Faun

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Faun
bóg płodności, lasów górskich, opiekun pasterzy, nauczyciel uprawy roli
Ilustracja
Faun-lampa, ozdoba warszawskich Łazienek
Inne imiona

Faunus

Występowanie

mitologia italików

Teren kultu

starożytny Rzym

Nazwa święta

Faunalia (5 grudnia)

Odpowiednik

Pan (grecki)

Rodzina
Ojciec

Pikus

Żona

Fauna

Rodzeństwo

Fauna

Faun lub Faunus – staroitalski bóg płodności, bóg lasów górskich, opiekun pasterzy, darzący płodnością ich stada, nauczyciel uprawy roli. Często występujący w otoczeniu innych bóstw leśnych, utożsamiany z greckim Panem. Początkowo nie charakteryzował się żadnymi specjalnymi cechami, pod wpływami greckimi przyjął cechy Pana – kozie różki i kopytka.

Według rzymskiej mitologii był królem Latynów, synem Pikusa, wnukiem Saturna, bratem i mężem Fauny.

Odbierał kult w świętych gajach w Tyburze i na Awentynie w Rzymie.

Faun występuje w różnych bajkach i baśniach (Opowieści z Narnii, Labirynt fauna). Wśród najbardziej znanych dzieł związanych z faunem jest poemat Stéphane’a Mallarmégo Popołudnie fauna (fr. L'après-midi d'un faune) (1876) oraz kompozycja Claude'a Debussy'ego Preludium do „Popołudnia fauna” (fr. Prélude à l'après-midi d'un faune) (1894).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Aleksander Krawczuk, Mitologia starożytnej Italii, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1984, ISBN 83-221-0119-8