Siegfried Lenz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Siegfried Lenz

Siegfried Lenz (ur. 17 marca 1926 w Ełku, zm. 7 października 2014 w Hamburgu)[1]niemiecki pisarz, laureat Nagrody Goethego. Dużą część swojej twórczości poświęcił Mazurom.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po zwolnieniu z brytyjskiej niewoli studiował literaturę, filozofię i anglistykę w Hamburgu. W latach 1950-1951 był redaktorem działu kulturalnego tygodnika "Die Welt". Od 1951 zajął się wyłącznie twórczością literacką, współpracując z licznymi wydawnictwami prasowymi, radiem oraz wykładał gościnnie na uniwersytecie. Jest laureatem wielu nagród, odznaczeń i wyróżnień. Największym międzynarodowym sukcesem pisarza okazała się, później zekranizowana powieść, Lekcja języka niemieckiego. Powieść została przetłumaczona na 19 języków. Dotyczy moralnych konfliktów w nazistowskich Niemczech.

Honorowy obywatel Ełku (2011)[2].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Powieści[edytuj | edytuj kod]

  • Es waren Habichte in der Luft (1951)
  • Duell mit dem Schatten (1953)
  • Za burtą (Der Mann im Strom 1957, wyd. polskie 1966)
  • Brot und Spiele (1959)
  • Całe miasto mówi (Stadtgespräch, 1963)
  • Lekcja niemieckiego (Deutschstunde 1968, wyd. polskie 1971)
  • Wzór do naśladowania (Das Vorbild, 1973)
  • Muzeum ziemi ojczystej (Heimatmuseum 1978, wyd. polskie 1991)
  • Der Verlust (1981)
  • Exerzierplatz (1985)
  • Die Klangprobe (1990)
  • Die Auflehnung (1994)
  • Arnes Nachlass (1999)
  • Biuro rzeczy znalezionych (Fundbüro, 2003)
  • Der Überläufer (posthum 2016)[3]

Opowiadania[edytuj | edytuj kod]

  • Słodkie Sulejki (So zärtlich war Suleyken 1955, wyd. polskie 1988)
  • Łowca drwin (Jäger des Spotts, 1958)
  • Statek latarnia (Das Feuerschiff, 1960)
  • Stimmen der See (1962)
  • Najszczęśliwsza rodzina miesiąca i inne opowiadania (Gesammelte erzahlungen 1971, wyd. polskie 1974)
  • Duch mirabelki (Der Geist der Mirabelle, 1975)
  • Einstein przepływa Łabę pod Hamburgiem (Einstein überquert die Elbe bei Hamburg 1975, wyd. polskie 1977)
  • Zapiski spekulanta (Lehmanns Erzählungen)

Dramaty[edytuj | edytuj kod]

  • Nikt nie jest winien (Zeit der Schuldlosen, 1961)
  • Twarz (Das Gesicht, 1964)

Międzynarodowy Konkurs Literacki imienia Siegfrieda Lenza[edytuj | edytuj kod]

Od 2017 pod patronatem Siegfried Lenz Stiftung oraz Prezydenta Miasta Ełku Miejska Biblioteka Publiczna im. Zofii Nasierowskiej w Ełku organizuje międzynarodowy konkurs prozatorski, upamiętniający twórczość pisarza. Temat przewodni konkursu to "Oblicza Europy".

I edycja (2017)[4][edytuj | edytuj kod]

Jury: Marta Fox, dr hab. ks. Jerzy Sikora, prof. dr hab. Jarosław Ławski i Iwona Adeszko (Dyrektor Miejskiej Biblioteki Publicznej w Ełku)

II edycja (2018)[5][edytuj | edytuj kod]

Jury: Marta Fox, dr hab. ks. Jerzy Sikora, Michał Olszewski i Iwona Adeszko

  • I nagroda: Jędrzej Napiecek
  • II nagroda: Krzysztof Eszet Szkurłatowski
  • III nagroda: Małgorzata Dorota Pieńkowska
  • Wyróżnienia: Miłka Malzahn, Edyta Karolina Bardócz, Lesław Sadowski

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Siegfried Lenz ist tot (niem.). [dostęp 2014-10-07].
  2. Niemiecki pisarz Siegfried Lenz - honorowym obywatelem Ełku (pol.). [dostęp 2018-10-09].
  3. „Überläufer“ überrascht Witwe von Siegfried Lenz - www.faz.net (niem.)
  4. Wyniki I Międzynarodowego Konkursu Literackiego im. Siegfrieda Lenza, „Miejska Biblioteka Publiczna w Ełku” [dostęp 2018-10-08] (pol.).
  5. II Międzynarodowy Konkurs Literacki SIEGFRIEDA LENZA, „Miejska Biblioteka Publiczna w Ełku” [dostęp 2018-10-19] (pol.).