Reprezentacja Białorusi w hokeju na lodzie mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Reprezentacja Białorusi w hokeju na lodzie mężczyzn
Reprezentacja Białorusi w hokeju na lodzie mężczyzn
Przydomek Żubry
Związek Федэрацыя хакея Рэспублікі Беларусь (Federacja Hokeja Republiki Białorusi, FHRB)
Menedżer generalny Rosja Władimir Safonow[1][2]
Trener Kanada Dave Lewis
Asystent trenera Białoruś Aleh Antonienka
Białoruś Juryj Fajkou
Białoruś Andriej Miezin
Rosja Władimir Bure
Finlandia Jari Kaarela
Kanada Craig Woodcroft
Skrót IIHF BLR
Zawodnicy
Najwięcej występów Alaksandr Makrycki (152)
Najwięcej punktów Andrej Skabiełka (114)
Najwięcej bramek Andrej Skabiełka (105)
Kit body belarus blank.png
Stroje
domowe
Kit body belarus blank.png
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
 Ukraina 4-1 Białoruś Białoruś
(7 listopada 1992)
Najwyższe zwycięstwo
Białoruś Białoruś 22-1 Litwa 
(30 sierpnia 1996)
Najwyższa porażka
 Kanada 11-2 Białoruś Białoruś
(19 marca 1998)
 Finlandia 11-2 Białoruś Białoruś
(7 kwietnia 1997)

Reprezentacja Białorusi w hokeju na lodzie mężczyzn – kadra Białorusi w hokeju na lodzie mężczyzn.

Historia[edytuj]

Pierwsze oficjalne spotkanie reprezentacja Białorusi rozegrała 7 listopada 1992 w eliminacjach do mistrzostw świata z drużyną Ukrainy (1:4). W meczu tym wystąpili m.in. Aleksandr Aleksiejew, Juryj Fajkou, Leonid Fatikow, Andrej Koszkin - zawodnicy występujący w polskiej lidze (w klubach STS Autosan Sanok i Podhale Nowy Targ) oraz Eduard Zankawiec[3], Aleh Chmyl[4]. W kwalifikacjach z 1993 do mistrzostw świata Białoruś uzyskała awans do Grupy C.

Mimo wielu występów na międzynarodowych imprezach Białorusini nie zdobyli dotąd żadnych medali. Największym sukcesem reprezentacji Białorusi było zajęcie czwartego miejsca na igrzyskach w 2002 roku.

Od 10 lutego 2012 dla zawodników reprezentacji Białorusi jest zastrzeżony numer 24, z którym występował Rusłan Salej celem jego upamiętnienia[5].

Po raz pierwszy Białoruś była gospodarzem turnieju mistrzostw świata w 2014.

Szkoleniowcy[edytuj]

Na podstawie materiału źródłowego[6]:

W przeszłości asystentami w sztabie kadry byli także m.in. Władimir Mielenczuk (1997), Alaksandr Szumidub (2003), Andrej Husau (2009, 2010, 2011), Alaksandr Haurylonak (2010), Aleksandr Aleksiejew (2011). Do listopada 2012 selekcjonerem kadry był Fin, Kari Heikkilä[7]. Jego następcą został Andrej Skabiełka[8], który sprawował tę funkcję do maja 2013[9]. Asystentami trenera są Alaksandr Andryjeuski (2011, 2012, 2013) i Alaksiej Szczabłanau (2013[10]). W czerwcu 2013 selekcjonerem po raz drugi został Kanadyjczyk Glen Hanlon[11]. Jego asystentami zostali Eduard Zankawiec, Todd Christopher Woodcroft i Oleh Mikulczyk[12]. W 2014 selekcjonerem był ponownie Hanlon, a we wrześniu 2014 zastąpił go drugi raz w karierze Władimir Krikunow[13][14] i pozostawał nim do listopada 2014[15]. W grudniu 2014 trenerem został Kanadyjczyk Dave Lewis[16]. Jego asystentami zostali byli reprezentanci Białorusi Aleh Antonienka i Alaksandr Żuryk oraz Craig Woodcroft. Podczas turnieju MŚ 2016 w ekipie było sześciu asystentów: Antonienka, Woodcroft oraz Białorusini Juryj Fajkou i Andriej Miezin, a także Rosjanin Władimir Bure i Szwed Michael Lehner[17]. Podczas turnieju MŚ 2016 w ekipie było sześciu asystentów: Antonienka, Fajkou, Miezin, Woodcroft, Bure oraz Fin Jari Kaarela[18].

Udział w igrzyskach olimpijskich[edytuj]

Udział w mistrzostwach świata[edytuj]

  • 1993 – awans w kwalifikacjach do Grupy C
  • 1994 – 22. miejsce (2. miejsce w Grupie C)
  • 1995 – 21. miejsce (1. miejsce w Grupie C: awans)
  • 1996 – 15. miejsce (3. miejsce w Grupie B)
  • 1997 – 13. miejsce (1. miejsce w Grupie B: awans)
  • 1998 – 8. miejsce
  • 1999 – 9. miejsce
  • 2000 – 9. miejsce
  • 2001 – 14. miejsce: spadek
  • 2002 – 17. miejsce (1. miejsce w grupie A I dywizji: awans)
  • 2003 – 14. miejsce: spadek
  • 2004 – 18. miejsce (1. miejsce w grupie A I dywizji: awans)
  • 2005 – 10. miejsce
  • 2006 – 6. miejsce
  • 2007 – 11. miejsce
  • 2008 – 9. miejsce
  • 2009 – 8. miejsce
  • 2010 – 10. miejsce
  • 2011 – 14. miejsce
  • 2012 – 14. miejsce
  • 2013 – 14. miejsce
  • 2014 – 7. miejsce (gospodarz)
  • 2015 – 7. miejsce
  • 2016 – 12. miejsce
  • 2017 – 13. miejsce

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]