Solniki Wielkie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 51°9′48″N 17°28′30″E
- błąd 39 m
WD 51°10'N, 17°29'E, 51°9'50.22"N, 17°28'23.99"E
- błąd 2311 m
Odległość 728 m
Solniki Wielkie
wieś
Ilustracja
Kościół św. Michała Archanioła
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat oleśnicki
Gmina Bierutów
Liczba ludności (2011) 505[1]
Strefa numeracyjna 71
Kod pocztowy 56-420
Tablice rejestracyjne DOL
SIMC 0872651
Położenie na mapie gminy Bierutów
Mapa konturowa gminy Bierutów, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Solniki Wielkie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Solniki Wielkie”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Solniki Wielkie”
Położenie na mapie powiatu oleśnickiego
Mapa konturowa powiatu oleśnickiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Solniki Wielkie”
Ziemia51°09′48″N 17°28′30″E/51,163333 17,475000

Solniki Wielkie (do 1946 niem. Groß Zöllnig[2]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim, w gminie Bierutów.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1945–1954 siedziba gminy Solniki Wielkie. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 451 oraz linia kolejowa 143 Kalety - Wrocław Mikołajów

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizownej formie Czolnik maiori oraz Czolnik minori.[3][4]

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[5]:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262)
  3. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis online
  4. H. Markgraf, J. W. Schulte, "Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis", Breslau 1889
  5. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 126. [dostęp 20.9.2012].