Sieprawice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sieprawice
Sieprawice
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat lubelski
Gmina Jastków
Liczba ludności (2011) 418[1]
Strefa numeracyjna 81
Kod pocztowy 21-002[2]
Tablice rejestracyjne LUB
SIMC 0381686
Położenie na mapie gminy Jastków
Mapa lokalizacyjna gminy Jastków
Sieprawice
Sieprawice
Położenie na mapie powiatu lubelskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu lubelskiego
Sieprawice
Sieprawice
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Sieprawice
Sieprawice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sieprawice
Sieprawice
Ziemia51°18′15″N 22°23′44″E/51,304167 22,395556

Sieprawicewieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie lubelskim, w gminie Jastków[3][4].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.

Obok miejscowości przepływa rzeka Ciemięga, lewy dopływ Bystrzycy.

Wieś stanowi sołectwo – zobacz jednostki pomocnicze gminy Jastków[5].

Historia[edytuj]

Sieprawice (także Świeprawice Małe i Wielkie), w XV wieku występują jako dwie wsie „Szyeprawicze Major i Minor“. W połowie wieku Sieprawice „Minor“ (dziś Sieprawki) miały łany kmiece, z których dziesięcinę dawano plebanowi w Garbowie. Sieprawice „Major“, wieś szlachecka miała łany kmiece, dające dziesięcinę do Grabowa (Długosz L.B. t.II, s.543).
Według registru poborowego powiatu lubelskiego z roku 1531 wsie Sieprawice Major i Minor, w parafii Garbów, miały 5 łanów kmiecych (Pawiński, Kod. Małopolski, 349).

W wieku XIX, według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego z roku 1889, Sieprawice stanowią wieś i folwark w powiecie lubelskim, gminie Jastków, parafii Grabów, odległe 13 wiorst od Lublina.

W roku 1827 spis wykazał tu 11 domów i 98 mieszkańców. W 1881 roku folwark Sieprawice posiadał rozległość 611 mórg w tym: grunta orne i ogrody 434 mórg, łąk było mórg 111, lasu 48 mórg. Nieużytki stanowiły 18 mórg. Zabudowania: budynki drewniane 22, płodozmian w uprawach 14. polowy. Las był nieurządzony we wsi funkcjonowała cegielnia. Wieś folwarczna Sieprawice posiadała osad 12, mórg 150, wieś Zofiówka osad 4 z gruntem mórg 41.[6]

Przypisy

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2016-05-16].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2016-02-29].
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2016-02-29].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2016-02-29]. 
  5. Jednostki pomocnicze gminy Jastków. Urząd Gminy Jastków. [dostęp 2016-04-15].
  6. Sieprawice w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. X: Rukszenice – Sochacze. Warszawa 1889.

Linki zewnętrzne[edytuj]