Roman Piętka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roman Piętka
Ryszard Piętka
archimandryta
Portret Romana Piętkiautor Zbigniew Kresowaty
Portret Romana Piętki
autor Zbigniew Kresowaty
Cierpliwości Kozaku, będziesz atamanem
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 7 listopada 1937
Nowa Ostrołęka
Data i miejsce śmierci 26 marca 2011
Lublin
proboszcz parafii św. Nikity Męczennika w Kostomłotach
Okres sprawowania 19692007
Wyznanie katolickie
Kościół Kościół katolicki obrządku bizantyjsko-słowiańskiego
Inkardynacja MIC
Śluby zakonne 15 sierpnia 1960
Prezbiterat 21 czerwca 1964
Odznaczenia
Ecclesiae Populoque servitium praestanti
Pomnik duchownego w sąsiedztwie cerkwi św. Nikity w Kostomłotach

Roman Piętka MIC właśc. Ryszard Piętka (ur. 7 listopada 1937 w Nowej Ostrołęce, zm. 26 marca 2011 w Lublinie) – polski duchowny katolicki, archimandryta, marianin, proboszcz parafii św. Nikity Męczennika w Kostomłotach w latach 1969–2007.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny rolniczej z Mazowsza. Syn Stanisława Piętki i Stanisławy z domu Łuczak. Kształcił się w Liceum Ogólnokształcącym w Górze Kalwarii. W 1953 roku przerwał edukację w szkole średniej i wstąpił do zgromadzenia księży marianów. Podczas nowicjatu zdał egzamin maturalny. Po złożeniu ślubów zakonnych rozpoczął studia filozoficzne i teologiczne w klasztorze w Gietrzwałdzie oraz w seminarium duchownym we Włocławku. W 1964 roku przyjął święcenia kapłańskie z rąk biskupa Kazimierza Majdańskiego.

W latach 19651970 studiował filologię klasyczną na Wydziale Humanistycznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W latach 19821995 był wykładowcą języka łacińskiego i greki w Wyższym Seminarium Duchownym Marianów w Lublinie oraz na Wydziale Teologicznym KUL.

Od lat 60. XX wieku jego zainteresowania skupione były na katolickich obrządkach wschodnich. W 1966 roku otrzymał zgodę przełożonego generalnego zakonu marianów, biskupa Czesława Sipowicza na odprawianie liturgii bizantyjskiej i przeszedł na obrządek bizantyjsko-słowiański. Od 1968 roku był wikariuszem, a od 1969 roku proboszczem jedynej w Polsce parafii neounickiej obrządku bizantyjsko-słowiańskiego.

W czasie swego wieloletniego pobytu w Kostomłotach przeprowadził gruntowną renowację zabytkowej greckokatolickiej cerkwi. Przetłumaczył również z języka cerkiewnosłowiańskiego na polski najważniejsze bizantyjskie teksty liturgiczne, z których Boska Liturgia św. Jana Złotoustego została przezeń wydana drukiem.

W 1998 roku został podniesiony przez Watykańską Kongregację Kościołów Wschodnich do godności archimandryty. W latach 1998-2007 był przełożonym klasztoru marianów w Kostomłotach oraz opiekunem Sanktuarium Unitów Podlaskich. W 1998 roku został odznaczony przez kardynała Józefa Glempa złotym medalem Ecclesiae Populoque servitium praestanti.

We wrześniu 2007 roku przeszedł na emeryturę ze względu na wiek i stan zdrowia[1]. Kostomłocka parafia przeszła pod jurysdykcję biskupa Zbigniewa Kiernikowskiego, a jej proboszczem został ksiądz Zbigniew Nikoniuk.

Będąc na emeryturze mieszkał w Mariańskim Domu Studiów pw. Świętych Cyryla i Metodego w Lublinie. Zmarł 26 marca 2011 r. w Centrum Onkologii Ziemi Lubelskiej.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Roman Piętka: Żywot Świętego Męczennika Nikity "Nicetas". 1985.
  • Roman Piętka: Menologion. Kostomłoty: 2007. ISBN 978-83-7502-038-0.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. ks. diakon Piotr Siwicki: Parafia neounicka Kostomłoty - nowa jurysdykcja, nowy proboszcz. 2007-09-02. [dostęp 2009-11-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zbigniew Nikoniuk: Kostomłoty droga ku jedności. s. 68-69.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]