Opowieści z Narnii: Podróż Wędrowca do Świtu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Opowieści z Narnii: Podróż Wędrowca do Świtu
The Chronicles of Narnia: The Voyage of the Dawn Treader
Gatunek przygodowy, fantasy
Data premiery Ziemia 2 grudnia 2010
Polska 25 grudnia 2010
Kraj produkcji  Wielka Brytania
 Stany Zjednoczone
Język angielski
Reżyseria Michael Apted
Scenariusz Christopher Markus
Stephen McFeely
Michael Petroni
Muzyka David Arnold
Zdjęcia Dante Spinotti
Kostiumy Isis Mussenden
Montaż Jim May
Produkcja Andrew Adamson
Douglas Gresham
Mark Johnson
Philip Steuer
Wytwórnia Fox 2000 Pictures
Walden Media
Dune Entertainment
Dystrybucja 20th Century Fox
Budżet 140.000.000 $
Poprzednik Opowieści z Narnii: Książę Kaspian (2008)
Kontynuacja Opowieści z Narnii: Srebrne krzesło (2017)

Opowieści z Narnii: Podróż Wędrowca do Świtu (ang. The Chronicles of Narnia: The Voyage of the Dawn Treader, 2010) – amerykańsko-brytyjski film przygodowy w reżyserii Michaela Apteda z serii Opowieści z Narnii. Adaptacja książki Podróż „Wędrowca do Świtu” autorstwa C.S. Lewisa. Zdjęcia plenerowe do filmu powstawały w Australii i Meksyku.

Fabuła[edytuj]

Jest rok 1943, trwa II wojna światowa. Łucja i Edmund Pevensie spędzają wakacje na wsi. Towarzyszy im nieznośny kuzyn, Eustachy Klarencjusz Scrubb. Pewnego dnia trójka dzieci odnajduje stary obraz przedstawiający statek na wzburzonym morzu. Malowidło nagle ożywa... po czym Łucja, Edmund i Eustachy w magiczny sposób przenoszą się do jego wnętrza. Po przymusowej i niezbyt przyjemnej kąpieli wśród fal zostają wyłowieni przez pasażerów statku. Na jego pokładzie znajduje się stary znajomy rodzeństwa Pevensie, Kaspian, niegdyś młody, niepewny swej pozycji książę, obecnie prawowity król Narnii. Żaglowiec o dumnej nazwie „Wędrowiec do Świtu” należy do niego. Kaspian wyruszył w długą podróż by odnaleźć siedmiu zaginionych lordów, których przed laty niesłusznie wygnano z królestwa. Tylko z ich pomocą uda się przywrócić pokój w magicznej krainie. Tajemnicza i niebezpieczna zielona mgła, która wydobywa się z Ciemnej Wyspy, zagraża mieszkańcom Narnii. Emanację zła można pokonać tylko w jeden sposób: znaleźć obdarzone nadzwyczajnymi właściwościami miecze siedmiu baronów i złożyć je w ofierze lwu Aslanowi. Łucja i Edmund postanawiają pomóc Kaspianowi w jego trudnej misji. Eustachy jednak sprawi im niemało kłopotów.

Obsada[edytuj]

i inni

Wersja polska[edytuj]

Opracowanie i udźwiękowienie wersji polskiej: Studio Sonica
Nagrania: Mafilm Audio Budapeszt
Tłumaczenie i dialogi polskie: Jakub Wecsile
Reżyseria: Jerzy Dominik
Dźwięk i montaż: Agnieszka Stankowska
Organizacja produkcji: Agnieszka Kudelska
W polskiej wersji językowej wystąpili:

oraz:

i inni

Bohaterowie[edytuj]

Przybyli do Narnii[edytuj]

  • Edmund Pevensie. Razem z Łucją i swoim kuzynem Eustachym dostaje się na statek króla Kaspiana. Na Samotnych Wyspach zostaje porwany przez piratów i uratowany przez Kaspiana. Na Wyspie Śmiertelnej Wody, gdy sprawdza głębokość jeziora parę jego rzeczy zamienia się w złoto. Gdy dociera na Wyspę Ramandu początkowo nieufnie odnosi się do jego córki Ramandu, ale to szybko mija.
  • Łucja Pevensie. Trafia na statek króla Kaspiana razem z Edmundem i Eustachym. Na Samotnych Wyspach zostaje porwana przez piratów i uratowana przez Kaspiana. Gdy podczas wyprawy Eustachy zamienił się w smoka, Łucja próbowała wyleczyć jego obolałą łapę. Gdy Kaspian chciał popłynąć aż do samego końca świata, Łucja znalazła sposób, żeby namówić go do powrotu.
  • Eustachy Klarencjusz Scrubb. Jest rozpieszczonym, samolubnym i egoistycznym chłopakiem, ale pod wpływem zmiany w smoka, a potem spotkania z Aslanem zmienia się.

Narnijczycy[edytuj]

  • Król Kaspian. Wypływa w morze w celu odnalezienia siedmiu baronów, którzy wypłynęli na morze. Za pomocą magicznego obrazu na jego statek trafiają Edmund, Łucja i ich kuzyn Eustachy. Mineły 3 lata od ich ostatniej wizyty w tym czasie w Narnii zapanował pokój , lecz Kaspian dalej nie może znieść rozłąki z Zuzanną. Na Samotnych Wyspach zostają porwani przez piratów Glina, jednak Kaspiana ratuje baron Bern, którego Kaspian potem mianuje księciem na Samotnych Wyspach. Kaspian uwalnia resztę przyjaciół, doprowadza do zaniku niewolnictwa na wyspach i rusza dalej. Na jednej z wysp, na które potem dotarli, Eustachy zamienia się w smoka i zostaje odmieniony przez Aslana. Jak wszyscy przypuszczają, na tej wyspie zginął jeden z baronów. Później docierają na inne wyspy i mają różne przygody.
  • Aslan. Wszechmocny lew, przyczynia się do nawrócenia Eustachego, do tej pory nieznośnego chłopca, który rodzi się na nowo, opuszczając skórę smoka.
  • Ryczypisk. Wraz z Kaspianem X poszukuje zaginionych siedmiu baronów, wygnanych niegdyś przed podłego Miraza. Kiedy na statek trafiają Edmund, Łucja i Eustachy, Ryczypisk od razu wchodzi w konflikt z tym ostatnim – w dalszej części powieści udaje się im jednak zaprzyjaźnić. By odczynić czar wiecznego snu z trzech zaginionych baronów, Ryczypisk postanawia wykonać jedyną rzecz, jaka mogła zdjąć z nich klątwę – przepłynąć do krańca świata, za którym znajdowała się Kraina Aslana. Zdecydował się wyruszyć, choć wiedział, że kiedy tam dotrze, nie będzie możliwości powrotu. Edmund, Łucja i Eustachy odwieźli go najdalej, jak mogli – następnie mysz przesiada się do małej łódeczki i przypływa do Krainy Aslana.

Lokalizacje[edytuj]

Zdjęcia zaczęły się 27 lipca 2009 roku w australijskim Queensland i trwały trzy miesiące. Kręcono m.in. w studiach Warner Roadshow w Gold Coast, a także na półwyspie na północ od studia Cleveland Point, gdzie filmowano tytułowego „Wędrowca do Świtu”. Mierzący niemal pięćdziesiąt metrów i ważący sto dwadzieścia pięć ton okręt został przywieziony na plan w pięćdziesięciu częściach, a budowanie go trwało kilka tygodni. Zdjęcia zakończyły się w listopadzie 2009 roku, a okres postprodukcji trwał rok.

Historia[2][edytuj]

Po rezygnacji z projektu przez Disneya, pod koniec 2008 roku projekt był poważnie zagrożony. Walden Media znalazło jednak nowe studio, które skore było podzielić się kosztami produkcji w zamian za zyski z dystrybucji. Tym studiem było 20th Century Fox. Wcześniej 20th Century Fox walczył o prawa do serii C.S. Lewisa i przegrał z Walden Media. Walden Media zawarło porozumienie o współpracy z Disneyem i w ten sposób powstała pierwsza część cyklu „Opowieści z Narnii”, która okazała się olbrzymim sukcesem kasowym. Walden Media zażądało wówczas renegocjacji umowy z Disneyem. Studio Disneya niechętnie wyraziło zgodę licząc, że Książę Kaspian powtórzy sukces pierwszej części. Tak się jednak nie stało i Disney postanowił dalej nie wspierać ekranizacji serii.

Przewidziane kontynuacje[edytuj]

Początkowo Walden Media zapowiedziało, że następną zekranizowaną częścią miałby być „Siostrzeniec czarodzieja”. W 2012 roku Douglas Gresham oficjalnie oświadczył, że umowa z firmą Walden Media wygaśnie w grudniu 2017 roku. Powiedział też, że następną adaptacją będzie „Srebrne krzesło” a nie „Siostrzeniec czarodzieja”, jak wcześniej przypuszczano. Ogłoszono też przewidzianą adaptację „Konia i jego chłopca”, a Anna Popplewell, grająca Zuzannę Pevensie, w jednym z wywiadów potwierdziła, że gdy tylko prace nad piątą częścią serii się rozpoczną, będzie ubiegała się o rolę swojej dawnej postaci.[3]

1 października 2013 roku Firma Marka Gordona podpisała umowę na realizację „Srebrnego Krzesła"[4] Produkcją ma się zająć Mark Gordon i pasierb Lewisa, Douglas Gresham.

W grudniu 2013 roku ogłoszono, że David Magee napisze scenariusz do filmu[5].

W styczniu 2016 roku Mark Gordon ujawnił w wywiadzie, że nowy film będzie restartem serii, z zupełnie nowymi postaciami i ekipą filmową[6]. Jednakże obraz, mimo, że nazwano go "restartem", będzie kontynuacją pierwszych trzech filmów, jak zapewnił scenarzysta, David Magee na swoim Twitterze[7].

9 sierpnia 2016 roku ogłoszono, że TriStar, eOne i Mark Gordon Company dofinansują film, a Sony i eOne zajmą się dystrybucją[8].

Film prawdopodobnie ukaże się w grudniu 2018 roku[9].

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy