SMS Admiral Spaun

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
SMS Admiral Spaun
Ilustracja
Historia
Stocznia Seearsenal, Pola
Położenie stępki 30 maja 1905
Wodowanie 30 października 1909
 K.u.K. Kriegsmarine
Wejście do służby 15 listopada 1910[1]
Wycofanie ze służby 1918
Los okrętu złomowany 1920
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność projektowa: 3500 t
pełna: 4000 t
Długość na linii wodnej: 129,7 m
całkowita: 130,6 m
Szerokość 12,8 m
Zanurzenie 5,3 m
Napęd
16 kotłów parowych Yarrow
6 turbin parowych Parsonsa o łącznej mocy 25 130 KM
Prędkość 27,1 węzła
Uzbrojenie
7 x armata okrętowa 100 mm L50
1 x karabin maszynowy 8 mm
2 x wyrzutnia torped kal. 450 mm (do 1916 r.)
8 x wyrzutnia torped kal. 533 mm (od 1916 r.)
1 x działo 47 mm L44
Opancerzenie
nadbudówki: 50 mm; pancerz burtowy: 60 mm; pokład: 20 mm
Załoga 327

SMS Admiral Spaunaustro-węgierski krążownik z okresu I wojny światowej. W momencie wejścia do służby był największym austro-węgierskim okrętem wyposażonym w turbiny parowe. Nowatorska, niedopracowana siłownia sprawiała wiele problemów i w związku z tym „Admiral Spaun” był w czasie wojny kierowany do mniej odpowiedzialnych zadań. Doświadczenia z jego eksploatacji stały się podstawą do opracowania okrętów typu Novara (nazywanych także ulepszonym t. Admiral Spaun). „Admiral Spaun” przetrwał I wojnę światową. Przekazany Wielkiej Brytanii jako część austro-węgierskich reparacji wojennych. W 1920 roku sprzedany włoskiej stoczni złomowej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Gardiner, Randal Gray: Conway's All The World's Fighting Ships 1906-1921. Annapolis, Md.: Naval Institute Press, 1985. ISBN 978-0-87021-907-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]