Skowarcz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Skowarcz
wieś
Ilustracja
Budynek świetlicy wiejskiej
Państwo  Polska
Województwo  pomorskie
Powiat gdański
Gmina Pszczółki
Sołectwo Skowarcz
Liczba ludności (2019) 1370[1]
Strefa numeracyjna 58
Kod pocztowy 83-032
Tablice rejestracyjne GDA
SIMC 0170274
Położenie na mapie gminy Pszczółki
Mapa konturowa gminy Pszczółki, w centrum znajduje się punkt z opisem „Skowarcz”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry znajduje się punkt z opisem „Skowarcz”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Skowarcz”
Położenie na mapie powiatu gdańskiego
Mapa konturowa powiatu gdańskiego, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Skowarcz”
Ziemia54°11′04″N 18°40′43″E/54,184444 18,678611
Strona internetowa

Skowarcz (niem. Schönwarling) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie gdańskim, w gminie Pszczółki przy drodze krajowej nr 91 i na trasie linii kolejowej (Gdańsk-Tczew-Bydgoszcz). Wieś jest siedzibą sołectwa Skowarcz w którego skład wchodzą również Skowarcz-Kolonia i W Łąkach (przy granicy z Gminą Suchy Dąb (na Kanale Kozi Rów Mały).

Transport publiczny jest obsługiwany przez Przewozy Regionalne (przystanek Skowarcz) oraz linie autobusowe 3 i 50.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

Z kart historii[edytuj | edytuj kod]

Przed 1772 wieś należała do oliwskich cystersów. W latach 1773-1918 Skowarcz podlegał administracji zaboru pruskiego, a w 1919 znalazł się w obrębie Wolnego Miasta Gdańska. W roku 1895 w Skowarczu powstała szkoła podstawowa. 1 września 1939 został włączony do III Rzeszy. Wiosną 1945 roku Skowarcz znalazł się w granicach Polski.

W 2006 r. odnowiono świetlicę wiejską z 1923 r. oraz otwarto Muzeum Miodu i Pszczelarstwa (przeniesione w 2014 r. do Pszczółek).

W 2017 kosztem 1,85 mln zł teren dawnej żwirowni przekształcono w miejsce rekreacyjne, zwane Parkiem Brzozowym. Na zarybionym stawie - dawnym wyrobisku - powstała wyspa dla ptaków o powierzchni ok. 30 m2 z 2 norami lęgowymi dla ohara (kaczki norowej). Posadzono około 6000 roślin wodnych, 5200 innych bylin, a na brzegu umieszczono dwa hotele dla owadów zapylających rośliny, w tym dzikich pszczół. Na brzegach posadzono 2030 drzew (głównie brzóz, ale również dawnych odmian drzew owocowych) i 3790 krzewów charakterystycznych dla Żuław Gdańskich. Dla zwiedzających ułożono pięć kładek, platformę ornitologiczną, altany z ławkami oraz prawie kilometrową żwirową ścieżkę edukacyjną z tablicami edukacyjnymi o treści ekologicznej oraz o faunie i florze Żuław. W pobliżu urządzono 1,5 ha łąk kwietnych oraz 3,3 ha łąk trawiastych. Z uwagi na stan sanitarny wód podskórnych zrezygnowano z urządzenia nad stawem gminnego kąpieliska[2][3].

Nazwa Skowarcz posiada rodzime pochodzenie i po raz pierwszy pojawia się w formie Skowarnikow. W różnych dokumentach występuje kolejno jako: Skowarnicza, Scowarnikowe, Scowarnichowe, Scowernikow, Scowernicow, Scowarnche, Scowarnice, Scowernyk, Scowernik, Scowartz, Schonnewarnche, Schöwarling, Skowarz, Schönwarling, Skowarcz[potrzebny przypis]. Na mapie województwa pomorskiego wydanej w 1923 przez lwowskie wydawnictwo "Atlas" widnieje nazwa Skawarcz. Zmiany nazwy związane są również z zasiedleniami tej ziemi.

Podział Skowarcza[edytuj | edytuj kod]

Skowarcz składa się z 2 części: Skowarcz i Skowarcz-Kolonia. Kiedyś Skowarcz posiadał jeszcze jeden przysiółek, wtedy PGR, dziś Ostrowite - pobliska miejscowość, która wydzieliła się od Skowarcza w 1999 r.

Zmiana liczby ludności w latach 1945-2008[edytuj | edytuj kod]

  • 1945 - 506 mieszkańców
  • 1980 - 784 mieszkańców
  • 2000 - 891 mieszkańców
  • 2005 - 1268 mieszkańców
  • 2007 - 1395 mieszkańców
  • 2008 - 1425 mieszkańców

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]