Stanisław Trondowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Trondowski
Grzmot 2
major major
Data i miejsce urodzenia 1909
Nisko
Data śmierci 1982
Przebieg służby
Lata służby 199–1956
Siły zbrojne Wojsko Polskie,
Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie,
Armia Krajowa,
Jednostki 39 Pułk Piechoty Strzelców Lwowskich,
Samodzielna Brygada Strzelców Karpackich 82 Pułku Piechoty 30 Dywizji Piechoty AK
Stanowiska dowódca pułku
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
kampania wrześniowa,
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari

Stanisław Trondowski ps. „Grzmot 2" (ur. 1909 w Nisku[1], zm. 1982) – major[2] piechoty Wojska Polskiego i Armii Krajowej, cichociemny.

Jako dowódca kompanii karabinów maszynowych 39 pułku piechoty brał udział w wojnie obronnej 1939 r. i został ciężko ranny w walkach pod Przemyślem. 13 kwietnia 1940 opuścił rodzinne Nisko i przedostał się do Armii Polskiej na Zachodzie. Trafił do Brygady Karpackiej, dowodził kompanią w bitwie o Tobruk, a następnie zgłosił się na szkolenie dla cichociemnych.

W okupowanej Polsce wylądował 31 maja 1944 r. na placówce niedaleko Łańcuta[1] i został dowódcą 82 pułku piechoty 30 Dywizji Piechoty AK. Pułk prowadził walki z Niemcami na tyłach frontu niemiecko-sowieckiego, wyróżnił się m.in. udaną zasadzką na kolumnę Wehrmachtu na szosie Wysokie Litewskie-Warszawa. Wkrótce jednostka znalazła się na tyłach Armii Czerwonej, a mjr Trondowski został internowany. W sowieckich więzieniach i łagrach spędził w sumie 12 lat, do kraju wrócił dopiero 24 października 1956. Jest kawalerem Krzyża Srebrnego Orderu Virtuti Militari.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Major „Grzmot” im będzie patronem, „Super Nowości”, 26 lutego 2016 [dostęp 2018-05-01] (pol.).
  2. IPN BURZA - ARMIA KRAJOWA w 1944 r., ipn.gov.pl [dostęp 2018-05-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]