Tursko Małe-Kolonia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tursko Małe-Kolonia
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat staszowski
Gmina Połaniec
Sołectwo Tursko Małe-Kolonia
Wysokość 153,4 m n.p.m.
Liczba ludności (2009) 165[1]
Strefa numeracyjna (+48) 15
Tablice rejestracyjne TSZ
SIMC 0803644
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Tursko Małe-Kolonia
Tursko Małe-Kolonia
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Tursko Małe-Kolonia
Tursko Małe-Kolonia
Ziemia 50°26′47″N 21°22′41″E/50,446389 21,378056

Tursko Małe-Koloniakolonia w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie staszowskim, w gminie Połaniec[2].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

W latach 1867-1954 w granicach administracyjnych gminy Tursko (natenczas dzieliła się na: Tursko kolonię i Tursko Małe leśniczówkę); a w granicach obecnej gminy Połaniec dopiero od 1 stycznia 1973 roku po reaktywacji gmin w miejsce gromad.

Demografia[edytuj]

Współczesna struktura demograficzna koloni Tursko Małe-Kolonia na podstawie danych z lat 1995-2009 według roczników GUS, z prezentacją danych z 2002 roku[1]:

Tabela 1.1 Poziom populacji koloni w przedziałach wiekowych
WYSZCZEGÓLNIENIE J.
m.
POPULACJA MIESZKAŃCÓW
(w przedziałach wiekowych w 2002 roku)
OGÓŁEM 0-9 10-19 20-29 30-39 40-49 50-59 60-69 70-79 80+
I. OGÓŁEM os. 147 21 18 20 20 20 21 11 14 2
odsetek  % 100 14,3 12,2 13,6 13,6 13,6 14,3 7,5 9,5 1,4
1. WEDŁUG PŁCI
A. Mężczyzn os. 76 10 8 10 12 14 10 6 6
odsetek  % 51,7 6,8 5,4 6,8 8,2 9,5 6,8 4,1 4,1
B. Kobiet os. 71 11 10 10 8 6 11 5 8 2
odsetek  % 48,3 7,5 6,8 6,8 5,4 4,1 7,5 3,4 5,4 1,4

Rysunek 1.1 Piramida populacji – struktura płci i wieku koloni
Tabela 1.2 Poziom populacji koloni w grupach wiekowych
WYSZCZEGÓLNIENIE J.
m.
POPULACJA MIESZKAŃCÓW
(w grupach wiekowych w 2002 roku)
OGÓŁEM Mężczyzn Kobiet
I. OGÓŁEM os. 147 76 71
odsetek  % 100 51,7 48,3
1. W WIEKU
A. Przedprodukcyjnym os. 34 17 17
odsetek  % 23,2 11,6 11,6
B. Produkcyjnym os. 90 51 39
odsetek  % 61,2 34,7 26,5
a. mobilnym os. 54 29 25
odsetek  % 36,7 19,7 17
b. niemobilnym os. 36 22 14
odsetek  % 24,5 15 9,5
C. Poprodukcyjnym os. 23 8 15
odsetek  % 15,6 5,4 10,2

Dawne części wsi – obiekty fizjograficzne[edytuj]

W latach 70. ubiegłego wieku przyporządkowano i opracowano spis lokalnych części integralnych dla Turska Małego, którego natenczas integralną częścią była Kolonia, która uzyskała w wyniku usamodzielnienia się jako osobna jednostka administracyjna nowy przydomek niezawarty w tabeli 1[3].

Tabela 1. Wykaz urzędowych nazw miejscowych i obiektów fizjograficznych
Nazwa wsi – miasta Nazwy części wsi
– miasta
Nazwy obiektów fizjograficznych
– charakter obiektu
I. Gromada TURSKO WIELKIE
  1. Tursko Małe
  1. Kolonia
  2. Ogrody
  3. Rugałówka
  1. Góry – pole
  2. Karczmarówka – pole
  3. Kolonia – pole, łąka
  4. Kopaliny – pole, las
  5. Ogrody – pole
  6. Państwowe – pole, łąka
  7. Pasterniki – łąki
  8. Rugałówka – pole
  9. Tarło – pole, pastwisko
  10. Turski Las – las
  11. Tursko Małe – gaj
  12. Zamczysko – las
  13. Zwierzyniec – łąka
  14. Żabno – pole, łąka, bagno

Przypisy

  1. a b Baza Demograficzna – Tablice predefiniowane – Wyniki badań bieżących; Stan i struktura ludności; Ludność według płci i miast (pol.). GUS, 2011. [dostęp 2011-05-04].
  2. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-04-11].
  3. Leon Kaczmarek (red. nauk. zeszytu), Witold Taszycki (red. nauk. wyd.): Urzędowe Nazwy miejscowości i obiektów fizjograficznych. 33. Powiat staszowski województwo kieleckie. Komisja ustalania nazw miejscowości i obiektów fizjograficznych (do użytku służbowego). Z: 33. Warszawa: Urząd Rady Ministrów. Biuro do Spraw Prezydiów Rad Nadzorczych, 1970, s. 66, 77-96.

Literatura[edytuj]

  1. Kaczmarek Leon (red. nauk. zeszytu), Taszycki Witold (red. nauk. wyd.): Urzędowe Nazwy miejscowości i obiektów fizjograficznych. 33. Powiat staszowski województwo kieleckie. Komisja ustalania nazw miejscowości i obiektów fizjograficznych (do użytku służbowego). Z: 33. Warszawa: Urząd Rady Ministrów. Biuro do Spraw Prezydiów Rad Nadzorczych, 1970.