Suliszewo (powiat choszczeński)

Suliszewo
	wieś
Państwo	Polska
Województwo	zachodniopomorskie
Powiat	choszczeński
Gmina	Choszczno
Wysokość	99 m n.p.m.
Liczba ludności (2007)	421
Strefa numeracyjna	95
Kod pocztowy	73-222
Tablice rejestracyjne	ZCH
SIMC	0179393
	Położenie na mapie gminy Choszczno Suliszewo
	Położenie na mapie Polski Suliszewo
	Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego Suliszewo
	Położenie na mapie powiatu choszczeńskiego Suliszewo
	53°11′09″N 15°35′15″E/53,185833 15,587500
	Multimedia w Wikimedia Commons

Suliszewo (niem. Zühlsdorf) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim, w gminie Choszczno. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego. W roku 2007 wieś liczyła 421 mieszkańców.

Kolonia wchodząca w skład sołectwa: Brzostno

Geografia

Wieś leży ok. 10 km na wschód od Choszczna, przy drodze wojewódzkiej nr 175, między Choszcznem a Kiełpinem, ok. 2 km na północ od byłej linii kolejowej nr 410.

Historia

Prawdopodobnie wieś została założona w XIII wieku przez Zulisa Wedla, który otrzymał te tereny od margrabiego z Korytowa. W 1326 r. wieś została całkowicie zniszczona, a następnie przeszła w posiadanie rodziny Güntersberg z Kraśnika, którzy w poł. XIV wieku wybudowali zamek nad jeziorem Rzeczyca. W 1451 roku mnisi sprzedali wieś radzie miejskiej Choszczna. W trakcie wojny trzydziestoletniej, w 1638 roku, miejscowość została całkowicie zniszczona. W latach 1973–1976 miejscowość była siedzibą gminy Suliszewo.

Zabytki

Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisany jest^[3]^[4]:

kościół pod wezwaniem Świętej Trójcy, gotycki z XV/XVI wieku. Kościół parafialny, rzymskokatolicki należący do dekanatu Drawno, archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej. Świątynia gotycka zbudowana z kamienia, halowa nawa zdobiona trójkątnym szczytem wschodnim z surowymi blendami z wieżą o elewacjach ożywionych uskokowym portalem i wielkimi blendami, zwieńczoną hełmem ostrosłupowym^[5]. W 1965 roku świątynia została zniszczona przez pożar, ale już w 1966 roku została odbudowana. Tereny przykościelne obsadzone są świerkami, a w narożnikach kasztanowcami, dębami i jesionami.

W Muzeum Narodowym w Szczecinie eksponowane są trzy rzeźby pochodzące z kościoła Świętej Trójcy w Suliszewie. Figury przedstawiają św. Marię Kleofasową, św. Anna Samotrzeć i św. Marię Salome. Rzeźby zostały wykonane ok. 1520 r., w warsztacie szczecińskim^[6].

inne zabytki:

budynki gospodarcze i mieszkalne z XIX wieku
grodzisko wraz z miejscem po średniowiecznym zamku znajduje się w okolicy wsi. Narzędzia neolityczne znalezione w tym rejonie można podziwiać w Muzeum Ziemi Choszczeńskiej w Choszcznie.

Gospodarka

We wsi znajduje się jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej. W 2009 r. odbyły się zawody Sportowo-Pożarnicze w Suliszewie.

Kultura i sport

W miejscowości funkcjonuje Szkoła Podstawowa im. Jana Brzechwy oraz Specjalny Ośrodek Szkolno – Wychowawczy im. Kawalerów Orderu Uśmiechu.

Komunikacja

We wsi znajdowała się stacja kolejowa linii kolejowej nr 410.

Zobacz też

Przypisy

↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1239 [zarchiwizowane 2022-10-26] .
↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 133500.
↑ Rejestr zabytków nieruchomych woj. zachodniopomorskiego - stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 6. [dostęp 2013-04-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-08-30)].
↑ „Zachodniopomorski Wojewódzki Konserwator Zabytków”. Szczecin.
↑ PiotrP. Skurzyński PiotrP., Pomorze, Warszawa: Wyd. Muza S.A., 2007, s. 122, ISBN 978-83-7495-133-3 .
↑ KingaK. Krasnodębska KingaK. (red.), Katalog wystawy „Misterium Światła. Sztuka średniowieczna na Pomorzu”, Muzeum Narodowe w Szczecinie, 2022, s. 368-372, ISBN 978-83-67578-10-3 [dostęp 2025-11-18] .

Bibliografia

Grzegorz Jacek Brzustowicz, Przewodnik po gminie Choszczno, Bydgoszcz, 2003.

[1] Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1239 [zarchiwizowane 2022-10-26] .

[prng-2] Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 133500.

[3] Rejestr zabytków nieruchomych woj. zachodniopomorskiego - stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 6. [dostęp 2013-04-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-08-30)].

[4] „Zachodniopomorski Wojewódzki Konserwator Zabytków”. Szczecin.

[pomorze2-5] PiotrP. Skurzyński PiotrP., Pomorze, Warszawa: Wyd. Muza S.A., 2007, s. 122, ISBN 978-83-7495-133-3 .

[6] KingaK. Krasnodębska KingaK. (red.), Katalog wystawy „Misterium Światła. Sztuka średniowieczna na Pomorzu”, Muzeum Narodowe w Szczecinie, 2022, s. 368-372, ISBN 978-83-67578-10-3 [dostęp 2025-11-18] .

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

Miasto	Choszczno
Wsie	Bonin Chełpa Gleźno Golcza Kołki Korytowo Nowe Żeńsko Oraczewice Pakość Piasecznik Radaczewo Radlice Raduń Rudniki Rzecko Rzeczki Sławęcin Stary Klukom Stradzewo Sulino Suliszewo Wardyń Zamęcin Zwierzyn
Kolonie	Baczyn Brzostno Czernice Gostyczyn Kleszczewo Koplin Płoki Przywodzie Roztocze Skrzypiec Sułowo Szczepanka Witoszyn Wysokie
Osady	Krzowiec Łaszewo Rudnisko Smoleń Stawin
Osady leśne	Czyżewka Gładysz
Część miasta	Zdrojowiec
Kolonie wsi	Sulechówek Zwierzynek
Przysiółek wsi	Zaińsko