można tę klątwę zdjąć - należało przepłynąć na kraniec świata, do Krainy Aslana. Czynu tego dokonał Ryczypisk, zaś Kaspian zabrał ze sobą do Narnii córkę Ramandu, która potem została jego żoną i matką jego syna - księcia Riliana.