Republika Tarnobrzeska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Republika Tarnobrzeska
1918–1919
Godło Republiki Tarnobrzeskiej
Godło Republiki Tarnobrzeskiej
Język urzędowy polski
Stolica Tarnobrzeg
Ustrój polityczny republika
Status terytorium państwo
niepodległość od Polski
6 listopada 1918
Włączenie do Polska
1919

Republika Tarnobrzeska została powołana 6 listopada 1918 na 30-tysięcznym wiecu chłopskim w Tarnobrzegu, na którym uchwalono także usunięcie władz mianowanych przez Polską Komisję Likwidacyjną i powołanie własnych władz terenowych[1]. Republika obejmowała tereny leżące w widłach Wisły i Sanu[2].

Na czele Republiki stanęli Tomasz Dąbal i ksiądz Eugeniusz Okoń. Głównym postulatem władz republiki było przekazanie ziemi chłopom. Republika Tarnobrzeska, uznana za niebezpieczną anarchię, została zlikwidowana przez Wojsko Polskie na początku 1919. W czasie pacyfikacji zabitych zostało kilkanaście osób, a Dąbal i Okoń zostali aresztowani[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tatomir 1962 ↓, s. 262.
  2. Zieliński 1985 ↓, s. 65.
  3. Zbuntowane państewko – Republika Tarnobrzeska | PodkarpackaHistoria.pl, podkarpackahistoria.pl [dostęp 2018-04-03] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]