Sikorsky C-6

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sikorsky C-6A
Sikorsky C-6A
Sikorsky C-6A
Dane podstawowe
Państwo Stany Zjednoczone
Producent Sikorsky Aviation Division
Typ wodnosamolot transportowy
Konstrukcja mieszana drewniano-metalowa
Załoga 2
Historia
Wycofanie ze służby 1933 (US Army)
Egzemplarze 10+1 (US Army)
6 (US Navy)
Liczba wypadków
 • w tym katastrof

1 (US Army)
Dane techniczne
Napęd 2 x Pratt & Whitney R-1340C
Wymiary
Rozpiętość 21,79
(dole skrzydło 10,97 m)
Długość 12,44 m
Wysokość 4,26 m
Powierzchnia nośna 66,89 m2
Masa
Własna 2970 kg
Startowa 4753 kg
Osiągi
Prędkość maks. 201 km/h
Prędkość przelotowa 177 km/h
Pułap praktyczny 5913 m
Zasięg 1207 km
Dane operacyjne
Liczba miejsc
6
Użytkownicy
United States Army Air Corps, United States Army

Sikorsky C-6 – amerykańska łódź latająca z lat 30. XX, wojskowa wersja samolotu Sikorsky S-38. Samolot używany był przez United States Army Air Corps jako C6, oraz przez United States Navy jako PS/RS-2 i PS/RS-3.

Historia[edytuj]

USAAC[edytuj]

W latach 20. i w początkowych latach 30. XX wieku United States Army ponosiła odpowiedzialność za obronę linii brzegowej Stanów Zjednoczonych i ich zamorskich terytoriów[1]. Aby umożliwić wykonywanie tej misji, USAAC zakupił równego typu samoloty-amfibie mogące operować zarówno z lotnisk lądowych, jak i z powierzchni wody[1]. Pierwszym samolotem transportowym tego typu zakupionym przez USAAC była łódź latająca typu Sikorsky S-38B[1].

Samolot miał bardzo nietypową konstrukcję, był to dwusilnikowy półtorapłat, którego dolne skrzydło służyło bardziej jako część strukturalna dla podwozia, pływaków i podtrzymywania górnego skrzydła niż jako powierzchnia nośna[1]. Samolot był żartobliwie określany jako „kolekcja części latająca w formacji” (a collection of parts flying in formation), jako że wszystkie główne części samolot (kadłub, gondole silnikowe, skrzydło główne i ogon) były osobnymi strukturami połączonymi razem licznymi zastrzałami i wspornikami[2].

Pierwszy samolot (numery seryjny Armii 29-406) został dostarczony pod koniec 1929, w czasie prób użytkowych w bazie Wright Field nosił tymczasowe oznaczenie XC-6[1]. Po zakończeniu testów został przekazany do bazy Boiling Field w Waszyngtonie, gdzie służył jako samolot sztabowy[1].

W połowie 1930, USAAC zamówił kolejnych dziesięć samolotów tego typu w nieco zmienionej wersji (numery seryjne Armii 30-397/406), które otrzymały oznaczenie C-6A[3]. Samoloty miał być używane głównie do patrolowania linii brzegowych i wszystkie samoloty z wyjątkiem jednego zostały przekazane do baz na wschodnim i zachodnim wybrzeżu USA oraz do baz zamorskich (Kanał Panamski, Nicols Field na Filipinach i Wheeler Field na Hawajach)[3].

Jeden samolot (numer seryjny 30-405) był testowany jako samolot ratownictwa morskiego (SAR)[3]. Samolot został wyposażony w dwie duże flary M3 zamontowane na tylnych wspornikach kadłuba, które miały służyć do oznaczania pozycji rozbitków, ułatwiając ich znalezienie przez jednostki ratownicze[3].

Samoloty C-6A pozostały w służbie tylko do połowy 1933[3]. Trzeci z zamówionych samolotów (30-399) rozbił się 25 lipca 1933 przy starcie z powodu utraty skrzydła[3]. Śledztwo wykazało poważne zmęczenie wielu części struktur kadłuba samolotów powodowane twardymi lądowaniami na lotniskach lądowych[3]. Podwozie samolotów okazało się zbyt sztywne, aby mogły one być używane głównie jako samoloty lądowe, stres twardych lądowań był przenoszony na strukturę skrzydeł, co doprowadziło do katastrofy[3]. Po zakończeniu śledztwa wszystkie C-6A zostały uziemione i wkrótce je złomowano[3].

US Navy[edytuj]

Sikorsky PS-3 dywizjonu VJ-5 w 1930

US Navy zakupiła dwa S-38 w 1928 które weszły do służby jako samoloty patrolowe PS-2, oraz trzy następne S-38B pomiędzy 1929 a 1932 które służyły jako PS-3[4]. Samoloty US Navy były początkowo uzbrojone w karabiny maszynowe w przednich i tylnych stanowiskach strzeleckich, ale w późniejszym czasie uzbrojenie zostało wymontowane i samoloty służyły już jako transportowce z oznaczeniami RS-2 i RS-3[5].

Przypisy

  1. a b c d e f Sikorsky C-6 (ang.). nationalmuseum.af.mil. [dostęp 2013-10-08].
  2. E. Johnson: American Military Transport Aircraft. s. 31.
  3. a b c d e f g h i Sikorsky C-6A (ang.). nationalmuseum.af.mil. [dostęp 2013-10-08].
  4. E. Johnson: American Military Transport Aircraft. s. 32-33.
  5. E. Johnson: American Military Transport Aircraft. s. 33.

Bibliografia[edytuj]