Ruszcza (województwo świętokrzyskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ruszcza
Dworek szlachecki w Ruszczy
Dworek szlachecki w Ruszczy
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat staszowski
Gmina Połaniec
Liczba ludności (2009) 642[1]
Strefa numeracyjna (+48) 15
Tablice rejestracyjne TSZ
SIMC 0803756
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Ruszcza
Ruszcza
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ruszcza
Ruszcza
Ziemia50°24′39″N 21°14′04″E/50,410833 21,234444

Ruszczawieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie staszowskim, w gminie Połaniec[2].

Do 1870 istniała gmina Ruszcza Dolna.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

We wsi znajduje się zabytkowy dworek szlachecki z przełomu XVIII i XIX wieku oraz Dąb Kościuszko (to drzewo o obwodzie 822 cm w 2014 roku; jego wiek jest szacowany na 500 lat)[3], przy którym wypoczywał generał Tadeusz Kościuszko w drodze do Połańca w wieku XVIII. W miejscowości znajduje się wiele bardzo starych dębów uznanych za pomniki przyrody.

Wieś zlokalizowana jest przy drodze krajowej nr 79.

Dawne części wsi – obiekty fizjograficzne[edytuj]

W latach 70. XX wieku przyporządkowano i opracowano spis lokalnych części integralnych dla Ruszczy zawarty w tabeli 1.

Tabela 1. Wykaz urzędowych nazw miejscowych i obiektów fizjograficznych[4]
Nazwa wsi – miasta Nazwy części wsi
– miasta
Nazwy obiektów fizjograficznych
– charakter obiektu
I. Gromada RUSZCZA
  1. Ruszcza
  1. Cegielnia
  2. Czworaki
  3. Dwór
  4. Gajówka
  5. Pod Wałem
  6. Podlesie
  7. Przychody
  8. Ruszcza Dolna
  9. Za Koliturą
  10. Za Ogrodem
  11. Zatonie
  1. Błonie — pastwisko, pole
  2. Budzieński Gościniec — droga
  3. Cegielnia — pole
  4. Czworaki — pole
  5. Dąbrówka — młody las
  6. Grądziel — pole
  7. Guleński Las — las
  8. Jeziorka — pole
  9. Kielnia — pole
  10. Koliturka — młody las
  11. Koło Budzieńskiego Gościńca — pole
  12. Koło Zielonego Gościńca — pole
  13. Kowalówka — pole
  14. Lugawy — pole
  15. Ogrody — pole
  16. Ostatnie — pole
  17. Pasieka — las
  18. Piskornik — kanał
  19. Pod Brodkiem — pole
  20. Pod Dąbrówką — pole
  21. Pod Lasem — pole
  22. Pod Psim Dołem — pole
  23. Pod Wałem — pole
  24. Podlesie — pole
  25. Pogorzałek — pole, rowy
  26. Poręby — pole
  27. Przychody — pole
  28. Psi Dół — woda stojąca, staw
  29. Rokiciny — pole
  30. Stawy — łąki, zarośla, stawy
  31. Strugi — łąki, mokradła
  32. Średnie — pole
  33. Za Ogrodem — pole
  34. Za Strugiem — las
  35. Zatonie — jezioro, pole
  36. Zdzieckie Góry — nieużytki
  37. Zielony Gościniec — droga

Przypisy

  1. Baza Demograficzna – Tablice predefiniowane – Wyniki badań bieżących; Stan i struktura ludności; Ludność według płci i miast (pol.). GUS, 2011, demografia.stat.gov.pl [dostęp 2011-05-04].
  2. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-03-5].
  3. Krzysztof Borkowski, Robert Tomusiak, Paweł Zarzyński. Drzewa Polski. 2016. PWN. s.202–203
  4. Por. Leon Kaczmarek (red. nauk. zeszytu), Witold Taszycki (red. nauk. wyd.): Urzędowe Nazwy miejscowości i obiektów fizjograficznych. 33. Powiat staszowski województwo kieleckie. Komisja ustalania nazw miejscowości i obiektów fizjograficznych (do użytku służbowego). Z: 33. Warszawa: Urząd Rady Ministrów. Biuro do Spraw Prezydiów Rad Nadzorczych, 1970, s. 43-44, 77-96.

Literatura[edytuj]

  1. Kaczmarek Leon (red. nauk. zeszytu), Taszycki Witold (red. nauk. wyd.): Urzędowe Nazwy miejscowości i obiektów fizjograficznych. 33. Powiat staszowski województwo kieleckie. Komisja ustalania nazw miejscowości i obiektów fizjograficznych (do użytku służbowego). Z: 33. Warszawa: Urząd Rady Ministrów. Biuro do Spraw Prezydiów Rad Nadzorczych, 1970.