Stefan Kamiński (biskup)
| ||
Kraj działania | ||
---|---|---|
Data urodzenia |
1859 | |
Data i miejsce śmierci |
19 września 1911 | |
Proboszcz parafii Matki Bożej Różańcowej w Buffalo | ||
Okres sprawowania |
1896-1911 | |
Biskup Kościoła Polskokatolickiego w Ameryce Północnej | ||
Okres sprawowania |
1896-1911 | |
Wyznanie | ||
Kościół |
Kościół Polskokatolicki w Ameryce Północnej | |
Prezbiterat |
24 sierpnia 1894 | |
Nominacja biskupia |
1896 | |
Sakra biskupia |
20 marca 1898 |
Data konsekracji |
20 marca 1898 |
---|---|
Miejscowość | |
Miejsce | |
Konsekrator |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/34/American_Catholic_Church.jpg/240px-American_Catholic_Church.jpg)
Stefan Kamiński, Fryderyk Roeder, ang. Stephen Kaminski (ur. 1859, zm. 19 września 1911 w Buffalo) – biskup i zwierzchnik Polskiego Niezależnego Kościoła Katolickiego w Stanach Zjednoczonych Ameryki.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Droga do kapłaństwa
[edytuj | edytuj kod]Stefan Kamiński alias Fryderyk Roeder (Rother) pochodził z Pomorza. Z zawodu był organistą. Służył w wojsku pruskim, za fałszerstwo dokumentów przebywał dwa lata w więzieniu. Po odbyciu kary w 1884 wyjechał z Królestwa Prus do Stanów Zjednoczonych Ameryki.
Będąc na emigracji poczuł powołanie do życia duchownego i wstąpił do franciszkanów. Macierzysty klasztor w Pulaski w stanie Wisconsin szybko jednak opuścił. Później podejmował się różnych zajęć m.in. pracował w domu opieki w Manitowoc w stanie Wisconsin, a także jako parobek na farmie. W końcu objął posadę organisty w polonijnej parafii niezależnej w Detroit. Wszedł tam jednak w spór z proboszczem Dominikiem Kolasińskim. W konsekwencji związał się z grupą starokatolicką, której przewodniczył arcybiskup, Joseph René Vilatte (Mar Tymoteusz I).
Ksiądz polskokatolicki
[edytuj | edytuj kod]24 sierpnia 1894 w Cleveland Mar Tymoteusz I wyświęcił Stefana Kamińskiego na księdza. Po ordynacji Stefan Kamiński podjął się działalności duszpasterskiej w niezależnych parafiach polonijnych. W 1895 próbował prowadzić parafię polskokatolicką św. Pawła w Omaha w stanie Nebraska. Ośrodek ten stał się miejscem ostrego konfliktu w łonie miejscowej Polonii, walk o kościół i w konsekwencji doprowadził do podpalenia i zniszczenia świątyni niezależnej parafii. Później przez kilka miesięcy Stefan Kamiński działał w Freeland w stanie Pensylwania i New Britain w stanie Connecticut. W 1896 został zaproszony na proboszcza niezależnej parafii polonijnej w Buffalo.
W 1896 Stefan Kamiński stanął na czele niezależnej parafii polonijnej Matki Bożej Różańcowej w Buffalo. W tym samym roku na zjeździe przedstawicieli parafii narodowych został wybrany biskupem Polskiego Niezależnego Kościoła Katolickiego zwanego też Kościołem Polskokatolickim w Ameryce Północnej.
Biskup Polskiego Niezależnego Kościoła Katolickiego
[edytuj | edytuj kod]Po formalnym ukonstytuowaniu się Kościoła polskokatolickiego w Buffalo Stefan Kamiński jako biskup elekt podjął starania o uzyskanie sakry biskupiej. W tym celu w 1897 próbował nawiązać przyjazne relacje Kościołami starokatolickimi w Europie. Unia Utrechcka Kościołów Starokatolickich miała już jednak swojego przedstawiciela w Stanach Zjednoczonych Ameryki i nie zamierzała wpływać na autonomię ordynariusza diecezji starokatolickiej w Chicago.
Starokatolicki biskup Antoni Kozłowski nie był skłonny do udzielenia Stefanowi Kamińskiemu święceń. Ostatecznie konsekratorem Kamińskiego został jego wieloletni znajomy arcybiskup Mar Tymoteusz I, który 20 marca 1898 w Buffalo udzielił mu święceń biskupich w zamian za pomoc finansową, która była symonią. W sakrze biskupa Kamińskiego asystowali dwaj polscy proboszczowie niezależni działający w Stanach Zjednoczonych Ameryki: Franciszek Kołaszewski i Władysław Dębski.
Akt konsekracji Stefana Kamińskiego na biskupa spotkał się z natychmiastową reakcją Stolicy Apostolskiej. 9 września 1898 papież Leon XIII potępił tę ceremonię i uznał Stefana Kamińskiego za ekskomunikowanego[1].
Przez kilkanaście następnych lat biskup Kamiński rozbudowywał swój Kościół. Wyświęcił kilkunastu księży. Rozpoczął wydawanie gazety polonijnej „Warta”. Nigdy jednak nie zdołał zebrać więcej niż 35 tysięcy wiernych skupionych w 14 parafiach.
Konsekwencje śmierci biskupa
[edytuj | edytuj kod]Po śmierci biskupa Stefana Kamińskiego w 1911 założony przez niego Polski Niezależny Kościół Katolicki był w administrowaniu księdza Leona Zakrzewskiego. W 1914 połączył się z Polskim Narodowym Kościołem Katolickim i stał się zalążkiem diecezji Buffalo-Pittsburgh PNKK. Część wiernych Kościoła Polskokatolickiego w Ameryce Północnej, która nie przystąpiła do PNKK, założyła odrębną denominację chrześcijańską, która w późniejszym czasie przyjęła nazwę Kościoła Starokatolickiego Mariawitów w Ameryce Północnej.
Śmierć Stefana Kamińskiego pozwoliła na zwiększenie liczby wiernych i rozbudowę struktur PNKK w Stanach Zjednoczonych Ameryki, przede wszystkim jednak doprowadziła do stworzenia z Polskiego Narodowego Kościoła Katolickiego jedynej reprezentacji Unii Utrechckiej Kościołów Starokatolickich w Stanach Zjednoczonych Ameryki oraz do uczynienia tego Kościoła jedyną reprezentacją polskiego niezależnego ruchu religijnego w USA.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Wacław Kruszka: Historya Polska w Ameryce. Tom XIII. Milwaukee 1908.