Rzepiszew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rzepiszew
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat zduńskowolski
Gmina Szadek
Strefa numeracyjna (+48) 43
Kod pocztowy 98-240
Tablice rejestracyjne EZD
SIMC 0714679
Położenie na mapie gminy Szadek
Mapa lokalizacyjna gminy Szadek
Rzepiszew
Rzepiszew
Położenie na mapie powiatu zduńskowolskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu zduńskowolskiego
Rzepiszew
Rzepiszew
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Rzepiszew
Rzepiszew
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rzepiszew
Rzepiszew
Ziemia51°43′23″N 19°02′04″E/51,723056 19,034444

Rzepiszewwieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zduńskowolskim, w gminie Szadek.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.

Miejscowość położona jest na Wysoczyźnie Łaskiej.

Wieś pojawiła się w źródłach pisanych w schyłku późnego średniowiecza (1386 r.) jako własność szlachecka, a protoplaści rodu Rzepiszewskich, Piotr i Jakub, zostali odnotowani w r. 1443. Rzepiszew wchodził w skład ordynacji Sanguszków, później wraz z Lutomierskiem - Mączyńskich. Do rodu Leopoldów (pochodzących z Łużyc Dolnych, ze Spremberga) wieś przeszła przez małżeństwo Kazimierza Leopolda (1785-1855) - oficera wojsk Księstwa Warszawskiego, z Salomeą Mączyńską. Kazimierz i Salomea zamieszkali w Rzepiszewie w 1819 r. Ich syn - Ignacy Leopold (1828-1907) był delegatem Rządu w 1863 r. na województwo kaliskie. Musiał emigrować do Drezna, potem do Szwajcarii, ostatecznie osiadł w Galicji. Wnuk Kazimierza i Salomei Józef Leopold z Rzepiszewa (1860-1923) kolekcjonował książki, numizmaty, grafiki, ceramikę i meble. Był też aktywnym działaczem społecznym i oświatowym. Uprawiał publicystykę, pisał prace historyczne. We " Wsi Ilustrowanej" (1913 r., nr 4) opublikował bogato ilustrowaną pracę o historii ziemi szadkowskiej. Po jego śmierci rzepiszewski księgozbiór (4 tys. woluminów) przekazano do Kalisza. Ostatnim właścicielem majątku był Antoni Leopold.

Po Leopoldach w Rzepiszewie ocalał neoklasycystyczny dworek z lat 1835-1840, otoczony parkiem z cennymi okazami drzew: jesionów, lip, grabów, olch, kasztanowców, topoli. Zachowała się też aleja wjazdowa: kasztanowo-akacjowa oraz spacerowa - grabowa.

W 1914 r. przebiegała przez Rzepiszew linia frontu. Po ciężkich walkach późną jesienią 1914 r. pochowano tu w dwóch mogiłach 61 żołnierzy niemieckich - wielu o polskich nazwiskach. W 1938 r. ciała ekshumowano i przeniesiono na cmentarz wojenny w Lesie Szadkowskim, przy drodze Zduńska Wola - Szadek. W czasie II wojny św. majątek przejęli Niemcy z zarządcą Alfredem Reicherdtem. Po wojnie przez długie lata dwór służył miejscowej szkole.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa[1] na listę zabytków wpisane są obiekty:

  • zespół dworski, 1835-40:
    • dwór, nr rej.: 399/A z 5.04.1993
    • park, nr rej.: 290 z 8.02.1979

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Leopold A., Krótki opis osiedlenia Leopoldów w Polsce, [w:] "Na sieradzkich szlakach", nr 2/62/2001/XVI, s. 24-25,
  • Ruszkowski A., Sieradz i okolice, Sieradz 2000.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. NID: Rejestr zabytków nieruchomych, województwo łódzkie. [dostęp 19 września 2008].