Przejdź do zawartości

Reprezentacja Finlandii w hokeju na lodzie mężczyzn

Przejrzana
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Finlandia
fiń. Suomi
szw. Finland
Ilustracja
Herb Finlandii, który widnieje na bluzach podczas IO i
Przydomek

fiń. Leijonat
szw. Lejonen (Lwy)

Związek

fiń. Suomen Jääkiekkoliitto
szw. Finlands Ishockeyförbund

Sponsor techniczny

Nike

Menedżer generalny

Jere Lehtinen

Trener

Jukka Jalonen[1]

Asystent trenera

Kari Lehtonen
Mikko Manner
Ari-Pekka Selin

Skrót IIHF

FIN

Zawodnicy
Najwięcej występów

Raimo Helminen (331)

Najwięcej punktów

Raimo Helminen (207)

Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
 Finlandia 1:8 Szwecja 
(Helsinki, Finlandia; 29 stycznia 1928)
Najwyższe zwycięstwo
 Australia 2:19 Finlandia 
(Squaw Valley, USA; 25 lutego 1960)
Najwyższa porażka
 Kanada 24:0  Finlandia
(Oslo, Norwegia; 3 marca 1958)
Medale
Igrzyska olimpijskie
Mistrz: 2022
Wicemistrz: 1988, 2006
III miejsce: 1994, 1998, 2010, 2014
Mistrzostwa świata
Mistrz: 1995, 2011, 2019, 2022
Wicemistrz: 1992, 1994, 1998, 1999, 2001, 2007, 2014, 2016, 2021
III miejsce: 2000, 2006, 2008
Mistrzostwa Europy
Wicemistrz: 1962
III miejsce: 1985, 1986, 1987, 1991
Strona internetowa
Drużyna Finlandii (2010)

Reprezentacja Finlandii – kadra Finlandii w hokeju na lodzie mężczyzn.

Drużyna działa pod egidą Fińskiego Związku Hokeja na Lodzie (Suomen jääkiekkoliitto). Finlandia posiada 56 626 oficjalnie zarejestrowanych zawodników, w tym 16 752 seniorów męskich.

Od 2008 do 2013 szkoleniowcem kadry był Jukka Jalonen, który w listopadzie 2012 roku został jednocześnie trenerem rosyjskiej drużyny SKA Sankt Petersburg[2][3]. Jego następcą został Erkka Westerlund[4], który poprowadzi kadrę na igrzyskach 2014 i mistrzostwach świata 2014. Następnie trenerem został Kari Jalonen, którego kontrakt podpisano na lata 2014-2016[5].

22 lutego 2014 podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Soczi reprezentacja zdobyła brązowy medal po wygranej 5:0 nad reprezentacją USA. 20 lutego 2022 na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie kadra wywalczyła pierwszy w historii kraju złoty medal tej rangi po wygranej z reprezentacją Rosyjskiego Komitetu Olimpijskiego 2:1[6]

Osiągnięcia

[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie

[edytuj | edytuj kod]
  • 1952 – 7. miejsce
  • 1956nie uczestniczyli
  • 1960 – 7. miejsce
  • 1964 – 6. miejsce
  • 1968 – 5. miejsce
  • 1972 – 5. miejsce
  • 1976 – 4. miejsce
  • 1980 – 4. miejsce
  • 1984 – 6. miejsce
  • 1988Srebrny medal
  • 1992 – 7. miejsce
  • 1994Brązowy medal
  • 1998Brązowy medal
  • 2002 – 6. miejsce
  • 2006Srebrny medal
  • 2010Brązowy medal
  • 2014Brązowy medal
  • 2018 – 5. miejsce
  • 2022Złoty medal

Mistrzostwa Europy

[edytuj | edytuj kod]
  • 1962Srebrny medal
  • 1985Brązowy medal
  • 1986Brązowy medal
  • 1987Brązowy medal
  • 1991Brązowy medal
  • 1996 – ćwierćfinał
  • 2004 – 2. miejsce
  • 2016 – 6. miejsce (faza grupowa)

Puchar Kanady

[edytuj | edytuj kod]
  • 1976 – 6. miejsce
  • 1981 – 6. miejsce
  • 1984nie uczestniczyli
  • 1987 – 6. miejsce
  • 1991 – 3. miejsce

Mistrzostwa świata

[edytuj | edytuj kod]
  • 1949 – 7. miejsce
  • 1950nie uczestniczyli
  • 1951 – 7. miejsce
  • 1953nie uczestniczyli
  • 1954 – 6. miejsce
  • 1955 – 9. miejsce
  • 1957 – 5. miejsce
  • 1958 – 6. miejsce
  • 1959 – 6. miejsce
  • 1961 – 7. miejsce
  • 1962 – 4. miejsce
  • 1963 – 5. miejsce
  • 1965 – 7. miejsce
  • 1966 – 7. miejsce
  • 1967 – 6. miejsce
  • 1969 – 5. miejsce
  • 1970 – 4. miejsce
  • 1971 – 4. miejsce
  • 1972 – 4. miejsce
  • 1973 – 4. miejsce
  • 1974 – 4. miejsce
  • 1975 – 4. miejsce
  • 1976 – 5. miejsce
  • 1977 – 5. miejsce
  • 1978 – 7. miejsce
  • 1979 – 5. miejsce
  • 1981 – 6. miejsce
  • 1982 – 5. miejsce
  • 1983 – 7. miejsce
  • 1985 – 5. miejsce
  • 1986 – 4. miejsce
  • 1987 – 5. miejsce
  • 1989 – 5. miejsce
  • 1990 – 6. miejsce
  • 1991 – 5. miejsce
  • 1992Srebrny medal
  • 1993 – 7. miejsce
  • 1994Srebrny medal
  • 1995Złoty medal
  • 1996 – 5. miejsce
  • 1997 – 5. miejsce
  • 1998Srebrny medal
  • 1999Srebrny medal
  • 2000Brązowy medal
  • 2001Srebrny medal
  • 2002 – 4. miejsce
  • 2003 – 5. miejsce
  • 2004 – 6. miejsce
  • 2005 – 7. miejsce
  • 2006Brązowy medal
  • 2007Srebrny medal
  • 2008Brązowy medal
  • 2009 – 5. miejsce
  • 2010 – 6. miejsce
  • 2011Złoty medal
  • 2012 – 4. miejsce
  • 2013 – 4. miejsce
  • 2014Srebrny medal
  • 2015 – 5. miejsce
  • 2016Srebrny medal
  • 2017 – 4. miejsce
  • 2018 – 6. miejsce
  • 2019Złoty medal
  • 2021Srebrny medal
  • 2022Złoty medal
  • 2023 – 7. miejsce

Zastrzeżone numery

[edytuj | edytuj kod]

Fińska federacja hokeja na lodzie zastrzegła numery dwóch byłych zawodników. Koszulki z numerami są wywieszone w hali Hartwall Areena (Helsinki).

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. IIHF - Finland [online], iihf.com [dostęp 2024-04-25] (ang.).
  2. Jalonen za Rzihę w SKA Sankt Petersburg - eurosport.interia.pl [online], sport.interia.pl [dostęp 2017-11-26] (pol.).
  3. News | SKA new coach is Jukka Jalonen [online], ska.ru [dostęp 2024-04-25] [zarchiwizowane z adresu 2013-01-13].
  4. The professor is back [online], iihf.com [dostęp 2024-04-25] [zarchiwizowane z adresu 2013-06-25].
  5. Finland plans future [online], iihf.com [dostęp 2024-04-25] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-27].
  6. Lucas Aykroyd: Finns win historic gold in Beijing. iihf.com, 2022-02-20. [dostęp 2022-02-20]. (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]