SMS Warasdiner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
SMS „Warasdiner”
Ilustracja
Klasa niszczyciel
Historia
Stocznia STT, Triest
Wodowanie 1912
Zamówiony dla  Chiny
Nazwa „Long Tuan”
 K.u.K. Kriegsmarine
Nazwa SMS „Warasdiner”
Wejście do służby 28 sierpnia 1914
Wycofanie ze służby 1918
Los okrętu przekazany Włochom, zezłomowany
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność projektowa 389,4 t
pełna: 414 t
Długość na linii wodnej: 67,1 m
pełna: 68,4 m
Szerokość 6,3 m
Zanurzenie 1,9 m
Napęd
4 kotły parowe Yarrow
maszyny parowe VTE
2 śruby napędowe
6 000 ihp
Prędkość 28,4 węzła
Uzbrojenie
2 x armata okrętowa 76 mm L/45
4 x armata okrętowa 47 mm L/30
4 x wyrzutnia torped kal. 450 mm
Załoga 75

SMS Warasdiner - austro-węgierski niszczyciel z początku XX wieku. Okręt ten został zamówiony przez Chiny. Według planów miał być pierwszą, prototypową jednostką typu liczącego 12 niszczycieli i nosić nazwę „Long Tuan” (龍湍)[1]. Niszczyciel miał być uzbrojony w dwie armaty okrętowe kalibru 76 mm L/50 firmy Armstrong, cztery armaty 47 mm L/50 tej samej firmy i dwie wyrzutnie torped kalibru 450 mm. Po wybuchu I wojny światowej z budowy następnych okrętów tego typu zrezygnowano, a prototypowa jednostka po przezbrojeniu w typowe dla Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine działa została do niej wcielona 28 sierpnia 1914 roku. Okręt przetrwał wojnę. Po jej zakończeniu został przekazany Włochom. Okręt zezłomowano w 1920 roku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 龍湍 (chiń.). Chinese Warships Museum. [dostęp 2010-12-16].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Gardiner, Randal Gray: Conway's All The World's Fighting Ships 1906-1921. Annapolis, Md.: Naval Institute Press, 1985. ISBN 978-0-87021-907-8.