Richteryt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Richteryt
Richteryt z Wilberforce, Monmouth Township, Ontario, Kanada (4,4 x 3,1 x 1,2 cm)
Richteryt z Wilberforce, Monmouth Township, Ontario, Kanada (4,4 x 3,1 x 1,2 cm)
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny zasadowy krzemian sodu, wapnia, magnezu, manganu, żelaza i glinu
[Na][CaNa][Mg 5][(OH)2
Twardość w skali Mohsa 5-6
Przełam nierówny
Łupliwość doskonała dwukierunkowa
Układ krystalograficzny jednoskośny
Gęstość minerału 2,97-3,45 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa brązowa, brązowoczerwona, żółta, szarobrązowa, od bladej po ciemnozieloną
Rysa biała
Połysk szklisty, jedwabisty

Richterytminerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy amfiboli. Należy do minerałów rzadkich.

Nazwany na cześć niemieckiego mineraloga Teodora Richtera (1824-1898). Odkryty został w 1865 roku.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Zazwyczaj tworzy wydłużone kryształy o pokroju słupkowym, pręcikowym, igiełkowym. Występuje w skupieniach ziarnistych, włóknistych promienistych. Jest kruchy, przezroczysty.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Składnik skał metamorficznych – skarnów i marmurów i termicznie przekrystalizowanych wapieni oraz żył hydrotermalnych przecinających alkaliczne skały magmowe. Jego odmiany zasobne w mangan pojawiają się w metamorficznych złożach rud manganu.

Richteryt występuje głównie w:

W Polsce występuje na Dolnym Śląsku w okolicach miejscowości Rogówek.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • interesuje naukowców,
  • interesujący dla kolekcjonerów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]