Stanisław Trondowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Stanisław Trondowski ps. "Grzmot 2" (ur. 1909, zm. 1982) – porucznik piechoty Wojska Polskiego, cichociemny, oficer Armii Krajowej.

Jako dowódca kompanii karabinów maszynowych 39 Pułku Piechoty brał udział w wojnie obronnej 1939 r. i został ciężko ranny w walkach pod Przemyślem. 13 kwietnia 1940 opuścił rodzinne Nisko i przedostał się do Armii Polskiej na Zachodzie. Trafił do Brygady Karpackiej, dowodził kompanią w Bitwie o Tobruk, a następnie zgłosił się na szkolenie dla cichociemnych.

W okupowanej Polsce wylądował 31 maja 1944 r. i został dowódcą 82 pułku piechoty 30 Dywizji Piechoty AK. Pułk prowadził walki z Niemcami na tyłach frontu niemiecko-sowieckiego, wyróżnił się m.in. udaną zasadzką na kolumnę Wehrmachtu na szosie Wysokie Litewskie-Warszawa. Wkrótce jednostka znalazła się na tyłach Armii Czerwonej, a mjr Trondowski został internowany. W sowieckich więzieniach i łagrach spędził w sumie 12 lat, do kraju wrócił dopiero 24 października 1956. Jest kawalerem Krzyża Srebrnego Orderu Virtuti Militari.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]