Stout

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy piwa. Zobacz też: miejscowość Stout w Stanach Zjednoczonych.
Murphy's Irish Stout

Stout – ciemne piwo górnej fermentacji, rodzaj ale. Zdaniem niektórych stout wywodzi się bezpośrednio od porteru (nazwa użyta pierwszy raz w 1721 roku, na określenie ciemnego piwa warzonego z palonego słodu)[1], inni zaś[kto?] twierdzą, że obie nazwy są tożsame (chociaż określenie stout było używane już wcześniej, pojawiając się pierwszy raz w 1677 roku). Najbardziej znanymi przedstawicielami są piwa Guinness oraz Murphy's Irish Stout.

Stout jest wytwarzany z mocno prażonego słodu jęczmiennego i cechuje się silną goryczką związaną z wysoką zawartością chmielu[1]. Najpopularniejsze są wytrawne stouty (dry i bitter stout[1]). Poza Irlandią i Szkocją piwo stout jest produkowane m.in. w Australii[1].

Rodzaje stoutów[edytuj]

Wyróżnia się kilka specjalnych rodzajów stoutu:

Imperial stout[edytuj]

Imperial stout, zwany także „Russian Imperial Stout” (zaś po polsku stoutem cesarskim) jest ciemnym, bardzo mocnym piwem warzonym już XVIII wieku przez browar Thrale’s w Londynie jako piwo eksportowe na dwór carskiej Rosji pod nazwą „Thrale’s Entire Porter” i do krajów nadbałtyckich[2]. Podobno było to ulubione piwo carycy Katarzyny Wielkiej[2]. Zawartość alkoholu w tym piwie z reguły osiągała dziewięć lub dziesięć procent, co było zarazem sposobem przedłużenia trwałości napoju, który czekała długa podróż. Nie bez znaczenia pozostaje także fakt, że piwo to przeznaczone było do spożywania w bardzo chłodnym klimacie. Produkcją stoutu w podobnym stylu zajmowały się także browary z państw basenu Morza Bałtyckiego, np. fiński Koff, estoński browar w Tartu i szwedzki Pripps[1].

Milk stout[edytuj]

Stout mleczny, zwany także sweet stoutem lub cream stoutem – bardziej słodki i kaloryczny w porównaniu ze stoutem klasycznym, niegdyś popularny wśród rekonwalescentów[1]. Zawiera dodatek cukru mlecznego – laktozy. Ta nazwa, mogąca sugerować zawartość mleka, była kilkukrotonie powodem do rozpoczęcia spraw sądowych przeciwko producentom m. in. Tennent's Milk Stout czy Calder's Milk Stout. Mimo to, nie istnieje oficjalny akt prawny zabraniający używania nazwy "Milk Stout" w Wielkiej Brytanii.[3] Cream stout powstaje również w browarach w Sri Lance, na Jamajce, na Malcie oraz w RPA[1].

Oatmeal stout[edytuj]

Stout owsiany – warzony z dodatkiem owsa, przy czym z wyjątkiem szkockiego Maclay's Oat Malt Stout (ze słodem owsianym) używa się owsianki[1]. Niegdyś popularny, stał się wyrobem marginalnym[1].

Oyster stout[edytuj]

Obecnie jest to z reguły (choć nie zawsze) już tylko chwyt marketingowy w nazwach niektórych piw – np. Marston's Oyster Stout[2]. Stouty bowiem często towarzyszyły daniom z ostryg[2]. Zdarzają się jednak amerykańskie i brytyjskie wyroby zawierające ekstrakt z tych małży[2].

Chocolate stout[edytuj]

Stoutami czekoladowymi nazywane są przeważnie różne stouty, których wspólną cechą jest czekoladowa nuta w smaku. Niekiedy zdarza się, że do produkcji „chocolate stout” rzeczywiście używa się odrobiny czekolady jako dodatku.

Coffee stout[edytuj]

Dzięki odpowiedniej kompozycji słodów stout kawowy charakteryzuje się kawowymi nutami w smaku.

Porter[edytuj]

 Osobny artykuł: Porter (piwo).
 Osobny artykuł: porter bałtycki.

Zdaniem niektórych[kto?] – nazwa alternatywna dla stouta.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d e f g h i Stuart Walton, Brian Glover: The Ultimate Encyclopedia of Wine, Beer, Spirits and Liqueurs. Hermes House, 1998, s. 211. ISBN 978-1840380859. (ang.)
  2. a b c d e Stuart Walton, Brian Glover: The Ultimate Encyclopedia of Wine, Beer, Spirits and Liqueurs. Hermes House, 1998, s. 212. ISBN 978-1840380859. (ang.)
  3. Sad Barm: Milk stout prosecutions, 1944 (ang.). 22 października 2011. [dostęp 2017-06-30].